دوره 10 اجلاسیه 2
تعداد نمایندگان حاضر 195 جلسه 191
1 اعلام رسمیت جلسه و قرائت دستور

مسعود پزشکیان
بسم الله الرحمن الرحیم جلسه با حضور 195 نفر رسمی است. دستور جلسه را اعلام بفرمایید.

سیدامیرحسین قاضی زاده هاشمی
بسم الله الرحمن الرحیم دستور جلسه یکصد و نود و یکم روز سه‌شنبه بیست و دوم اسفندماه 1396 هجری‌شمسی (بعد از ظهر)، مطابق با بیست و چهارم جمادی‌الثانی 1439 هجری قمری. 1 ـ بررسی استیضاح آقای عباس آخوندی وزیر محترم راه و شهرسازی. 2 ـ گزارش کمیسیون ویژه حمایت از تولید ملی و نظارت بر اجرای اصل (44) قانون اساسی در مورد اجرای قانون بهبود مستمر محیط کسب و کار. 3 ـ بررسی طرح یک‌فوریتی تنظیم برخی از مقررات مالی، اداری و پشتیبانی وزارت آموزش و پرورش. 4 ـ گزارش کمیسیون مشترک در مورد طرح یک‌فوریتی تشکیل وزارت میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی.
2 تلاوت آیاتی از قرآن مجید

مسعود پزشکیان
تلاوت آیاتی از کلام‌الله مجید.

مجید ایمانی
(آیات 9 ـ 8 از سوره مبارکه «مائده» توسط قاری محترم آقای مجید ایمانی تلاوت گردید) اعوذ بالله من الشیطان الرجیم ـ بسم الله الرحمن الرحیم یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُونُوا قَوَّامِینَ لِلَّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ وَ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى‏ أَلاَّ تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‏ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِما تَعْمَلُونَ * وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِیمٌ* (صدق الله‌ العلی العظیم ـ حضار صلوات فرستادند)

مسعود پزشکیان
از جناب آقای مجید ایمانی قاری محترم تشکر می‌کنیم. ترجمه آیات را بفرمایید.

احمد امیر آبادی فراهانی
به نام خداوند بخشنده مهربان «ای کسانی که ایمان آورده‌اید برای خدا به داد برخیزید و به عدالت شهادت دهید و البته نباید دشمنی گروهی شما را بر آن دارد که عدالت نکنید. عدالت کنید که آن به تقوا نزدیک‌تر است و از خدا پروا دارید که خدا به آنچه انجام می‌دهید آگاه است. خدا کسانی را که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته‌ کرده‌اند به آمرزش و پاداشی بزرگ وعده داده است». راست گفت خداوند بلندمرتبه بزرگ. (حضار صلوات فرستادند) اسامی تأخیرکنندگان جلسه عصر امروز عبارتند از آقایان: علیرضا ابراهیمی نماینده رامیان، سیدعلی ادیانی نماینده قائمشهر (ادیانی ـ من که هستم)، (آقای ادیانی! شما هستید، عرض کردم تأخیرکنندگان‌، آقای سیدعلی ادیانی تشریف دارند)، علی اسدی‌کرم نماینده شهربابک (شما هم تشریف دارید، با تأخیر آمدید)، احمد انارکی‌محمدی نماینده رفسنجان، حسن بهرام‌نیا نماینده نهاوند، احمد بیگدلی نماینده خدابنده، عباس پاپی‌زاده نماینده دزفول، پورابراهیمی نماینده کرمان، تربتی‌نژاد نماینده گرگان، حسن‌پور نماینده سیرجان (آقای حسن‌پور هم تشریف دارند)، (حسن‌پوربیگلری ـ من همیشه هستم)، (شما همیشه هستید ولی با تأخیر بعضی مواقع تشریف می‌آورید)، حسنی‌جوریابی (که تشریف آوردند)، خادم نماینده سپیدان (شما هم تشریف دارید) خیلی ممنون، متشکرم.
3 بررسی استیضاح آقای عباس آخوندی وزیر راه و شهرسازی و رأی اعتماد مجلس به ایشان

مسعود پزشکیان
دستور جلسه را بفرمایید.

اکبر رنجبرزاده
بسم الله الرحمن الرحیم هم‌اکنون استیضاح وزیر محترم راه و شهرسازی جناب آقای دکتر آخوندی در دستور هست که مطابق آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی بند (1) ماده (112) و ماده (222) ابتدا از بین استیضاح‌کنندگان محترم تعداد شش نفر در مرحله اول صحبت می‌کنند که اسامی آنها به ترتیب قرائت می‌شود: جناب آقایان: علی‌رضابیگی، نادر قاضی‌پور، احد آزادی‌خواه، احمد مرادی، محمدقسیم عثمانی و داریوش اسمعیلی در مرحله اول صحبت خواهند داشت، سپس بعد از دفاعیات آقای وزیر و موافقین ایشان جناب آقایان: احمد امیرآبادی و محمدعلی وکیلی صحبت خواهند داشت. وزیر محترم با توجه به توافقی که انجام شده دو ساعت از وقتشان استفاده می‌کنند. نمایندگان محترم (5/1) ساعت وقت دارند، از دو ساعت وقت در اختیار وزیر بعد از صحبت‌های اولیه‌ نمایندگان نیم ساعت می‌توانند در پایان صحبت کنند، یعنی (5/1) ساعت خودشان و حداکثر آن دو نماینده موافق ایشان می‌توانند صحبت کنند که به ترتیب اول وزیر صحبت می‌کند و سپس نمایندگان موافق ایشان. لذا از آقای علی‌رضابیگی نماینده محترم تبریز دعوت می‌کنیم برای بیانات خود در موضوع استیضاح به مدت (10) دقیقه تشریف بیاورند.

احمد علی رضا بیگی
بسم الله الرحمن الرحیم ـ الحمدلله رب العالمین خداوند سبحان را شاکریم که حیات ما را در عصر جمهوری اسلامی ایران قرار داد و به واسطه نرم‌افزارهای برخاسته از انقلاب اسلامی امروز نمایندگان ملت به نمایندگی از اراده مردم می‌توانند مسئولان را مورد بازخواست قرار بدهند و آنها بایستی پاسخگوی اقداماتی که انجام دادند و اقداماتی که انجام ندادند باشند. موضوعی که امروز مطرح است و جامعه ما آن را با تمام وجود درک می‌کند سؤالات جدی و علامت تردید بر روی عملکرد کارگزاران نظام در سطح جامعه ایجاد شده. تردیدهایی به وجود آمده که اگر این تردید‌ها برطرف نشود همواره به عنوان یک درد بر روی قلب و بر جان و روح مردم سنگینی خواهد کرد. کانون این تردیدها نقاط مختلفی است. همکاران من! وزارت راه و شهرسازی از جمله نقاطی است که سبب شده آتش به خرمن اعتماد مردم در کارایی و کارآمدی و پاسخ دادن کارگزاران نظام به مسئولیت‌هایی که به آنها سپرده شده بیفتد و مرتب قرینه‌ها و شواهد متعددی از راه می‌رسد که اثبات می‌کند این ناتوانی و عدم کارآمدی را و این عدم کارآمدی باعث به مخاطره افتادن جان مردم و آبرو و مال آنها شده است و طبیعتاً بایستی در این شرایط مجلس شورای اسلامی به وظیفه قانونی خودش عمل بکند. یکی از موضوعات جدی که هنوز بر روح و جان مردم ما در آذربایجان خراش می‌اندازد حادثه قطار تبریز ـ مشهد هست که ما یک جلسه استیضاح را هم در اینجا پشت سر گذاشتیم. به واسطه ناکارآمدی و عدم پیش‌بینی‌های لازم (50) نفر از مردم ما جان خودشان را از دست دادند، به دستگاه قضائی ایراد جدی وارد هست که هنوز بعد از گذشت (16) ماه تکلیف رسیدگی خودش را مشخص نکرده است. از سوی دیگر انتظار از قوه مجریه و وزارت راه و شهرسازی این بود که بایستی کسانی که در مسیر انجام وظیفه خودشان دچار سستی و تعلل شده بودند با آنها برخورد بکند. در این خصوص هم اقدام مشخصی اتفاق نیفتاد و اطلاع‌رسانی هم صورت نپذیرفت. ما در حادثه قطار شاهد این بودیم که قطاری با سرعت (140) کیلومتر با (800) تن بار و صدها مسافر بدون اینکه از ایمنی لازم برخوردار باشد با قطار دیگری که در مسیر مانده بود تصادف کرد و نتیجه آن جان باختن (50) نفر از مردم ما شد. در این قطار حتی یک چکش هم نبود که مردم بتوانند جان خودشان را از این قطار مرگ آتش‌بار و آتشین نجات بدهند و این هم از جمله بدیهیاتی است که وقتی که صاحب کار بالای سر کار خودش نیست، رسیدگی و توجه لازم را ندارد، به ویژه در وزارتخانه‌ای مثل وزارت راه و شهرسازی که جنس کار با وجود اینکه یک جنس ستادی است، وزارت ستادی است، لیکن بخش عمده فعالیت‌‌های این وزارتخانه فعالیت‌های اجرایی و عملیاتی است و انتظار می‌رود که وزیر مربوطه با شدت و حدت هم بازخواست بکند و هم پیگیری‌های مجدانه‌ای را انجام بدهد. وزیر در هفته باید سفر بکند، سرکشی بکند، تمرکز بکند، تصمیم‌گیری بکند. وقتی این مهم رخ نمی‌دهد تصمیم‌گیری‌های ذهنی و فضایی فاقد مبنای اجرایی خواهد شد و آن وقت سرخوردگی ملی می‌شود. ما درخصوص حوادث غیرمترقبه‌ای که به واسطه همین عدم توجه و سوء‌مدیریت اتفاق افتاده بعد از حادثه قطار شاهد قرائن دیگری هستیم. در حادثه زلزله، بارش‌های اخیر و سانحه هواپیما باز مردم حس می‌کنند اقدامات لازم درخصوص پیشگیری صورت نگرفته و وقتی بحران واقع شده و جان مردم به مخاطره افتاده، وزیر متأسفانه در جلسه رسیدگی مربوط به این موضوع در کمیسیون عمران مسئولیت مدیریت بحران را متوجه وزارت کشور می‌کند، ولی آنچه که هزینه شده ضایع شدن اعتماد مردم بوده و به کارآمدی کارگزاران نظام لطمه وارد شده. ما همه بسته شدن اتوبان‌های منتهی به پایتخت، فلج شدن چرخ زندگی مردم، بسته شدن فرودگاه‌های بین‌المللی مهرآباد و امام‌خمینی (رحمه‌الله علیه) را دیدیم و قطار گرمسار به تهران (13) ساعت طول کشید تا به تهران برسد. این حال و روز اداره امور جاری کشور است. درخصوص پیشرفت پروژه‌ها هم هر کدام از ما نمایندگان پروژه‌های متعددی را داریم که می‌‌توانیم برشماری بکنیم که حکایت از این می‌کند که سرکشی، رسیدگی، توجه و برنامه‌ریزی لازم و برنامه‌ریزی ستادی که باید در آن صورت بگیرد اتفاق نیفتاده و همین هم موجبات ناامیدی و یأس و سرخوردگی مردم را سبب شده. یکی از موضوعاتی که امروز مورد توجه هست بحث مسکن است. ما (5/2) میلیون مطالبه انباشته و نیاز انباشته در مورد مسکن را داریم، ضمن اینکه (2) میلیون واحد خالی هم داریم ولی آنها به درد ضعفا نمی‌خورند. با روش‌های مختلف مالی می‌توان این (2) میلیون واحد را در بازار مسکن عرضه کرد و از طریق فروش نقد و اقساط، از طریق نهادهای واسط مالی که هم خریدار به خانه خودش برسد و هم فروشنده به پول خودش، ولی کسی نیست که چنین برنامه‌ریزی را انجام بدهد و وزیر حتی در حوزه ستادی خودش هم کارآمدی لازم را نداشته. کشور هنوز یک طرح جامع مسکن را ندارد، ما صحبت از (5/2) میلیون نیاز انباشته می‌کنیم. پراکندگی این نیاز، تأمین منابع مالی، سازماندهی تقاضاهای واقعی، احیاء بافت فرسوده، اصلاً ما مدلی نداریم، مدل کارآمدی برای احیاء در بافت فرسوده نداریم. سیاست‌های آمایشی ما چه می‌گوید و ما چگونه می‌توانیم عرضه را تقویت بکنیم؟ اصلاً ابتنای سیاست‌گذاری مسکن بر روی چه چیزی است؟ برنامه‌ریزی ما برای تأمین مسکن مردم به ویژه جوانان چیست؟ آقای وزیر! شما از مسکن اجتماعی صحبت می‌کنید، در این پنج‌سال اگر یک واحد مسکن اجتماعی ایجاد شده به مردم ما نشان بدهید، شما از صندوق یکم صحبت می‌کنید، صندوق یکم چه می‌گوید؟ اینکه واجدین شرایط فاقد مسکن (40) میلیون سپرده‌گذاری یکساله انجام بدهند، دریافت وام (80) میلیونی به میزان دو برابر تحت عنوان تسهیلات خرید مسکن اتفاق بیفتد و طبق بررسی‌هایی که بانک مرکزی انجام داده ارزش سپرده‌گذاری یکساله تنها پاسخگوی (30) درصد همان وام دو برابر هست و (70) درصد باقی‌مانده باید از محل بازگشت اقساط مسکن مهر تأمین بشود. این یکی از دلایل نیمه‌تمام ماندن مسکن مهر هست، چرا که منابع مسکن مهر صرف صندوق یکم شده و برای همین امروز ما شاهد (400) هزار واحد مسکن مهر نیمه‌تمام هستیم و چون نیمه‌تمام و ناتمام هست برای آنها دفترچه قسط صادر نشده، یعنی واحد باید تکمیل بشود و سپس دفترچه قسط تحویل بشود. پس این (400) هزار واحد اساساً تکمیل نشده‌اند یا وام خودشان را به طور کامل دریافت نکرده‌اند، ضمن اینکه تعدادی از واحدهای تکمیل‌شده برای آنها دفترچه قسط صادر شده. مردم هم اجاره خانه می‌دهند و هم قسط پرداخت می‌کنند چون واحدشان تکمیل نشده، تکمیل (400) هزار واحد هم می‌تواند (1) میلیون شغل ایجاد بکند. این (400) هزار واحدی که من در مورد آنها صحبت می‌کنم استنادش به مصاحبه‌ای که جناب آقای مهرآبادی قائم‌مقام وزیر در ارتباط با مسکن مهر انجام داده هست. با این تفاسیر طرح جامع مسکن هم نداریم، آقای وزیر! جناب‌عالی از همان ابتدا در حوزه برنامه‌ریزی (رنجبرزاده ـ‌ جمع‌بندی بفرمایید) ناتوان بودید. این هم وضعیت مسکن مهر و این هم صندوق یکم که فاقد منابع هست، بافت فرسوده بلاتکلیف هست، بافت فرسوده آن قدر بلاتکلیف است که رئیس‌جمهور محترم شخصاً خودشان ورود پیدا می‌کنند و از جانب خودشان با اختیارات هیأت دولت آقای مهندس ترکان را (نایب‌رئیس ـ خیلی ممنون، وقت 10 دقیقه شما تمام است) به عنوان مشاور در بافت فرسوده معرفی می‌کنند که این دلیل ناکارآمدی شما است. آقای وزیر! اگر آنجا هستید شما به واسطه زد و بند فامیلی آنجا هستید، عملکردی از خودتان نتوانستید ارائه بدهید. شما سهم یک آقایی از دولت هستید چرا باید تاوان ناکارآمدی شما را مردم بدهند؟ مردم مصیبت‌دیده کرمانشاه، اهالی سرپل‌ذهاب و روستاهای ویران‌شده که صحنه رقت‌بار این زلزله هر روز روح ایرانیان را می‌خراشد چه گناهی دارند که وقت شما مصروف به شرکت‌های خودتان و فرزندانتان هست؟ از دولت تعجب می‌کنم که چرا آبروی خود را در سبد یک چنین فردی کرده است، فردی که ناکارآمدی خودش را با قربانی کردن معاونان خود جبران می‌کند. سیدآقایی، کشاورزیان و نوریان قربانیان مدیریتی آقای آخوندی هستند. ان‌شاء‌الله مجلس به رسالتی که امروز بر دوش او در پاسخ دادن به مطالبه مردم گذاشته شده عمل خواهد کرد. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

مسعود پزشکیان
خیلی ممنون، یک دقیقه و (30) ثانیه بیشتر صحبت کردید.

اکبر رنجبرزاده
متشکرم، عزیزانی که اضافه بر آن وقت خود صحبت کنند وقت بقیه کم می‌شود. وقت شما (15) دقیقه است، جناب آقای نادر قاضی‌پور! آقای بیگی یک دقیقه و (30) ثانیه اضافه صحبت کردند، لذا شما (13) دقیقه و (30) ثانیه وقت دارید، بفرمایید.

نادر قاضی پور
بسم الله الرحمن الرحیم با عرض سلام و ادب محضر ملت بزرگ ایران اسلامی، رهبر قدرتمند فرزانه انقلاب، شهدا، امام شهدا به خصوص شهدای عملیات خیبر و بدر شهیدان باکری‌ها و یاغچیان‌ها و تمام شهدای مظلوم بالاخص شهدای مدافعین حرم. امروز روز شهدا است، شهیدان زنده‌اند الله اکبر. ملت ایران! امروز مجلس شورای اسلامی از باب نظارت استیضاح وزیر راه و شهرسازی را انجام می‌دهد. ملت امروز ناظر عملکرد ما نمایندگان است که برای سومین بار استیضاح آقای آخوندی را مطرح می‌کنیم. ابتدا کلامی از مکتب علوی؛ شدید‌ترین برخوردها در زمینه اشرافی‌گری و احقاق حقوق مظلومان با کارگزاران و مدیران حکومت است. در قاموس حکومت علی (علیه السلام) همواره اصل این است که حق با مردم است. گویی همیشه فرمانداران، کارگزاران حکومتی متهم و محکومند، مگر اینکه خلافش ثابت شود. در سیره آن حضرت به محض اینکه کوچکترین شکایتی از سوی ضعیف‌ترین شخص علیه یک والی و حاکم به ایشان می‌رسید دیگر آرام نمی‌نشست. آن حضرت برآشفته می‌گردید و بی‌درنگ به تحقیق می‌پرداخت، در صورت احراز درستی شکایت بدون هیچ ملاحظه‌گویی در کمال خشونت شدیدترین برخوردها را با آن کارگزار، استاندار به عمل می‌آورد که موارد نمونه زیر است. آقای پزشکیان! شما که نهج‌البلاغه درس می‌دهید حضرت امیرالمؤمنین به عثمان ‌بن حنیف استاندار بصره نامه‌ای می‌نویسد: «ای پسر حنیف! به من گزارش داده‌اند که مردی از سرمایه‌داران بصره تو را به میهمانی خود دعوت کرده و تو به سرعت به سوی آن شتافتی. خوردنی‌های رنگارنگ را برای تو آورده‌اند، ظروف پر از غذا جلوی تو نهاده‌اند. من گمان نمی‌کردم میهمانی کسی را بپذیری که بر سر سفره آنها فقط ثروتمندان حاضر می‌شدند، نیازمندان مظلوم در آن جایی ندارند. اندیشه کن در جایی بر سر کدام سفره حاضر می‌شوی». نیک بنگرید، حضرت‌ نمی‌فرماید چرا بر سر سفره حرام‌خواران حاضر شدی، توبیخش این است که چرا مظلومان و مسلمانان را فراموش کردی. آقای آخوندی! چرا حشر و نشر تو با سرمایه‌داران، اغنیاء، اگرچه حلال است، اگر سفره‌داران اهل حرام‌خواری بودند بی‌تردید حضرت بلافاصله استاندار خود را عزل می‌کرد توبیخ بسیار شدید‌تری اعمال می‌کرد. آقای جهانگیری معاون! سخن بر سر این است که در حکومت علوی کارگزاران، مسئولان نه خود باید اهل اشرافی‌گری و رفاه‌طلبی باشند، نه با چنین کسانی مراوده و ارتباط داشته باشند. گویی اشرافی‌گری، لذت‌جویی ویروسی بسیار خطرناک یا لجنی بس متعفن است که همگان، خصوصاً مسئولان حکومتی باید به شدت از آن اجتناب نمایند. سخن بالا مبنی بر مبارزه با سرمایه‌داران هرچند اهل‌الله آن را تأیید می‌کنند، برخورد سخت حضرت امیرالمؤمنین با حرام‌خواران متعدیان به بیت‌المال است. آقای پزشکیان! آن حضرت به مالک‌اشتر می‌نویسد «اگر کسی از کارگزارانت یا نزدیکانت خیانتی روا داشت به اموال مردم و بیت‌المال مسلمانان دست‌درازی کرد او را به خواری و مذلت بِکِش و داغ خیانت بر او بزن و نشان ننگ و تهمت بر او بگذار» یعنی او را به مردم معرفی کن و آبرویش را بریز تا مایه عبرت دیگران گردد. جاسوسان امیرالمؤمنین به آن حضرت خبر می‌دهند که ابن‌هرمه مسئول امور اقتصادی منطقه اهواز رشوه گرفته به بیت‌المال دست‌اندازی کرده. امام بدون درنگ به رفاعه فرمانده ناحیه اهواز نامه‌ای بسیار تند می‌نویسد،‌ دستور حکومتی صادر می‌کند که حقیقتاً چشم تاریخ را خیره و شگفت‌زده کرده. امام امیرالمؤمنین می‌نویسد «ای رفاعه زمانی که نامه را خواندی درباره ابن‌هرمه مسئول بازار چنین کن، بلافاصله عزلش کن، مسامحه و مماشات نکن، او را به مردم معرفی کن، به زندانش بیفکن، در روز جمعه او را از زندان بیرون بیاور پیش چشم مردم در نماز جمعه او را (35) ضربه شلاق بزن، در کوچه و بازار بگردان تا همه ببینند هرکسی طلبی و مدرکی دارد طلبش را بستاند. پایش را در زنجیر کن جز در وقت نماز آن را باز مکن، همچنین در زندان ملاقاتی نداشته باشد تا راه پاسخگویی به دادگاه به او نیاموزند و اگر غذا و نوشیدنی، لباس و زیرانداز برایش آوردند برسانید. اگر بدنش کشش داشت یک ماه بعد مجدداً (35) ضربه شلاق دیگر به او بزن. گزارش عملکرد را در این باره به من به صورت مکتوب بفرست. اگر مجازات را کوتاه کنی خودت را عزل می‌کنم. این حکم خدا است که باید اجرا کنی، ضمناً سهمیه او را از بیت‌المال قطع کن بگو بعد از این خائن چه کسی را به جای او انتخاب کردید». همکاران! اگر مدیریت صحیح باشد کشاورزان اصفهان ماه‌ها است به علت عدم مدیریت بعضی‌ها تجمع دارند. آقای آخوندی! بحث امروز ما بحث شرکت‌های بی‌شمار، پیمانکاری‌های حضرت‌عالی، خانواده محترم شما، شرکای عزیز شما نیست، بحث امروز ما حلال و حرام بودن است، ویلای لواسانات است. آیا درست است احداث آن ویلا با احداث این ساختمان مجلس بهارستان همزمان بوده، آیا مناسبتی دارد؟ می‌گویند میلگردها تریلی، تریلی وارد این محوطه مجلس می‌شد چون پیمانکار و ناظر هر دو شرکت ایرانیان متعلقین به نزدیکان بود میلگردها به لواسانات می‌رفت، وزیر مسکن و شهرسازی آن وقت آیا حضرت‌عالی بودید؟ جواب بدهید. حضرت امیرالمؤمنین به فرمانده خود منذر‌ بن جارود چنین نامه می‌نویسد «به من گزارش داده‌اند کارهای حکومتی را رها کرده‌ به خوش‌گذرانی، لهو و لعب، شکار و تفریح می‌روی»، الان به مسافرت‌های خارجی می‌روند، «در اموال عمومی دست به خیانت دراز کرده به خویشان بذل و بخشش نموده‌اید. مگر بیت‌المال ارث پدرت است؟» امیرالمؤمنین می‌فرماید «به خدا قسم اگر این گزارش درست باشد ارزش شتربند کفشت از تو بیشتر خواهد بود، بدان که لهو و لعب مورد رضای خداوند نیست،‌ خیانت به مسلمین است». راستی اگر امروز آن حضرت در بین ما حضور می‌یافت و قرار می‌شد اینگونه در نامه‌ها و خطاب‌های آن حضرت خواندیم با ما و برخی از مأموران، صاحب‌منصبان ما سخن بگوید آیا بهتر از آن می‌گفتند؟‌ آیا زد و بندها، رانتخواری‌ها، دزدی‌ها، بازی با بیت‌المال، خرج کردن آن در مقاصد شوم، پایمال کردن حقوق مظلومان و بی‌پناهان، اهمال‌کاری، ولخرجی در امور عمومی برای معاشرین، نما و ظاهر ساختمان، اتاق‌ها، اشرافی‌گری‌ها،‌ مسافرت‌های خارجی را تحمل می‌کردند؟ حضرت امام (رحمه‌الله علیه) امام مستضعفان نیز درباره خوی اشرافی‌گری مسئولین دولتی اظهارات محکمی داشتند. هیأت‌رئیسه! خالی از لطف نیست: «آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز ما باید فاتحه دولت و ملت را بخوانیم»،‌ آن روزی که رئیس‌جمهور آقای روحانی ما خدای‌ناخواسته از آن خوی کوخ‌نشینی بیرون برود و به کاخ‌نشینی شمال تهران توجه بکند آن روز انحطاط برای خود و کسانی که با او تماس دارند پیدا می‌شود. «آن روزی که مجلسیان»، ماها را می‌گوید، «خوی کاخ‌نشینی پیدا کنند خدای‌ناخواسته از این خوی ارزنده کوخ‌نشینی بیرون بروند آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم. من شما طبقه گودنشینان را از کاخ‌نشینان بالاتر می‌دانم، اگر آنها لایق این باشند که با شما مقایسه شوند، وقتی که من در انقلاب می‌دیدم یک پیرمرد از‌ آن گودنشینان از آن منزل محقر خرابه بیرون می‌آمد و می‌گفت من با بچه‌هایم صبح که می‌شود برای تظاهرات می‌روم. یک موی شما را به همه آن کاخ‌نشینان، آنهایی که در این انقلاب هیچ فعالیتی نداشتند،‌ بلکه کارشکنی هم تا آن اندازه که می‌توانستند می‌کردند، الان هم هر مقداری که بتوانند می‌کنند،‌ یک موی شما را بر همه آنها ترجیح می‌دهم، بلکه مقایسه یک موی شما با آنها نباید صحیح باشد». حال آیا این روا است که با چنین اوضاعی از کاخ‌نشینی و آسان‌نشینی آمده، عده‌ای مست قدرت زمام امور ثروت را به دست گیرند؟ بالاخره روزی فرا می‌رسد که ظالم باید حق مظلوم را ادا کند و به سزای اعمال غیرخدایی که انجام داده برسد. اما چه بد روزی است آن روز که ظالم در ظلم خود چنان مدهوش شود که حتی خون مردم برایش ارزشی نداشته باشد. ملت عدالت می‌خواهد، ملت اتاق بزرگ وزیر نمی‌خواهد، ملت کار می‌خواهد. همکاران محترم! همین خوی اشرافی‌گری باعث شده تا وزیر راه تولید خارجی را به تولید داخل ترجیح دهد. آن زمان که ریل‌های راه‌آهن مظلوم ارومیه با آن جنس بی‌کیفیت از هندوستان وارد شد و تولید ذوب‌آهن اصفهان افول کرد، همین نشان می‌دهد که وزارت راه و شهرسازی به جای اهمیت به جان مظلومین و مستضعفان، به پول بادآورده آقازاده‌ها فکر می‌کند. تولید ملی فلج می‌شود، کارگران بیکار می‌شوند، مشکلات بیشتر می‌شود. نمایندگان ملت شریف ایران!‌ امام (رحمه‌الله‌علیه) چه زیبا فرموده که رئیس‌جمهور و وکلا از طبقه‌ای باشند که محرومیت و مظلومیت مستضعفان و محرومین جامعه را لمس نموده و در فکر رفاه آنان باشد، نه از سرمایه‌داران، زمین‌خواران، صدرنشینان مرفه غرق در لذت و شهوات که تلخی محرومیت و رنج گرسنگی پابرهنگان را نمی‌توانند بفهمند. اما آقای آخوندی! به عنوان وزیر راه توانسته اعتماد مردم در رابطه با اموال و دارایی‌اش را کسب کند، چرا وقتی که قرار شد کابینه ژنرال‌های پیر اموال خود را به قوه قضائیه بدهند ایشان ابتدا نداده است. همکاران عزیز! ما در برابر جانباختگان حادثه قطار مشهد ـ تبریز، کشته شدن جاده‌ای و سقوط هواپیما مسئولیم یا نیستیم؟ هنوز خانه‌های عزادیده کل تصادفات جاده‌ای، سقوط هواپیما،‌ راه‌آهن قطار مشهد ـ تبریز داغدیده هستند. هنوز زلزله‌زدگان سرپل‌ذهاب در چادر زندگی می‌کنند. اکنون که در پشت این تریبون قرار گرفته‌ام قرار است استیضاح وزیر را سه‌باره در صحن خانه ملت انجام بگیرد اعلام می‌کنم، در حال حاضر کارنامه آقای عباس آخوندی آغشته به خون کسانی است که مظلومانه قربانی بی‌تدبیری ایشان و کارمندان و (رنجبرزاده ـ جمع‌بندی بفرمایید) مدیران خودش است. خادمین عزیز و شریف ایران اسلامی! فارغ از هر گونه جناح‌بندی سیاسی اکنون زمان آن رسیده که با دیدن کارنامه خون‌آلود وزارت راه اجازه ادامه مسیر را ندهیم. این همه بی‌تدبیری در عملکرد یک وزیر دور از شأن ملت شریف است و نباید اجازه داد که ایشان ادامه کار دهد. همکاران عزیز! آقای آخوندی مسکن مهر را پنج سال است نگه داشته، تمام نکرده است. آقای جهانگیری! اگر ایشان کلنگ می‌زد در عرض پنج سال مسکن مهر که منافع ملی است را تمام می‌کرد، نه اینکه منافع ملی را تخریب کرد. آقای آخوندی! اول که آمدید گفتید هر سال (600) هزار واحد مسکونی می‌خواهیم احداث کنیم، مسکن اجتماعی را مطرح کردید، (فرهنگی ـ خیلی متشکر) شما در طول پنج سال آجری روی آجر مسکن کارگران اصل (29) نگذاشتید، چون اعتقادی به کارگران و مظلومین ندارید. کارگران ساختمان بیکار شدند، زیرا شما باعث شدید رکود حاکم شود، کارگران بیکار بمانند. سال 1395 بدترین آمار (15) ساله اخیر در تولید مسکن بود (رنجبرزاده ـ جمع‌بندی بفرمایید) که در عرض (15) سال گذشته کمترین آمار تولید مسکن دولت بود. آقای آخوندی! چرا شما به کاهش حجم دولت اقدام نکردید؟ اصل (44) قانون اساسی را اجرا می‌کردید. آقای آخوندی! متوجه شدید دولت لایحه تفکیک وزارت راه و شهرسازی را (رنجبرزاده ـ وقتتان تمام شد) به خاطر عدم کفایت شما که نتوانستید خوب کار کنید داد، این ضعیف بودن شماست. آقای آخوندی! چرا جامعه مهندسی کشور طی روزهای گذشته به تمام نمایندگان اعلام کردند شما را قبول ندارند؟ علت آن چیست؟ (نایب‌رئیس ـ آقای قاضی‌پور ممنون)، (یک ثانیه) چرا کارمندان زحمتکش زیرمجموعه وزارت راه و شهرسازی از استیضاح شما حمایت می‌کنند؟ به عشق امام حسین، یا حسین.

مسعود پزشکیان
خیلی ممنون و متشکر.

اکبر رنجبرزاده
جناب آقای احد آزادی‌خواه نماینده محترم ملایر بفرمایید.

احد آزادی خواه
بسم الله الرحمن الرحیم زن طمأنینه طبیعت ماست شور و شعر و شعور فطرت ماست پشت آدم همیشه حوّایی است نقش زن شوکت شکوفایی است زن نشان خداست روی زمین یا به تعبیری آبروی زمین چون که مادر شود بهار شود زندگی‌بخش روزگار شود روز بزرگداشت مقام مادر و روز زن را به همه بانوان و مادران که تازه هم گذشته تبریک و شادباش عرض می‌کنم. اولاً از هیأت محترم رئیسه ضمن تشکر تقاضامندم که کمک کنند نظم جلسه به همین پایداری که هست استوار بماند تا جناب آقای دکتر آخوندی نکاتی که حقیر و همکاران هم از باب دلسوزی، آقای دکتر آخوندی! بیننا و بین‌الله صرفاً مبتنی بر آن قسمی که خوردیم و تعهد اخلاقی که به مردم عزیزمان دادیم اینجا حاضر هستیم استماع بفرمایند. جناب آقای دکتر آخوندی! اولین نکته‌ای که من عرض می‌کنم این است که این سومین بار است که جناب‌عالی به مرحله استیضاح می‌رسید. لازم است کمی تأمل بفرمایید، چه اشکالی در کار است که وکلای ملت علی‌رغم همه زحماتی که شما کشیدید و ما تشکر می‌کنیم، اما سه مرتبه اقدام به استیضاح شما کردند. شنیده می‌شود خود حضرت‌عالی هم خیلی علاقه‌ای به ادامه کار ندارید، شنیده‌ها حکایت از استعفاها دارد. چرا وزارتخانه باید با وزیری که انگیزه کار و اهتمام ندارد کارش را دنبال کند؟ جناب آقای وزیر! طبق آماری که همکاران خود شما و خود جناب‌عالی اشاره فرمودید (12) هزار میلیارد تومان بدهکاری به پیمانکاران دارید، (240) هزار میلیارد تومان پروژه نیمه‌تمام دارید، (5200) میلیارد تومان بودجه دارید. این خلأ را چطور باید پر کرد؟ همکاران گرامی من! شاید در ذهن شریف شما این جواب باشد که مقصر آقای وزیر نیست، دولت باید پول بدهد، آقای دکتر نوبخت باید منابع مالی را تأمین کند. من به آن سؤال مقدر جواب می‌دهم،‌ این وظیفه وزیر مربوطه است برود، گفت: «تا نگرید طفل کی نوشد لبن»، جذب منابع کند، جذب اعتبار کند، یا اگر می‌داند در دولت و کشور پولی وجود ندارد، سرمایه‌گذار خارجی وجود ندارد، امکان فاینانس وجود ندارد به مردم قول ندهد، ما پروژ‌ه‌ای را کلنگ نزنیم. آقای وزیر! مردم نباید منتظر بمانند بر اقدامی که سالهاست نشد و هنوز هم چشم دوخته‌اند فرجی اتفاق بیفتد و هنوز نیفتاد. آقای دکتر آخوندی! مسکن مهر به عنوان یک پدیده بی‌نظیر البته دارای اشکالات متعدد برای خانه‌دار شدن مردم مظلوم، مردم کم‌درآمد، حاشیه‌نشینان شهری، سال 1386 ایجاد شد، من شش جمله از جملات خود شما را یادداشت کرده‌ام، ملت عزیز ایران اسلامی! شما این جملات را بشنوید. شما فرمودید در مسکن مهر فقط به کمیت توجه شده، ما می‌خواهیم به کیفیت توجه کنیم. کیفیت کجاست؟ به مردم پاسخ بدهید. شما فرمودید دولت در حال بررسی مسکن مهر است که آیا ادامه بدهد یا ادامه ندهد، این بررسی به چه نتیجه‌ای منتج شد؟ چشم مردم به نتیجه، تصمیم‌گیری و تدبیر شما و همکاران عزیزتان خشک شد. آقای آخوندی! شما فرمودید ما غرض شخصی نداریم و طرحهای آغازشده دولت‌های قبل را به پایان می‌رسانیم، به پایان نرساندید. خود حقیر بارها گفتم آهای نمایندگان مردم! ساکنین مساکن مهر از شما مطالبه‌گری می‌کنند، آیا زیرساخت‌ها برایشان مهیا شد؟ آیا امکاناتی ایجاد شد یا ناموس ساکنین مسکن مهر باید مسیرهای طولانی را صبح علی‌الطلوع در سرما و گرما طی کنند تا بچه کلاس اولشان را به مدرسه ببرند؟ نکردید. آقای وزیر! شما فرموید مساکن مهر علاوه بر امتیازات آب، برق و گاز باید از دیگر امکانات هم برخوردار شوند،‌ از قبیل بیمارستان و مدرسه، آیا این کار را کردید؟ آیا خبر دارید بسیاری از ساکنین مسکن مهر که در این کشور یک حجم کمی بسیار زیادی هم دارند در آرزوی یک مرکز درمانی به سر می‌برند؟ فضای سبز پیشکش. جناب آقای دکتر آخوندی! شما فرمودید باید صندوق تشکیل شود، هر کسی برای خانه‌دار شدن هر چقدر سپرده بگذارد ما شش یا هفت برابرش را تسهیلات می‌دهیم. این تسهیلات کجاست؟ مردم! اگر شما گرفتید بگویید که وکلای شما امروز استیضاح‌شان را کنار بزنند. آقای دکتر آخوندی! شما فرمودید جایگزین مساکن مهر می‌خواهیم مسکن اجتماعی بیاوریم، کدام مسکن اجتماعی؟ امروز (290) نفر، (300) نفر از وکلای ملت از اقصی‌نقاط کشور اینجا جمع هستند. کدام شهر مسکن اجتماعی انجام شد؟ بگویید که ما بدانیم. آقای وزیر! بعد از سقوط هواپیمای یاسوج و کشته شدن مظلومانه بیش از (60)‌ نفر از هموطنان‌مان که پیکرهای مطهرشان هنوز در ارتفاعات دنا است، این سؤال‌ها به ذهن من آمد. کاری به این ندارم که رهبر معظم انقلاب با صراحت فرمودند آیا اولویت اول خرید هواپیماها بود یا نه؟ یک سقوط انجام شد، (60) نفر مردم همه عزادار شدند، هیأت‌رئیسه محترم! سالانه (15) هزار و (900) نفر در جاده‌ها کشته می‌شوند، ما کجای کار هستیم؟ این قراردادهای خرید هواپیماها که همکاران عزیز کمیسیون امنیت! شما در گزارش شش‌ماهه دوم برجام منتشر کردید و به ما دادید، از (200) فروند هواپیمای ایرباس، بوئینگ و ATR‌ تنها هفت فروند به دست ما رسیده، آن (192)‌ یا (193) فروند کجا هستند، چه شدند؟ چرا مردم را از حقایق مطلع نمی‌کنید؟ جناب آقای وزیر! گزارش مراجع قانونی و رسمی حکایت دارد که ما حدود (16) هزار نفر تلفات جانی در جاده‌ها داریم. نمی‌خواهم بی‌انصافی کنم، نمی‌خواهم بگویم تقصیر همه به عهده وزیر راه است، البته دستگاه‌های مرتبط مختلف مقصر هستند، اما خودتان بفرمایید تقصیر شما چند درصد است؟ خانواده‌هایی که به خاطر تصادفات جاده‌ای داغدار شدید! حرف دل شما را داریم به یکی از فرزندان انقلاب می‌گوییم. جناب آقای دکتر آخوندی! در بارش‌های اخیر روزی که قرار بود اینجا ما به کلیات بودجه 97 رأی بدهیم، هزاران نفر از هموطنان‌مان در مسیرهای منتهی به تهران در برف گیر کردند. خود حقیر و حداقل (20)، (30)‌ نفر از نمایندگان‌مان، آن روز حدود (8) تا (10) ساعت در برف گیر کردیم. نمایندگان! خدا از این حقیر نگذرد اگر از (30) کیلومتری تهران تا سر اتوبان یک مشت نمک من شاهد بودم. چرا همکاران شما اقدام نکردند؟ زن و بچه مردم برای قضای حاجت بین برف در اوج سرما گیر افتاده بودند، آنها ناموس ما بودند. ما وکیل آنها بودیم، چرا تذکر ندادید؟ خوشبینانه‌اش این است که همکاران توان نداشتند. من شائبه عمد را هم دور از انصاف نمی‌دانم. جناب آقای وزیر! شما در ابلاغ‌های انتصابی‌تان من اسم نمی‌آورم، خارج از مروت هم می‌دانم اسم بیاورم، (فرهنگی ـ خیلی متشکر) اما افرادی را حکم زدید که در بیش از پنج شرکت هم در آنجا عضو بودند، بازنشسته بودند، جوان‌هایی که لیسانس مرتبط دارید! از ما نپرسید بگویید چرا برای ما کار ایجاد نمی‌شود، شما بازنشسته‌ها را به کار گرفته‌اید. این خلاف قانون است. (فرهنگی ـ وقت شما هم تمام شد) عرضم در حد کمتر از یک دقیقه، من کاری به منزل مسکونی، لواسان و این حرف‌ها ندارم،‌ اینها درست هم نیست آدم عرض کند، اما گفتم «اجتنبوا من مواضع التهم»، حدیث فرمود. آقای وزیر! در این تریبون یک بار برای همیشه برای مردم توضیح بدهید، وضعیت‌تان را بفرمایید، تا ما قدرت دفاع بیشتری داشته باشیم.

مسعود پزشکیان
خیلی ممنون آقای آزادی‌خواه، نفر بعدی را دعوت کنید.

اکبر رنجبرزاده
جناب آقای احمد مرادی نماینده محترم بندرعباس بفرمایید، پنج دقیقه وقت دارید.

احمد مرادی
بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین انه خیر ناصر و معین «افوض امری الی الله إن الله بصیر بالعباد» ضمن عرض سلام و خداقوت خدمت همه نمایندگان عزیز و تشکر از هیأت محترم رئیسه مجلس. من قبل از اینکه وارد بحث شوم وظیفه خودم می‌دانم که اشاره‌ای داشته باشم و تذکری به خودم و سایر همکاران باشد که در اصل (67) قانون اساسی بنا بر سوگندی که یاد کردیم من این تکرار را بر خودم واجب می‌دانم که ان‌شا‌ءالله بتوانم در چارچوب همین سوگند مطالبی را مطرح کنم. «من در برابر قرآن مجید به خدای قادر متعال سوگند یاد می‌کنم و با تکیه بر شرف انسانی خویش تعهد می‌نمایم که پاسدار حریم اسلام و نگاهبان دستاوردهای انقلاب اسلامی و ملت ایران باشم. ودیعه‌ای را که ملت به ما سپرده به عنوان امینی عادل پاسداری کنم و در انجام وظایف وکالت امانت و تقوا را رعایت نمایم و همواره به استقلال و اعتلای کشور و حفظ حقوق ملت و خدمت به مردم پایبند باشم. از قانون اساسی دفاع کنم و در گفته‌ها و نوشته‌ها و اظهارنظرها استقلال کشور و آزادی مردم و تأمین مصالح آنها را مد نظر داشته باشم». جناب آقای وزیر! عاملی که باعث شد بنده به این استیضاح رأی بدهم سوگندی است که در راستای استیفای حقوق ملت بزرگ و سربلند ایران یاد کردم. استیضاح حق قانونی همه نمایندگان مجلس است. این حق قابل واگذاری و معامله نیست. نمایندگان محترم همه آگاه هستند که به ذات احدیت سوگند یاد کرده‌ایم که حافظ منافع مردم باشیم. همه ما نمایندگان ملت هستیم و ملت از ما انتظار دارند که به حق و عدالت از خواسته‌های آنان دفاع کنیم. متأسفانه برخی از وزرا در رأی اعتماد از نمایندگان برنامه ارائه می‌دهند، قول و قرارهایی می‌گذارند، ولی متأسفانه به آن عمل نمی‌کنند. یکی از این وزرا جناب آقای آخوندی است. من از ایشان سؤال دارم که چند جلسه با نمایندگان مجلس برگزار کردند؟ چه میزان از مشکلات مردم را برطرف کردند؟ وزارتخانه راه و شهرسازی وزارتخانه بسیار بسیار مهمی است، وزیر آن هم بایستی فردی تلاشگر و جان‌فدا برای مردم و کشور عزیز ما باشد. جناب آقای آخوندی به جای اینکه جان خود را فدای مردم کند طی این مدت مردم را فدای سوءمدیریت خود کرده است. سالانه در جاده‌ها بیش از (16) الی (17) هزار کشته داریم. پاسخ این همه کشته‌ها را چه کسی می‌خواهد بدهد؟ چه فردی مسئولیت مستقیمی غیر از وزیر نسبت به این موضوع دارد؟ در سوانح هوایی هم مشاهده کردیم که چه اتفاقات ناگواری برای هموطنان ما افتاد و چه افراد و خانواده‌هایی را داغدار کرد. چه کسانی پاسخگوی این اتفاقات ناگوار هستند؟ در دریا هم که قاعدتاً‌ شرایط ایمن‌تر است، ولی باز هم سوانح دریایی را مشاهده می‌کنیم. حوادث ریلی هم بی‌نصیب از این سوءمدیریت‌هایی که ما در کشور داریم نبوده است. همه این حوادث باعث شد تا محورهای استیضاح این شود که عدم توانایی جناب آقای دکتر آخوندی در کنترل بحران‌های موجود در سیستم حمل و نقل کشور را شاهد باشیم. در بخش جاده‌ای روزانه فقط در استان هرمزگان بیش از (6000) دستگاه کامیون و تریلر در جاده‌ها تردد می‌کنند. عواید آن فقط جان گرفتن از مردم است، آلایندگی آن نصیب مردم می‌شود. (فرهنگی ـ خیلی متشکر) لذا با بروز همه مشکلات فراوان چه در حوزه‌ راههای کشور و چه در حوزه مسکن بهتر است نمایندگان امروز تصمیم جدی خود را بگیرند. چون که هم در برابر خداوند متعال مسئولیم و هم در برابر مردم عزیزمان. والسلام علیکم و رحمه الله

اکبر رنجبرزاده
تشکر از جناب آقای مرادی. جناب آقای محمدقسیم عثمانی نماینده محترم بوکان بفرمایید، (10) دقیقه وقت دارید.

محمدقسیم عثمانی
بسم الله الرحمن الرحیم با یاد شهدای گرانقدر اسلام و آرزوی طول عمر باعزت برای مقام معظم رهبری و تشکر از همکاران عزیز و هیأت دولت و خصوصاً جناب آقای دکتر آخوندی که ان‌شا‌ءالله در صحبت‌هایشان به این نقطه نظرات این برادر کوچک‌شان جواب می‌دهند. راههای کشور به قتلگاه مردم تبدیل شده است و ما هر روز شاهد از بین رفتن جان و مال مردم و مجروح شدن تعداد کثیری از هموطنان در اقصی‌نقاط کشور هستیم و جاده‌های کشور به جاده مرگ تبدیل شده‌اند. هر چند قطعاً این فقط همت وزیر نیست، بلکه باید دولت همت کند و اعتبارات بخش راه را به شکل جهشی و به گونه‌ای تدبیر کند که بتواند کم و کاستی‌های چندده ساله کشور را در بخش راه جبران کند، اما ما به عنوان نماینده دولت در بخش راه آقای دکتر آخوندی را می‌شناسیم و چه بسا خود ایشان هم از میزان اعتبارات بخش راه در بودجه‌های پیشنهادی دولت گله‌مند باشند. کشته شدن سالانه (17) هزار نفر، از بین رفتن ثروت و سرمایه ملی است که اگر ما ارزش اقتصادی همین (17) هزار نفر را حساب کنیم قطعاً بیش از بودجه‌ای است که سالانه دولت برای بخش راه تأمین و تزریق می‌کند و بازماندگان این حادثه‌دیدگان به معضلات و مشکلات مختلف خانوادگی و اجتماعی مبتلا می‌شوند و مشکلات خاصی را هم در جامعه ایجاد می‌کنند و عامل اصلی این مشکلات وضعیت نامناسب راههای کشور است. مجروح شدن سالانه این همه انسان در حوادث رانندگی چه در حوادث بیرون شهری و چه درون‌شهری صدمات و لطمات خاص خود را دارد و نامناسب بودن وضعیت راهها یکی از عمده‌ترین دلایل آن است و کسانی که در این راهها از بین می‌روند عمدتاً کسانی هستند که توان تأمین ماشین‌های چندصد میلیونی را ندارند و این پیکان‌سوارها و پرایدسوارهای اجباری هستند که جان و مال خود را در این جاده‌ها از دست می‌دهند. نکته دیگر توزیع اعتبارات بخش راه براساس چانه‌زنی است و متأسفانه در این حوزه عدالتی در کار نیست و همین امر باعث عدم توازن در پیشرفت پروژه‌های راهسازی در سطح کشور شده است. آنان که قدرت لابی‌گری و چانه‌زنی بالاتری دارند مورد توجه قرار می‌گیرند و آنهایی که همراه دولت و وزیر هستند متأسفانه مورد بی‌مهری قرار گرفته و می‌گیرند. نکته دیگر عدم رعایت عدالت آسفالت راههای روستایی و عدم استفاده از شاخص‌های منطقه‌ای و منصفانه برای توسعه متوازن راه روستایی است. در برخی از استان‌ها و شهرستان‌ها ضریب پوشش آسفالت راه روستایی بیش از (90) درصد و در بخشی از شهرستان‌ها کمتر از (35)‌ درصد است و این تفاوت باعث ایجاد شکاف‌ها، نارضایتی و مسائلی در کشور می‌شود که شاید از این بلندگو قابل بیان نباشد. جناب آقای دکتر آخوندی! در حوزه مسکن لطفاً‌ بفرمایید که چه کار خاصی انجام شده است؟ مسکن مهر علی‌رغم همه مشکلات اجرایی و کیفی حداقل باعث شد که طیف قابل توجهی از مردم که هرگز به مسکن دست پیدا نمی‌کردند صاحب مسکن و خانه شوند، ولی دولت تدبیر که قرار بود مسکن اجتماعی را جایگزین نماید بعد از پنج سال غیر از سکوت در حوزه مسکن اجتماعی چه اتفاق مهمی افتاده است و چه اقدامی صورت گرفته است؟ جناب آقای دکتر آخوندی! شما متصدی مسکن کشور هستید و رکود حاکم بر بازار مسکن، گردش مالی کشور را با مشکل مواجه کرده است و مشکل مؤسسات مالی و اعتباری نیز که به ناحق امروز دامن دولت را گرفته است حاصل رکود همین بخش است که به دنبال رکود مسکن بیش از (500) شعبه دیگر به خواب رکود فرو رفته‌اند. جناب آقای دکتر آخوندی! طرحهای جامع شهری با مشکلات جدی مواجه است. متأسفانه زمین‌های بایری که هنوز ساخته نشده‌اند، براساس رانت و لابی‌گری به محدوده شهرها اضافه می‌شوند، اما لکه‌های جمعیتی که ده‌ها سال است ساخته‌ شده‌اند، ولی چون مدافع و لابی‌گر و زمین‌ خالی و مالک بزرگی ندارند جز مستضعفین و کسانی که دسترسی ندارند آنها را به محدوده‌ اضافه نکرده‌اند و این عین ناعدالتی است و قرار است شما در این حوزه ایجاد عدالت فرمایید. جناب آقای آخوندی عزیز! چرا به جان مهندسین افتاده‌اید؟ اگر کارفرما خود ناظر خود را انتخاب کند چیزی از نظارت باقی می‌ماند؟ کارفرما ناظری را انتخاب می‌کند که به او سخت نگیرد که اصول را رعایت نکند و این دستور جناب‌عالی باعث می‌شود نظارت که جدی‌ترین مشکل ما در بخش ساخت مسکن هست آسیب جدی ببیند. ما NGO مردم‌نهاد و سازمان نظام‌مهندسی داریم که هیچ بار مالی برای دولت ندارد، ولی چرا و به چه دلیل دارید با بخشنامه‌های مکرر باعث می‌شوید که نظام‌مهندسی کشور لطمه بخورد؟ شما دستور فرمودید که کارکنان شهرداری اجازه نقشه نداشته باشند. تحسین می‌کنیم، تشکر می‌کنیم، ولی شورای روستایی که هیچ درآمدی ندارد چون مهندس است آن هم نمی‌تواند داخل شهر نقشه بکشد، کجای این درست است؟ شورایی که اصلاً دسترسی به شهر ندارد، در عمران شهری جایگاهی ندارد و حق شورایی، حق جلسه هم به آن نمی‌دهید دارید تنها ممر درآمدش را هم می‌بندید و به نظر من این خلاف منش و تدبیر دولت هست که امیدوار هستیم در آینده بشنویم این بخشنامه‌های جناب‌عالی مورد اصلاح و تجدیدنظر قرار می‌گیرد. جناب آقای دکتر آخوندی! نکته دیگر عدم رعایت عدالت در طرح‌های هادی روستایی است. شهرستانی که اهل چانه‌زنی بیشتر باشد، نماینده‌ای که از جناب‌عالی بیشتر سؤال کند بیشتر طرح هادی به او تخصیص می‌دهید، بیشتر طرح هادی برایش طراحی می‌کنید، روستاهای بیشتری را برای آن پوشش می‌دهید (رنجبرزاده ـ جمع‌بندی بفرمایید) ولی نمایندگانی که با شما همراهند، با دولت همراهند و احساس می‌کنند سؤالات مکرر از دولت وقت دولت را می‌گیرد متأسفانه مورد کم‌توجهی و بی‌مهری قرار می‌گیرند. جناب آقای دکتر آخوندی! به موجب قانون باید محدوده طرح‌های هادی روستایی هر (10) سال یک بار بازنگری شوند، اما متأسفانه بنیاد مسکن جلوی این کار را گرفته و به مردم می‌گوید اگر می‌خواهید طرح شما بازنگری بشود از مردم پول بگیرید و با پول مردم طرح هادی را بازنگری کنید. آیا به نظر شما این کار صحیح است؟ و از فرصتی که هست (فرهنگی ـ خیلی متشکرم) من از آقای حیدری خواهش می‌کنم اجازه بدهند آقای دکتر جهانگیری توجه بفرمایند که امروز کشور نیاز به تحرک دارد و باید موتور محرکه دولت به کار بیفتد و شرایطی که الان هست با خواست مردمی که به آقای دکتر روحانی و به دولت تدبیر و امید رأی دادند این سطح از کار و تحرک هرگز در سطح انتظارات مردم نیست و این وزیران شما هستند که باید با تحرک‌بخشی در حوزه‌های عمرانی و در حوزه‌های اقتصادی باعث شوند فضای بهتری محقق شود. جا دارد از معاونین شما، از آقایان: محفوظی، خادمی، حسن‌نیا که به‌حق پیگیر مسائل نمایندگان بودند و هستند نیز تشکر کنم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

اکبر رنجبرزاده
تشکر. جناب آقای عدل هاشمی‌پور نماینده محترم کهگیلویه، چرام، لنده و بهمئی (10) دقیقه وقت دارید، بفرمایید.

عدل هاشمی پور
(5) دقیقه‌اش چه شد؟

اکبر رنجبرزاده
دوستان دیگر جابه‌جا کردند. از وقت پایانی کم می‌شود، اگر شما صحبت کنید.

عدل هاشمی پور
بسم الله الرحمن الرحیم سلام، عرض ادب و احترام دارم محضر رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (حضار صلوات فرستادند) خانواده‌های شهدا، جانبازان، آزادگان و شهدای مدافع حرم. سلام، عرض ادب و احترام محضر همکاران عزیزم در خانه ملت و محضر میهمانان گرامی. حضار گرامی! از اینکه در این چند دقیقه به سخنان بنده کوچک گوش فرا می‌دهید ممنون و متشکرم. از خدای متعال خالصانه و ملتمسانه می‌خواهم و دست به دعا می‌برم که مثل گذشته کمکم کند تا به غیر از صداقت و راستگویی و در چهارچوب اخلاق چیزی را بر زبان جاری نکنم و حرف‌ها و انتقاداتم برخلاف اخلاق اسلامی نباشد و با قدم صدق وارد شوم و با قدم صدق خارج گردم. حضار گرامی، هیأت‌رئیسه محترم! تردید نداشته باشیم که ملت ایران و موکلین ما امروز و فردا منتظر اقدام شجاعانه و صادقانه همه ما در خانه ملت هستند. ملتی که چند ماه گذشته در همین خانه ملت شاهد همه حرکت‌ها و عملکرد و رأی اعتمادی بودند که به وزرای دولت یازدهم از جمله وزرایی که امروز قصد استیضاح آنها را داریم، دادیم. همکاران گرامی! ملت ایران به دلیل بصیرت و فرهنگ بالایی که دارند، همه برخوردهای ما را زیر نظر دارند و طرح سؤال ما را از وزرا به راحتی متوجه هستند. امروز مردم متوجه شده‌اند که سؤال ما از وزیر خیلی کارایی ندارد و به پشت سؤال فکر می‌کنند. سروران عزیز! ملت ایران به برکت نظام مقدس جمهوری اسلامی بصیرت معنوی و فرهنگی پیدا کرده‌اند و به خوبی می‌دانند که دولت مقتدر و کارآمد و انقلابی و دارای روحیه جهادی از مجلس کارآمد و باصلابت سرچشمه می‌گیرد. سؤال حقیر از همکارانم این است؛ آیا موقع آن فرا نرسیده که برای رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی و بیکاری جوانان سر در گریبان این کشور یک تصمیم قاطع بگیریم که به مدت سه الی چهار سال وزیر دولت بتواند با تدبیر و برنامه‌ریزی تمام تلاش خود را برای تحقق برنامه‌های توسعه‌ای خود در خانه ملت ابلاغ کند؟ حقیر قرار است به عنوان موافق استیضاح صحبت کنم، برادر عزیزم جناب آقای دکتر آخوندی! بنده در یک مکتبی بزرگ شدم به نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، برخورد غیراخلاقی را محکوم می‌کنم و از خدا هم خواستم که کمکم کند غیر از صداقت چیزی را بر زبان جاری نکنم. خیلی بهتر، روان‌تر و صریح‌تر از آنکه بنده بخواهم در اثبات عدم کارآمدی و بی‌انگیزگی جناب آقای دکتر آخوندی نسبت به سمت و جایگاه و مسئولیت بسیار خطیر و تأثیرگذار وزارت راه و شهرسازی سخنی بگویم و وقت شما و ملت شریف ایران را بگیرم خود آقای دکتر آخوندی با عملکرد نارس و نارسای خود این ناکارآمدی و بی‌علا‌قگی و بی‌انگیز‌گی و این مسئولیت را فریاد زده‌اند. ما در دوره تصدی ایشان بر این وزارت مهم که با سرنوشت و جان، مال و حیثیت ملت، دولت و کشور ارتباط مستقیم دارد، هم در دریا، هم در آسمان، هم در جاده، هم روی زمین و هم زیر زمین حادثه و سانحه و فاجعه‌های بزرگ داشتیم و ایشان هم کوچکترین احساس مسئولیتی نداشته و مسئولیتی بر گردن نگرفته‌اند و حتی حاضر به یک عذرخواهی خشک و خالی هم نشده‌اند. جناب آقای دکتر! دیگر کجا باید اتفاقی بیفتد تا ثابت شود جناب‌عالی برای این کار توانمندی و علاقه و احساس مسئولیت ندارید؟ جناب آقای دکتر آخوندی! ملت ایران از جمله مردم شجاع و باصداقت و ولایتمدار استان بنده به ویژه حوزه انتخابیه، غائله گنبد، کردستان و خوزستان را پایان دادند، جنگ هشت‌ساله را پایان دادند ولی این ملت تحمل بی‌عدالتی‌ها، نابسامانی‌ها و رودربایستی‌ها و ملاحظه‌کاری‌ها و ناکارآمدی‌های مدیران را ندارند. همکاران گرامی! در همه‌ جای دنیا وقتی چنین اتفاقات و خطاهایی رخ می‌دهد بالاترین مقام‌‌های دستگاه عذرخواهی می‌کنند و یا استعفا می‌دهند، زیبنده بود جناب آقای دکتر آخوندی این اقدام خداپسندانه را انجام می‌داد. همکاران عزیز! اگر ما از ابزارهای قانونی و نظارتی خودمان استفاده نکنیم نمی‌توان امیدی به حل مشکلات و رفع آنان داشت. در کشور ما مرسوم است در بروز حادثه رده‌های پایین‌ مقصر شناخته می‌شوند و مسئولان ارشد در حوزه اجرایی در حاشیه امن قرار می‌گیرند. ای‌کاش این فرهنگ صداقت نهادینه می‌شد تا هر کس توانمندی دارد سکان مسئولیت را به عهده بگیرد و هر کس نمی‌توانست و ناکارآمد بود، خودش کناره‌گیری می‌کرد. جناب آقای دکتر آخوندی! جواب ما و جناب‌عالی پیرامون حوادث مختلف کشور چیست؟ از جمله اتفاقات اخیری که برای مردم به ویژه مصیبت‌دیدگان سقوط هواپیمای مسافربری چیست؟ جناب آقای دکتر آخوندی! کسانی که غیربومی بودند، آنجا آمدند، دنبال جنازه‌های فرزندان خود می‌گشتند، میهمان‌نوازی مردم استان کهگیلویه و بویراحمد را دیدند که با همین وضعیت از میهمانان عزیز چه پذیرایی می‌کردند. ما جواب اینها را چه می‌خواهیم بدهیم؟ عزیزم آقای تاج‌گردون فرمودند، بنده فکر می‌کنم باید یک مشاوری را جناب‌عالی جذب کنید، پیمانکاری بگیرید تا کوه دنا را به طور کامل با پیکور و بلدوزر صاف کند تا ما آنجا بتوانیم صاحب هواپیما بشویم. الان اینجا دنا مقصر شده. برادران عزیز! شما را به خدا قسم یک لحظه فکر کنید با گونی دست و پا و سر و اینها را از بالا دارند منتقل می‌کنند. چه کسی می‌خواهد جواب اینها را بدهد؟ آقای ربیعی که رأی آوردند رفتند به امید خدا، جناب‌عالی هم که رأی می‌آورید به امید خدا می‌روید، تکلیف ما چیست؟ محض رضای خدا کمک بکنید، الان کسی مقصر شده که خودش از دنیا رفته، خلبان را مقصر کردند، معلوم است. در خرم‌آباد هواپیما سقوط کرد چه کسی را دراز کردند، چه کسی را مقصر شناختند؟ در دریا آنطور بود چه کسی مقصر شد؟ در ریلی آنطور بود، چه کسی مقصر شد، با چه کسی برخورد کردیم؟ یک نفر را لااقل بیاورید که ما با او برخورد کرده باشیم. جناب آقای دکتر آخوندی! واژگون شدن اتوبوسی که (40) نفر زائر مشهد مقدس بود، در حوزه گچساران (10)، (11) نفر از آنها در آن جاده‌های پرپیچ و خم تلف شدند. جناب آقای دکتر آخوندی! جاده‌های (10) کیلومتری در حوزه‌ انتخابیه بنده خدا می‌داند بیش از (12) سال است از عمر آنها می‌گذرد ولی هنوز به بهره‌برداری نرسیدند و هر روز، هر هفته و هر ماه هم شاهد کشته شدن عده‌ا‌ی در این جاده‌ها هستیم. افزایش بی‌رویه فروش بلیت‌های هواپیما، تأخیر در پروازهای خارجی و داخلی،‌ پیمانکارهای ورشکسته، زندانی، فراری که آقای نوبخت هم دلشان را به اوراق خوش کرده تکلیف اینها چیست؟ تکلیف ما با موکلین‌مان چیست؟ (رنجبرزاده ـ جمع‌بندی بفرمایید) بالاخره از جناب‌عالی هم انتظار داریم کمک بکنید در کیفیت کارها مباحث مختلفی هست که امیدوارم حضرت‌عالی بتوانید با تدبیر و برنامه‌ریزی این اشکالات را به حول و قوه الهی اگر رأی اعتماد بیاورید، حل و فصل کنید. همین‌جا هم عزیزانی در کنار شما هستند، ما نمی‌توانیم زحمات آنها را نادیده بگیریم، هم آقای امینی، هم آقای حسن‌نیا و هم آقای دکتر خادمی همه انسان‌های بزرگواری هستند، ولی حقیقتاً مشکلات اساسی داریم. انتظار دارم محض رضای خدا به این موارد توجه جدی بشود. (فرهنگی ـ وقت شما تمام است) از حوصله‌ای که به خرج دادید ممنونم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

اکبر رنجبرزاده
تشکر، جناب آقای دکتر آخوندی! شما (2) ساعت وقت دارید که طبیعتاً نیم ساعت آن را می‌توانید در پایان دفاع داشته باشید. (5/1) ساعت وقت در اختیار شما هم‌اکنون به هر میزان که صحبت بفرمایید مابقی‌ آن برای آن دو نفری است که به نام آقایان سیداحسن علوی و الیاس حضرتی معرفی فرمودید که در موافقت با جناب‌عالی صحبت کنند. پس از این (5/1) ساعت به هر میزان صحبت فرمودید تا سقف یک ساعت در اختیار آن دو بزرگوار خواهد بود، بفرمایید.

عباس آخوندی
بسم الله الرحمن الرحیم ـ‌ الحمدلله رب العالمین «والعصر * ان‌ الانسان لفی خسر * الا الذین آمنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر *». به واقع تمام زندگی آدمی همین ایمان و عمل صالح و تواصی به حق و تواصی به صبر است که در خارج از این حیات انسانی بی‌معنی است. خیلی خوشوقت هستم که در خدمت شما نمایندگان عزیز هستم و در جهت توضیح به سؤالاتی که نمایندگان استیضاح‌کننده محترم بیان کردند مطالبی را خدمتتان عرض کنم. این سومین باری است که من خدمت شما برای استیضاح می‌رسم و چهار بار هم به عنوان سؤال خدمت شما بودم. در همه هشت بار گذشته فکر می‌کنم توضیحات من برای شما نمایندگان عزیز قانع‌کننده بود و شما محبت و لطف کردید و توضیحات بنده را پذیرفتید. این‌بار هم نیز امیدوار هستم که بر مبنای آمار و اطلاعات و بر مبنای توضیحات کارشناسی آنچه که در وزارتخانه رخ داده را خدمت شما عرض بکنم و امیدوار هستم این‌بار هم مورد عنایت شما قرار بگیرد. نکته‌ای که باید عرض بکنم این است که من همواره از این پرسش و پاسخ لذت بردم و لذت می‌برم، چون واقعیت این است که مردم‌سالاری و دموکراسی یعنی همین که امکان پرسشگری از مسئولان کشور به نمایندگی مردم وجود داشته باشد و همواره مسئولان خودشان را موظف بدانند که به سؤال نمایندگان محترم و به تمام قاطبه مردم پاسخ بدهند. بنابراین این واقعاً باید موجب خرسندی ما باشد که یک چنین فضایی در کشور حاکم است. بنابراین من از این جهت نه تنها گله‌ای ندارم، بلکه بسیار بسیار خرسندم و خوشحال هستم که چنین اتفاقی رخ می‌دهد و مسئولان می‌آیند و موظف می‌شوند که پاسخ نمایندگان مردم را بدهند. با توجه به اینکه آغاز استیضاح براساس سقوط هواپیما در منطقه دنا بود من وظیفه دارم که اولاً خدمت تمام خانواده‌های عزیز جانباختگان و مردم عزیز تسلیت بگویم و بابت تمام کاستی‌ها و کمبودها از تمام ملت عزیز پوزش بخواهم. واقعیتش این است که جناب آقای زارع می‌دانند ما در فرودگاه یاسوج در این مدت گذشته بیش از (30) میلیارد تومان هزینه کرده بودیم و بسیار علاقه‌مند بودیم که در همین دهه فجر برای افتتاح این فرودگاه به یاسوج برویم که شوربختانه این اتفاق رخ داد. در این توضیحاتی که من امروز عرض می‌کنم چند مطلب را خدمت شما بیان خواهم داشت. یکی مروری بر حوادث اخیر اعم از برف و مسائل هوا و اینکه چرا حمل و نقل ایران این‌قدر تاب‌آوری‌اش در برابر حوادث ضعیف است؟ نکته دوم؛ درباره تجهیز و عملیات نگهداری و بهره‌برداری از زیرساخت‌ها و نوسازی ناوگان خواهد بود که خدمت شما مطالبی را حتماً به سمع و نظرتان می‌رسانم. نکته کانونی بسیار مهم نحوه جذب سرمایه‌گذاری داخلی و بین‌المللی در این شرایط خشکسالی منابع مالی است که در این زمینه توضیحات بیشتری را خدمت نمایندگان عزیز عرضه خواهم داشت و نهایتاً در ارتباط با مسائل اقتصاد کلان و مسائلی که من فکر می‌کنم در رابطه با دولت و مجلس برای مدیریت اقتصاد کلان هست که راجع به آن هم به عنوان اینکه وزیر عضوی از کابینه هست، مطالبی را به سمع و نظرتان می‌رسانم. بی‌شک حوادث اخیر و نحوه طرح آنها در رسانه نگرانی‌هایی را برای مردم ایجاد کرده که البته هم حق است، چراکه عزیزتر از جان مردم و حفظ ایمنی، رفاه و آسایش آنها چیز مهم‌تری نیست. من هم در اینجا وقتی توضیح می‌دهم در این مقام نیستم که توجیه بکنم یا بخواهم فرافکنی بکنم، به هیچ‌وجه. مسئول صادق باید مسئولیت کار خودش را بپذیرد و در برابر مردم پاسخگو باشد، لذا قبل از هر چیزی به عنوان بالاترین مسئول دستگاه‌ حمل و نقل کشور از هرگونه رنج و زحمتی که برای مردم عزیز پیش آمده بی‌قید و شرط اعم از اینکه تقصیر و قصوری متوجه من و همکاران من باشد یا نباشد پوزش می‌خواهم. بی‌گمان کار هیچ دستگاه‌ اجرایی بی‌کاستی نیست و همواره قابل نقد و ارتقا و بهبود است. بنابراین پوزش خواستن از مردم برای مسئولان حتماً افتخار است و در واقع نقطه ضعفی نیست. در این بستر آنچه که بهبود شرایط را به نظر من موجب می‌شود این است که ما در واقع نگاه فرآیندی به سوانح و حوادث داشته باشیم و بتوانیم اطلاعات را به شکل دقیق و درست در اختیار تمام مردم ایران قرار بدهیم. واقعیت این است که حمل و نقل یک سیستم بسیار پیچیده و باز است و میلیون‌ها نفر در آن ایفای نقش می‌کنند. از تولید‌کننده ماشین گرفته تا مسئولان ساخت و نگهداری زیرساخت‌ها و از میلیون‌‌ها نفری که پشت فرمان می‌نشینند تا پلیس که مسئول اعمال قانون است، از سازمان‌های امدادی گرفته تا هلال‌احمر همه و همه درگیر بحث ایمنی و بحث حمل و نقل ایمن هستند. بنابراین وقتی که ما از سانحه صحبت می‌کنیم از یک عامل صحبت نمی‌کنیم، از مجموعه این عوامل صحبت می‌کنیم. اگر هم می‌خواهیم رسیدگی بکنیم که ان‌شاء‌الله سوانح کم بشود و در واقع به سمت صفر گرایش پیدا کند باز هم وظیفه ما این است که؛ یک، فرآیندی نگاه کنیم. دو، اطلاعات را آنچنان که هست بدون هرگونه تغییر در اختیار مردم قرار بدهیم و من به هر دو اصول پایبندم و خدمت شما توضیحات بیشتری را ارائه می‌کنم. برگردیم به اتفاقی که در ارتباط با بحث سانحه برف در بهمن رخ داد که جناب آقای آزادی‌خواه عزیز راجع به آن مطالبی را بیان کردند؛ من چند تا نکته را خدمت دوستان عرض می‌کنم. یک، آیا می‌شد؟ تصور بکنیم که ما در حوزه تهران (32) سانت برف در مهرآباد داشتیم، با دمای منهای (4/8) درجه. در منطقه فرودگاه امام (70) سانت با دمای منهای (12) درجه برف داشتیم با توجه به کولاکی که بود و برف‌ها را جمع می‌کرد. در منطقه کرج (33) سانت برف با دمای منهای (13) درجه داشتیم. سؤال این است که آیا می‌شد جاده‌ها و فرودگاه را در این شرایط عملیاتی نگه داشت؟‌ این اولین سؤال است. این را در واقع من فکر می‌کنم که در همین دو ماه گذشته آمار کشورهای مختلف را خود شما ملاحظه کردید. من فقط آمار همین دو ماه را از رسانه ملی گرفتم. در (25) حادثه که فقط در این دو ماه داشتیم، همزمان با همین اتفاقی که در تهران بود، در تمام کشورهای اروپا، آمریکا، ژاپن، چین و تمام کشورهای بسیار پیشرفته با برفی بسیار کمتر از این و با سرمایی بسیار کمتر از این. 16/12/ برای همین شش روز پیش لغو (470) پرواز در فرودگاه جان‌اف‌ کندی نیویورک، لغو (550) پرواز در فرودگاه لیبرتی نیویورک، لغو (485) پرواز در فرودگاه گوادرای آمریکا. در 14/12/ در انگلستان تمام قطارها، فرودگاه‌ها کلاً همه آنها لغو شد. در 11/12/ در سوئیس فرودگاه ژنو بسته شد، در 11/12/ در ایرلند (331) پرواز در فرودگاه دوبلین بسته شد. 11/12/96 اسکاتلند، تمام راه‌آهن بین لندن و اسکاتلند سه روز تعطیل شد، دو مرتبه 11/12/ در ایرلند فرودگاه دوبلین (331) پرواز لغو شد. 11/12/ انگلیس (67) پرواز فرودگاه گلاسکو قطع شد. اگر من بخواهم بخوانم (25) حادثه است. دوستان! من نمی‌گویم که کار خوبی است این اتفاق رخ بدهد، ولی حواسمان باشد که این موضوع را وقتی می‌خواهیم بحث بکنیم ببینیم آیا می‌شد کاری بشود و همکاران ما انجام ندادند یا این یک اتفاقی است که در تمام دنیا رخ می‌دهد و اگر هم بخواهیم تاب‌آوری را بیشتر بکنیم باید سرمایه‌گذاری بیشتری داشته باشیم. منظور من اصلاً از ذکر این سؤال‌ها این نیست که بخواهم توجیه بکنم، می‌خواهم خدمت شما عرض کنم که این اتفاقات در تمام دنیا رخ می‌دهد، هیچ‌کدام نمی‌آیند که مسئولان خود را سرزنش کنند یا کشور خودشان را سرزنش کنند. نکته بعدی که داریم؛ آیا می‌شود اقدامات بهتر از این کرد؟ حتماً می‌شد، حتماً از طریق آموزش و سرمایه‌گذاری بیشتر می‌شود کار بهتری کرد که حالا باید با همدیگر صحبت بکنیم که چگونه ما و شما متحد بشویم برای اینکه چه برای راهداری، چه برای فرودگاه، چه برای دریا و چه برای راه‌آهن منابع بیشتری بگذاریم که کمتر دچار مشکل بشویم. بحث بعدی که مطرح می‌شود؛ من برای شما فقط از جهت تجهیزات یک نمونه را مثال می‌زنم تا ببینیم که دولت و مجلس برای تاب‌آوری ایران در برابر سوانح باید چه کاری انجام بدهیم. عزیزان! فقط در حوزه تهران را من می‌گویم با توجه به اینکه حادثه برف در حوزه تهران رخ داد. طول راه‌های منتهی به تهران (900) کیلومتر است، حداقل سازمان مورد نیاز برای راهداری این (900) کیلومتر حداقل (500) نفر نیروی انسانی و (200) دستگاه برف‌روب و نمک‌پاش است. کل دستگاه برف‌روب و نمک‌پاشی که ما در حوزه تهران داریم (42) دستگاه است با عمر (25) سال، تصور می‌کنید که ما می‌توانیم با این مقدار تجهیزات یک عملکرد صددرصدی مطابق اینکه (200) دستگاه برف‌روب و نمک‌پاش داشته باشیم؟ معلوم است که کاستی وجود دارد، ولی این کاستی را وقتی می‌خواهیم برطرف کنیم، دوستان! سالانه در کشور مرتب راه، راه روستایی، راه فرعی، راه اصلی، آزادراه و بزرگراه افتتاح می‌شود، میزان راه‌های کشور به (217) هزار کیلومتر رسیده، طبق استاندارد جهانی اگر بخواهیم (217) هزار کیلومتر راه را نگهداری کنیم باید سالی چیزی حدود (10) هزار میلیارد تومان فقط و فقط پول راهداری داشته باشیم. کل اعتبار ما در بهترین حالت برای راهداری (2000) میلیارد تومان است، همه ما دوست داریم که بهترین وضعیت را داشته باشیم، ولی آیا اصلاً امکان تخصیص منابع بیشتر از این هست؟ من اینجا نیامدم که عجز و لابه بکنم، نیامدم مصیبت بخوانم، ولی می‌خواهم بگویم که حواسمان باشد وقتی می‌خواهیم از یک کسی بازخواست بکنیم بدانیم که این فرد در چه مجموعه امکانات و در چه شرایطی دارد کار می‌کند. مگر شما تصویب نکردید که از محل ماده (70) سالانه چیزی حدود (500) میلیارد تومان برای راهداری تخصیص بدهیم؟ سال 94 صفر، سال 95 صفر، سال 96 صفر. دوستان عزیز! این واقعیت اعتبارات ایران است، این واقعیت دستگاه اجرایی است. من نه می‌خواهم به دولت طعنه‌ای بزنم و نه می‌خواهم به مجلس چیزی بگویم، ولی می‌خواهم عرض بکنم که ما با همین شرایط داریم کار می‌کنیم. من فقط یک جمله به شما بگویم، من شرمنده روی همکاران خودم هستم. همان شرایط برف که با شما صحبت می‌کنم (8000) نفر از همین کارگران زحمت‌کش راهدار سه ماه بود حقوق نگرفته بودند، در همین شرایط بسیار سخت سه ماه بیشتر بود که کارگران نگهداری ریل حقوق نگرفته بودند. همه ما که در یک کشتی نشستیم، با هم داریم کار می‌کنیم، ما که نمی‌خواهیم به همدیگر طعنه‌ای بزنیم، باید ببینیم که چگونه می‌توانیم به همدیگر کمک بکنیم تا این کشور بهتر اداره بشود. اگر از این باب بخواهم صحبت کنم بحث زیاد است که چرا راه را نبستید. آقای دکتر رضایی اینجا ناظر و حاضر هستند، در حضور خود ایشان من با رئیس پلیس تماس گرفتم گفتم آقا! بیایید این راه تهران ـ کرج را ببندید. گفت فلانی (16) راه ورودی دارد، اصلاً مگر کسی می‌تواند راه تهران ـ کرج را ببندد؟ ما ساعت (12) شب که راه تهران ـ قم را بستیم شش کیلومتر صف در تهران ایجاد شد. راه تهران ـ ساوه که بسته شد (5/5) کیلومتر صف در تهران ایجاد شد، (5/2) کیلومتر صف در قم ایجاد شد. (80) هزار خودرو آمده بودند تهران می‌خواستند از تهران خارج بشوند، شما فکر می‌کنید شب می‌شود (80) هزار خودرو را در تهران نگه داشت و اجازه ندهید از تهران خارج بشوند؟ اگر یک مقداری بخواهیم واقع‌نگر باشیم می‌بینیم که اداره این مسائل کار بسیار ‌بسیار دشواری است، اینطور نیست که پلیس بی‌توجه باشد، راهدار بی‌توجه باشد، هلال‌احمر بی‌توجه باشد، ما بی‌توجه باشیم. همه تلاش می‌کنیم، در هر صورت وقتی یک اتفاقی رخ می‌دهد که این اتفاق بزرگتر از توان دستگاه‌های اجرایی است قاعدتاً قهر طبیعت بر ما غلبه می‌کند،‌ همچنان که در آمریکا هم غلبه می‌کند، در انگلستان هم غلبه می‌کند، در ژاپن هم غلبه می‌کند، در چین هم غلبه می‌کند. نکته آخری که من بگویم و برگردم سر بحث سرمایه‌گذاری‌ها و آن نکاتی که می‌خواهم خدمت شما عرض بکنم. بحث فرودگاه؛ این حادثه هم رخ داد، کسی هست که در مسأله هوایی بگوید که هیچ چیزی مهم‌تر از ایمنی نیست؟ معلوم است ایمنی در بحث هوایی اصلی‌ترین مسأله است. عزیزان من! دید ما در فرودگاه مهرآباد کمتر از (300) متر بود، دید ما در فرودگاه امام به حدود (100) متر رسید. برای پرواز ما حداقلِ حداقل (500) متر دید می‌خواهیم، برای نشستن (800) متر دید می‌خواهیم. اصلاً یخبندان و همه اینها را کنار بگذاریم، باور کنید امکان عملیاتی کردن وجود نداشت. شما از هر کارشناسی بپرسید بگویید آیا می‌شود عملیات را نگهداشت؟ اگر می‌شد در فرودگاه‌های بین‌المللی با یک‌پنجم این برف عملیاتی نگه می‌داشتند، مگر آنها نمی‌خواهند که رضایتمندی مردم خود را داشته باشند؟ حالا اگر خواستید من وارد آمار و ارقام بسیار دقیق‌تری می‌شوم و به شما می‌گویم که ما در چه وضعیتی بودیم که همکاران ما با چه زحمتی در سازمان شرکت فرودگاه‌ها توانستند فرودگاه‌ها را در کوتاه‌ترین زمان به موقعیت عادی خودش برگردانند. از همه شما خواهش می‌کنم به فداکاری، صداقت و تلاش این‌همه راهدار، کسانی که در حوزه ریل کار می‌کنند، در حوزه بندر کار می‌کنند، در حوزه فرودگاه کار می‌کنند اطمینان داشته باشید. همه اینها فداکار هستند، در واقع اینها کسانی هستند که در سخت‌ترین شرایط می‌ایستند و تلاش خودشان را برای این کشور و برای مردم انجام می‌دهند. درباره حادثه اخیر هم چند نکته هست؛ راجع به اینکه چرا اتفاق رخ داد شما در قانون می‌گویید که باید ستاد رسیدگی به سانحه تشکیل بشود، ستاد رسیدگی به سانحه رسیدگی بکند و گزارش آن را بدهد. بنابراین من هم مثل شما منتظر اظهارنظر قطعی ستاد رسیدگی به سانحه هستم، هر اظهارنظری که من بکنم خارج از قانون است. شما دیدید که ستاد رسیدگی به سانحه کوچکترین اطلاعاتی را نه از شما، از تمام مردم پنهان نمی‌کند. جزئیات مسائل را آنچه که بوده براساس CVR، براساس FDR، براساس اطلاعات فرودگاه همه اطلاعات را به جزئیات در اختیار مردم قرار می‌دهد، چون که اساساً اگر ما بخواهیم ایمنی داشته باشیم باید اطلاعات در اختیار همه قرار بگیرد تا آن فرودگاه بتواند کار خودش را بکند، کسی که در برج است کار خودش را بکند، کسی که در شرکت هواپیمایی است کار خودش را بکند، کسی که در سازمان هواپیمایی است کار خودش را بکند، آنکه در حوزه ساخت، آنکه در تعمیر و نگهداری است همه و همه باید براساس این اطلاعات بتوانند موضع خودشان را مشخص کنند و تلاش خودشان را انجام بدهند. اصلاً این چه تصوری است که ما می‌خواهیم کسی را محکوم بکنیم. چه دلیلی دارد ما چنین کاری را بخواهیم انجام بدهیم؟‌ شما یقین بدانید ما تمام اطلاعات را ریز به ریز، مو به مو منتشر می‌کنیم و در اختیار همه قرار می‌دهیم، هرکسی هم که در این زمینه متأثر بشود می‌خواهد من باشم، می‌خواهد سازمان هواپیمایی کشوری باشد، می‌خواهد شرکت عملیاتی باشد، هرکسی باشد اگر قصوری هست باید در برابر قصورش پاسخگو باشد. بنابراین ما در جهت انتشار اطلاعات کوچکترین اقدام و تعللی نخواهیم کرد، ولی یک نکته‌ای خدمت شما بگویم؛ دوستان! رابطه شرکت‌های عملیاتی در سیستم هواپیمایی با سازمان هواپیمایی کشوری مثل رابطه یک راننده و یک ماشین با پلیس است. سازمان هواپیمایی کشوری کارش چیست؟ وضع مقررات، نظارت بر اجرای مقررات، پلیس هوایی در واقع سازمان هواپیمایی کشوری می‌شود. اگر اتفاقی رخ بدهد ما می‌رویم پلیس را محکوم می‌کنیم یا می‌رویم ببینیم که چرا چنین اتفاقی رخ داد؟ این نکته بسیار مهمی است، من خواهش می‌کنم به این موضوع توجه بکنید، سازمان هواپیمایی کشوری دارای هیچ نفعی در اینکه بخواهد کوچکترین انحرافی در گزارش داشته باشد نیست. سازمان هواپیمایی کشوری یک سازمان وضع‌کننده مقررات، کنترل‌کننده مقررات و پلیس صنعت هوانوردی است. ما باید به پلیس‌مان اعتماد داشته باشیم که با این پلیس می‌خواهید یک هوانوردی ایمن داشته باشید. بنابراین اگر اتفاق و گزارشی رخ می‌دهد این گزارش‌ها را حمل بر مسائل دیگری نداشته باشیم. نکته سوم بحث مسائل اخلاقی است؛ در حوزه مسائل اخلاقی من دو نکته را خدمت شما عرض بکنم؛ یک، همه شما مستحضر هستید که به محض وقوع سانحه اولین کاری که من کردم ستاد رسیدگی سانحه را درست کردم و بلافاصله خودم به آن منطقه رفتم. من فردایش روز دوشنبه صبح در منطقه بودم، هم روی خود منطقه سانحه‌دیده داشتم پرواز می‌کردم آقای زارعی نماینده محترم یاسوج در همان هلیکوپتر با هم بودیم، در همان شرایط سخت ابری پرواز می‌کردیم و خودمان کل منطقه سانحه را از نزدیک دیدیم و رفتم به تمام خانواده‌ها دانه دانه از همه آنها احول‌پرسی و دلجویی کردم و به همه آنها تسلیت عرض کردم. بنابراین از جهت اخلاقی این حداقل کاری است که ما می‌بایست انجام می‌دادیم. اصلاً می‌گویند این کار بزرگی است، من وظیفه‌ام بود که این کار را بکنم و باز هم به این وظیفه عمل می‌کنم و ادامه کار را هم همچنان در خدمت خانواده جانباختگان عزیز هستم و در واقع با آنها همراهی می‌کنم. یک بار دیگر هم به همه آنها تسلیت عرض می‌کنم و یک بار دیگر هم از همه کاستی‌ها پوزش می‌خواهم، ولی دوستان یک نکته‌ای را مطرح کردند که چون در رسانه‌ها زیاد بحث شد من آن را اینجا عرض می‌کنم. می‌فرمایند که چرا شما استعفا نکردید؟ اولاً من نمونه‌ها را مثال زدم، اگر قرار بشود که در این (25) حادثه باید همه این (25) تا وزیر مرتب استعفا کنند، ولی عزیزان من! اصلاً برای چه استعفا می‌کنند؟ اصلاً یک وزیر برای چه استعفا می‌کند؟ به دو دلیل در کشورهای پیشرفته اگر یک اتفاقی رخ بدهد وزیر استعفا می‌کند؛ یک، از جهت همبستگی اجتماعی. دو، مانع رسیدگی از بین برود. می‌گوید اگر من مانع رسیدگی هستم من می‌روم کنار که این موضوع رسیدگی بشود و دقیقاً ابعادش مشخص بشود به این دلیل استعفا می‌کنم. در حادثه قطار عملیات کجا بود؟ عملیات در حوزه راه‌آهن بود، من همان فردا صبحش استعفا کردم، آقای دکتر جهانگیری اینجا تشریف دارند. من خدمت ایشان ساعت (5/8) زنگ زدم گفتم آقا! من می‌روم کنار شما این حادثه را رسیدگی کنید. به‌ خاطر اینکه عملیات در حوزه راه‌آهن بود. این بار عملیات کجا بود؟ این بار عملیات اصلاً در حوزه وزارتخانه ما نبود، همان‌قدر که استعفای درست پسندیده هست، استعفای نادرست هم به همان میزان غلط است. وقتی عملیات در حوزه ما نبود اگر من استعفا می‌کردم در واقع این عین ناصداقتی و بی‌صداقتی بود. این عین کتمان حقیقت بود، این باعث می‌شد که من می‌خواستم مسئولیت خودم را نپذیرم. دلیل داشت که من این کار را نکردم، وگرنه اگر این عملیات خدای‌ناکرده در حوزه مسئولیت من بود یقین بدانید مثل دفعه قبل اولین کسی که استعفا می‌کرد من بودم. عزیزان! باید بدانیم که علامت غلط به جامعه دادن درست نیست وقتی موضوعی در خارج از حیطه مسئولیت من است، من بروم استعفا بدهم دارم به جامعه علامت غلط می‌دهم، باعث می‌شوم که این داستان رسیدگی نشود، باعث می‌شوم که نتیجه‌گیری غلط بشود. معلوم است که در این موقعیت‌ها این کار را نکردم، آن موقع مربوط بود این کار را کردم، این مورد مربوط نبود این کار را نکردم. من فکر می‌کنم که این کار، کار درستی بود، هنوز هم بر این اعتقاد خودم پایبند هستم که باید این کار را انجام بدهیم. و اما برگردیم به مطالبی که باید عرض بکنم؛ یک نکته مهم که برای همه ما واضح است این است که ایران در برابر حوادث چقدر تاب‌آوری دارد، حالا می‌خواهد حادثه سیاسی باشد که دیدیدم‌، می‌خواهد حادثه اجتماعی باشد، می‌خواهد حادثه حمل و نقلی باشد. من اینجا فقط راجع به حادثه حمل و نقلی دارم صحبت می‌کنم. دوستان من! یک درس را چه من رأی بیاورم چه رأی نیاورم خدمت شما عرض بکنم. این درسی است که من از این حادثه برف تهران گرفتم. عزیزان! تمام تهران حمل و نقلش به حمل و نقل جاده‌ای وابسته است، وقتی ما می‌خواستیم فرودگاه امام برویم جاده فرودگاه امام بسته بود، فرودگاه پاکسازی شده بود امکان دسترسی به فرودگاه نبود. در یک شهر تهران که روزی (550) هزار خودرو وارد تهران می‌شود یا می‌خواهد از تهران خارج بشود در یک برف می‌بینیم در چه گرفتاری سختی قرار می‌گیریم. راه‌حل چیست؟ تنها راه‌حل تهران و سایر کلان‌شهر‌های بزرگ راه‌آهن حومه‌ای است. باید برویم به سمت اینکه نهایتاً حمل و نقل را به سمت راه‌آهن ببریم. تا وقتی که تمام حمل و نقل متکی به جاده هست ما این گرفتاری‌ها را داریم. ببینید! ما در همین مدت برای راه‌آهن حومه‌ای چه کردیم و از همه شما هم من سپاسگزار هستم. اولین کاری که ما کردیم این بود که در برنامه ششم پیشنهاد کردیم شرکت راه‌آهن حومه تشکیل بشود، شما تصویب کردید ما رفتیم اساسنامه‌اش را آماده کردیم و به هیأت وزیران دادیم. نکته دوم چیست؟ نکته دوم این است اولین کاری که کردیم از همین امکانات موجود تهران استفاده کردیم. نمایندگان محترم استان تهران تشریف دارند، من حالا همین محورها را خدمت شما عرض می‌کنم. تهران ـ گرمسار خط سومش افتتاح شد، خط چهارمش در حال اجرا است. (10) زوج قطار هر روز تهران ـ ورامین ـ گرمسار حرکت می‌کنند. آقای کاتب اینجا تشریف دارند، قبلش بود؟ خط سوم و چهارم تهران ـ کرج، (9) زوج قطار هر روز تهران ـ کرج ـ هشتگرد ـ قزوین می‌رود و برمی‌گردد. کدام یکی از اینها قبل از این دوره بود؟ تهران ـ قم (4) زوج قطار هر روز می‌رود قم و برمی‌گردد. تهران ـ پرند، (11) زوج قطار هر روز از تهران به پرند می‌رود و برمی‌گردد. من با همین امکانات محدود تلاشم بر این بود که بحث راه‌آهن حومه را فعال بکنم. در همین مدت (80) تا ریل‌باس را وارد سیستم راه‌آهن حومه‌ای کردیم، فقط تهران نیست. نماینده محترم شهریار توضیح دادند تهران، شهرقدس، شهریار، ملارد هم در حال طراحی و مشارکت شهرداری است. خدمت شما عرض شود فقط مربوط به تهران نیست، ما (28) محور را در تمام کلان‌شهرها راه‌ انداختیم. دوستان عزیز! من فقط یک رقم را به شما بگویم. این کارها کارهایی است که دیر بازده می‌دهد ولی کارهای بنیانی هست وگرنه من با هیاهو چکار می‌توانم بکنم؟ فقط برای آینده (700) میلیون یورو، یکبار دیگر هم حالا عرض می‌کنم (700) میلیون یورو برای (450) ریل‌باس در همین چند ماه گذشته ما با کره‌ای‌‌ها قرارداد بستیم. ظرفیتی که من دارم برای راه‌آهن و حومه درست می‌کنم ظرفیت (100) میلیون مسافر در روز است. آخر کار اگر بخواهیم کار اساسی بکنیم اینها است، وگرنه اینکه من بیایم چه بگویم، در واقع بخواهم چهار نفر را توبیخ بکنم، با توبیخ که اتفاقی رخ نمی‌دهد. من برای اینکه راه‌‌آهن محور بشود یک خبر دیگر خدمت شما بدهم. ما سیاست شهرسازی ریل‌پایه را در شورای عالی شهرسازی آوردیم تصویب کردیم که تمام شهرسازی براساس ریل باشد به جای اینکه براساس جاده باشد. ما (33) ایستگاه را داریم مرکز توسعه شهرها می‌کنیم. تهران، مشهد، قم، قزوین، اهواز و جاهای دیگر. فقط در اهواز خدمت شما عرض بکنم ایستگاه اهواز در حال توسعه است به یک ایستگاهی با (320) هزار متر مربع به عنوان مرکز توسعه شهر اهواز. آخر کار اگر بخواهیم این شهرها را در برابر این حوادث تاب‌آورشان بکنیم تنها کاری که می‌توانیم بکنیم این است که به سمت شهرسازی ریل‌پایه برویم. و اما برگردیم به چند نکته دیگر بنیادین در حوزه سرمایه‌گذاری. دوستان! من به عنوان عضو کابینه الان این چند جمله را به عنوان کسی که مسئولیت مشترک دارد خدمت شما می‌گویم، ‌آقایان: حضرتی و تابش می‌دانند به عنوان کسی که عضو شورای پول و اعتبار است من عرض می‌کنم. خواهش می‌کنم دقت بکنید. دوستان عزیز! شرایط اقتصادی کشور شرایط بسیار سختی است، نیاز به یک اندیشه مشترک بین دولت و مجلس هست. اجازه بدهید که من این عبارت را به کار ببرم؛ من واقعاً نگران هستم. من نگران وضعیت اقتصادی ایران هستم، ولی این نگرانی باعث فرار نیست، این نگرانی باعث فداکاری و در واقع باعث تلاش بیشتر است. چند رقم را خدمت شما می‌گویم خواهش می‌کنم به این ارقام اقتصاد کلان توجه کنید. هر وزیری باید در چهارچوب این ارقام اقتصاد کلان کار بکند. میزان بدهی‌های دولت چقدر است؟ میزان بدهی دولت به اقتصاد (650) هزار میلیارد تومان است. من خواهش می‌کنم، دوستان اگر یک کمی تأمل بکنند شاید اطلاعات خوبی باشد. (650) هزار میلیارد تومان، (52) درصد GDP. مفهوم داشتن (650) هزار میلیارد تومان بدهی یعنی چه؟ یعنی متلاشی شدن تمام شرکت‌ها، در واقع متلاشی شدن شرکت‌های مهندسی، متلاشی شدن شرکت‌های صنعتی ایران. آیا ما و شما در برنامه ششم برای این (650) هزار میلیارد تومان بدهی اندیشه‌ای کردیم؟ آیا فکری کردیم؟ آیا ما می‌دانیم این (650) هزار میلیارد تومان بدهی چگونه پرداخت خواهد شد؟ دوستان عزیز! بگذارید یک رقم دیگری خدمت شما عرض بکنم؛ به من می‌گویند فردی که منتقد است. بله، من منتقد هستم چون فکر می‌کنم اقتصاد کلان ایران نیاز به یکسری تصمیمات فوق‌العاده سخت دارد. چهار سال است من در دولت این مطالب را خدمت آقای رئیس‌جمهور، همکاران عزیزم و آقای جهانگیری عرض کردم، ما نیاز داریم که تصمیمات سخت بگیریم. نمی‌توانیم با همدیگر تعارف کنیم، کشوری که (52) درصد GDP دولتش و شرکت‌های دولتی بدهی دارند این کشور از جهت اقتصادی در شرایط سخت به سر می‌برد. (120) هزار میلیارد تومان معوقه بانکی داریم. می‌دانید معنی (120) هزار میلیارد تومان معوقه بانکی یعنی چه؟ یعنی اینکه ما در سال 86، (38) درصد GDP و تولید ناخالص داخلی ایران، بانک‌ها قدرت تسهیلات دادن به شرکت‌ها داشتند، الان به (12) درصد رسیده. (12) درصد GDP قدرت وام‌دهی هست. آیا فکر می‌کنید با (12) درصد GDP می‌شود کار بسیار بزرگ در حوزه بخش خصوصی انجام داد؟ بگذارید من یک نکته دیگری را در حوزه رشد سرمایه‌گذاری بگویم. رشد سرمایه‌گذاری کشور در (10) سال گذشته را نگاه بکنید، رشد سرمایه‌گذاری به قیمت ثابت در اکثر سال‌ها نزولی و تقریباً چیزی در حد صفر است. بنابراین ما در یک شرایط اقتصادی بسیار سختی داریم زندگی می‌کنیم. در وضعیت موجود تقریباً صددرصد بودجه کشور به بودجه جاری تخصیص داده می‌شود. بودجه عمرانی ما عمدتاً از محل اوراق مشارکت است. آیا شمایی که از من انتظار دارید کارهای بزرگ بکنم با این وضعیت بودجه امکان‌پذیر است؟‌ شرایط بودجه کشور را در نظر بگیرید. در این زمینه راجع به حوزه حامل‌های انرژی، راجع به بحث‌های ارز می‌توانیم صحبت‌های زیادی بکنیم. در هر صورت من می‌خواهم خدمت دوستان عرض بکنم شرایط اقتصاد کلان ما بسیار سخت است، چه از جهت مسائل سیاست‌ خارجی، چه از جهت مسائل بدهی دولت، چه از جهت مسائل بانک‌ها، چه از جهت حامل‌های انرژی، چه از جهت سیستم قیمت‌گذاری. همه و همه اینها شرایط سختی است، ولی من می‌خواهم خدمت شما بگویم که ما در این شرایط چه اقداماتی را انجام دادیم و فکر می‌کنم که شما حتماً انصاف خواهید داد در وزارت راه و شهرسازی در این زمینه اتفاقات بسیار ‌بسیار بزرگی رخ داده. دوستان! در حالی که بودجه سال 96 ما چیزی حدود (8000) میلیارد تومان است، بودجه سال 97 ما به چیزی حدود (5000) میلیارد تومان کاهش پیدا کرده، خواهش می‌کنم به این چند رقم دقت بکنید. در این مدت ما (1120) کیلومتر آزادراه در دست اجرا با پیشرفت (55) درصد داریم. مبلغ سرمایه‌گذاری چیزی حدود (12) هزار میلیارد تومان. در همین چند وقت (1260) کیلومتر آزادراه دیگر به مبلغ چیزی حدود (9000) میلیارد تومان قرارداد بستیم. در همین چند وقت (856) کیلومتر آزادراه دیگر مصوبه هیأت‌وزیران را گرفتیم و در حال وضع قرارداد به مبلغ (11) هزار میلیارد تومان هستیم. افزون بر اینها (1600) کیلومتر آزادراه دیگر را به مبلغ (16) هزار میلیارد تومان تفاهمنامه بستیم. در حالی که بودجه سالانه در حوزه راه کمتر از (5000) میلیارد تومان است فقط در حوزه آزادراه‌ها (46) هزار میلیارد تومان من فقط سرمایه بخش خصوصی را جلب کردم. در همین شرایط سخت اقتصادی با همه این گرفتاری‌ها (46) هزار میلیارد تومان جذب سرمایه بخش خصوصی است. آیا شما در حوزه دیگری سراغ دارید که یک چنین جذب سرمایه‌ای صورت گرفته باشد؟ اجازه بدهید من وارد بحث سرمایه‌گذاری خارجی فقط در حوزه ریل بشوم. قرارداد قطار سریع‌السیر تهران ـ قم ـ اصفهان (5/2) میلیارد دلار قرارداد فعال داریم، این قرارداد به چیزی حدود (9) میلیارد دلار سرمایه‌گذاری و فاینانس افزایش پیدا می‌کند. (9) میلیارد دلار سرمایه‌گذاری، در حوزه تهران ـ مشهد (2) میلیارد دلار سرمایه‌گذاری داریم، اخیراً در حوزه شیراز به اصفهان (800) میلیون دلار راه‌آهن شیراز به اصفهان به تأمین مالی جدید که همین روز چهارشنبه هفته گذشته امضاء کردیم. این فقط از کشور چین بود. اجازه بدهید از روسیه را خدمتتان عرض کنم؛ (2/1) میلیارد یورو تأمین مالی برای برقی کردن قطار گرمسار ـ اینچه‌برون به سمت گنبد، (2/1) میلیارد یورو. برای دوخطه کردن بافق به سمت خواف (800) میلیون یورو در حال مذاکره هستیم. برای تأمین ناوگان ریلی برای بخش خصوصی (3) میلیارد یورو در حال جذب تأمین مالی هستیم. برای اولین بار (20) هزار واگن باری، دوستان عزیز؛ کل واگن‌های باری ایران (22) هزار تا است، برای (20) هزار واگن باری ما تأمین مالی کردیم. (12) هزار واگنش قطعی شده (2000) واگنش وارد ایران شده. برای (1000) واگن خصوصی با روس‌ها تأمین مالی کردیم قرارداد قطعی شده. کل واگن‌های بخش خصوصی ما، واگن‌های مسافری ایران (2200) تا است، چیزی حدود (50) درصد کل واگن‌های ایران. ما فقط از روسیه برای (500) لکوموتیو با تکنولوژی آلمان قرارداد بستیم و کار را آنجا قطعی کردیم و قرارداد (70) واگنش قطعی شده و در حال انجام است. در حوزه هند؛ در هند ما با (2/2) میلیارد دلار تأمین مالی کردیم، (800) میلیون دلار برای راه‌آهن زاهدان به سمت چابهار، (800) میلیون دلار برای (250) واگن با تکنولوژی جی‌ام، (400) میلیون دلار برای بحث سوزن‌های راه‌آهن و ریل از آلمان. فقط (5/1) میلیارد یورو از آلمان تأمین مالی کردیم، (1) میلیارد و (320) میلیون آن تبدیل به قرارداد با زیمنس برای بحث لکوموتیو‌های برقی، برای بحث لکوموتیو‌های دیزلی شده. با کشور آذربایجان فقط (570) میلیون دلار با آذربایجان برای راه‌آهن رشت به آستارا. با کره جنوبی (700) میلیون یورو برای ریل‌باس‌ها، با ژاپن (115) میلیون دلار برای سیگنالینگ قطار تهران به تبریز، با اتریش (62) میلیون یورو. این ارقام را من به ضرس قاطع می‌گویم قطعاً در تاریخ ایران در حوزه راه‌ و شهرسازی که به هیچ‌وجه نمونه نداشته. همین الان شما در نظر بگیرید در تمام وزارتخانه‌ها آیا چنین سرمایه‌گذاری و چنین تأمین مالی خارجی در این شرایط سخت و طاقت‌فرسا اصلاً صورت گرفته؟ (46) هزار میلیارد تومان سرمایه‌گذاری آزادراهی و ده‌ها میلیارد دلار فقط در حوزه ریل. بعد برویم در حوزه اقدامات اخیر فارغ از بحث سرمایه‌گذاری خارجی؛ راه‌آهن قزوین ـ رشت سال‌‌ها بود همانطور مانده بود، همه دوستان شما می‌دانند که الحمدلله کارهای این انجام شد، نقطه گلوگاهی‌اش زدن آن پل روی آزادراه بود که الحمدلله کارش انجام شد و به زودی افتتاح می‌شود. مردم کرمانشاه آرزویشان بود دسترسی پیدا کنند به ریل، ریل کرمانشاه اجرا شده و به زودی افتتاح می‌شود. دوستان عزیزمان می‌دانند که در ارومیه ریل به ارومیه رسید. آقای فیضی می‌گویند اردبیل را بگویید، خودشان می‌دانند که خط راه‌آهن ریل میانه به اردبیل با چه سرعتی در حال اجرا است و فعال است. بحث اسفراین را دوستان خودشان می‌دانند،‌ اینجا تشریف دارند. گواهی می‌دهند که با چه سرعتی در حال اجرا است. راه‌آهن همدان وصل شد، راه‌آهن کرمانشاه به سمت قصرشیرین در حال اجرا است. من فقط از ذهنم دارم می‌گویم، ده‌ها و ده‌ها پروژه ریلی در حال حاضر در حال اجرا است. بیش از (3300) کیلومتر ریل در حال اجرا است. عزیزان! فقط یک امسال که خدمت شما هستیم در شرکت ساخت (516) کیلومتر ریل جدید افتتاح کردیم، در خود راه‌آهن (700) کیلومتر خط آهن دوم، راه‌آهن میانه ـ تبریز به بستان‌آباد رسیده، کارهایش در حال اتمام است و از بستان‌آباد تا تبریز در حال اجرا است. اصلاً کدام قطعه هست که فعال نباشد و متوقف باشد؟ راه‌آهن شیراز به سمت گلگهر. تا حالا سابقه نداشته ما در بخش راه‌آهن سرمایه‌گذاری بخش خصوصی داشته باشیم. (600) کیلومتر سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در حوزه راه‌آهن، سیرجان به کرمان را داریم، چادرملو به اردکان را داریم، (1800) میلیارد تومان ما فقط سرمایه‌گذاری داشتیم. شمال را که عرض کردم، هم رشت را گفتم و هم گرمسار به اینچه‌برون، برقی کردنش (2/1) میلیارد یورو را عرض کردم شما دقت نفرمودید، پروژه آمل هم به شدت فعال است و آقای یوسفیان‌ملا مرتب هر روز با هم در ارتباط هستیم، آن هم خود ایشان می‌دانند با چه شدتی در حال اجرا هست. عزیزان من! ما برای اولین بار است از بحث بازار سرمایه‌ (800) میلیارد تومان صکوک برای راه‌آهن تصویب کردیم، شورای اقتصاد همین دیروز تصویب کرد (500) میلیارد تومان برای هواپیمایی تصویب کردیم، (500) میلیارد تومان برای راهداری تصویب کردیم، هیچ امکان تأمین مالی داخلی، خارجی، بازار سرمایه، سیستم سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را ما از دست ندادیم. اگر قرار بود که ما متکی فقط به این (4000)، (5000) میلیارد تومان پول دولتی بشویم (رنجبرزاده ـ آقای وزیر حدود 40 دقیقه از وقت شما باقی مانده) می‌بایست کلاً کار را تعطیل می‌کردیم. بنابراین در حوزه سرمایه‌گذاری خودتان مستحضر هستید که چه اتفاقات بزرگی رخ داده و ان‌شاء‌الله اتفاقات بهتری هم رخ خواهد داد. دو تا از دوستان تذکر دادند که آزادراه مرند ـ بازرگان را بگویم که خود دوستان کاملاً مستحضر هستند که قرارداد آن فعال شده، همچنین قرارداد شهر جدید سهند. همین بحث را ما در حوزه دریا داریم، فقط در حوزه دریا همین هفته پیش ما (2000) میلیارد تومان فاز (3) بندر شهید رجایی را شروع کردیم. بیش از (6000) میلیارد تومان در حوزه دریا جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی داشتیم. فاز (3) بندر چابهار را با (5/6) میلیون ظرفیت افتتاح کردیم. یادم رفت، برای خوزستان و سربندر به خرمشهر را با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی همین چندی پیش قرارداد ریلی امضا کردیم. دوستان عزیز! اتفاقات بسیار خوبی در حوزه سرمایه‌گذاری در حال رخ دادن است، همین بحث را ما در حوزه فرودگاه‌‌ها داریم، (700) میلیارد تومان در فرودگاه امام برای ترمینال سلام را داریم، چیزی حدود (250) میلیارد تومان توسعه فرودگاه شیراز را در حال حاضر تمام دوستان شیراز می‌دانند که با چه سرعتی آن پروژه در حال اجرا هست و همچنین فرودگاه مشهد، اصفهان و اهواز که دنبال جذب سرمایه‌ خارجی هستیم و کارهایش مراحل نهایی خودش را در حال طی کردن هست. اگر اجازه بدهید من اینجا بحث را متوقف بکنم چون می‌خواهم یک مقداری از وقتم را در اختیار دوستان عزیز نماینده قرار بدهم. فقط دو تا نکته‌ای که فرمودند را هم من یک توضیحی خدمت دوستان عرض بکنم. یکی در ارتباط با بحث نظام‌مهندسی است، یکی در ارتباط با بحث مسائل مبارزه با فساد هست که من می‌خواهم خواهش بکنم دوستان نماینده به این دو نکته دقت بکنند. در حوزه نظام‌مهندسی، عزیزان! من خودم جزء کسانی هستم که این پیش‌نویس قانون را نوشتم، قانون را اجرا کردم، عضو شورای مرکزی بودم، عضو هیأت‌مدیره تهران بودم، یکی از اعضای فعال نظام‌مهندسی هستم و همه می‌دانند که به قول معروف در حوزه مهندسی به من می‌گویند جزء بنیان‌گذاران سازمان نظام‌مهندسی. بنابراین من هیچ‌وقت دنبال تضعیف سازمان نظام‌مهندسی نیستم. ولی دوستان! چند تا نکته هست به این نکات دقت بکنید. من یقین دارم که همه شماها از اقدامی که من کردم حمایت قاطع می‌کنید، من در حوزه نظام‌مهندسی چه گفتم؟ گفتم کارمند من در وزارت راه و شهرسازی که باید کارهای مهندس‌ها را کنترل بکند خودش نمی‌تواند دو طرف میز بنشیند از آن طرف طراحی بکند از این طرف تصویب بکند. آیا این کار، کار غلطی است، کار اشتباهی است یا کار درستی هست؟ آیا این گرفتن جلوی فساد هست یا نیست؟ من گفتم کارمند شهرداری نمی‌تواند هم در شهرداری باشد، هم طراحی بکند و هم کنترل نقشه بکند. من می‌گویم آن کسی که در شرکت گاز است نمی‌تواند هم خودش طراحی نقشه گاز بکند هم خودش تصویب بکند. این کاری که من کردم اینکه عین مبارزه با فساد، عین سلامت است و این اصلاً برای کار است. بیش از (200) هزار نفر در این دستگاه‌ها کار و شغل مضاعف دارند، آیا این کار که در واقع شما بگویید که، مهندس یا در حوزه خصوصی یکسره کار می‌کند، قدمش بالای سر ما، در حوزه دولت هم باید کار دولت را بکند. نمی‌تواند دو طرف میز بنشیند. فکر نمی‌کنم که این کار اشکال داشته باشد، اگر این کار اشکال داشت یک سر سوزن اشکال قانونی داشت دیوان عدالت اداری ردش می‌کرد. دوستان عزیز! من فکر می‌کنم که باید به این اتفاقی که رخ داده دقت بکنید ببینید که چه اتفاق بزرگی در حوزه مهندسی رخ داده. حالا اگر بخواهم راجع به این موضوع صحبت کنم بسیار بیشتر می‌توانم صحبت بکنم ولی به همین اجمال می‌خواهم بسنده کنم. اگر افرادی صبح تا شب به شما پیامک می‌زنند بدانید که این داستان به این سادگی نیست که فکر کنید ماها بی‌توجهی کردیم. من در جهت اصلاح فعالیت‌ها این کار را کردم، در جهت مبارزه با فساد، در جهت جلوگیری از امضافروشی. من تمام حرفم این است که مهندس باید کار مهندسی خود را بکند، پول مهندسی را بگیرد، مسئولیت کار مهندسی خود را هم به عهده بگیرد. اگر این حرف غلط است یکی بگوید غلط است. و اما یک نکته دیگر در ارتباط با این بحث؛ من به شما گزارش میلیاردها دلار جذب سرمایه خارجی دادم، گزارش هزاران میلیارد سرمایه‌گذاری داخلی دادم. عزیزان! اگر شما توانستید در قراردادهای خارجی یک سنت رشوه پیدا بکنید هرچه گفتید من قبول می‌کنم. در این حجم سرمایه‌گذاری داخلی اگر یک ریال کسی ادعای جابه‌جا شدن دارد بیاید به من بگوید، اولین امضایی که از هر کسی که بخواهد با ما قرارداد ببندد می‌گیریم می‌گوییم تو تمام مذاکراتت مستقیم است، حق نداری با کوچکترین واسطه‌ای تماس بگیری. اگر یک کسی با واسطه بیاید وارد وزارتخانه بشود فردایش ما آن را به وزارتخانه ممنوع‌الورودش می‌کنیم. می‌گوییم فقط و فقط مذاکرات مستقیم. نکته دوم اینکه می‌گوییم هر کسی که می‌خواهد با این وزارتخانه قرارداد ببندد باید یک اظهار‌نامه بدهد که به یک نفر یک سنت حق مشاوره و واسطگی نداده است. من می‌فهمم چرا این‌قدر به من فشار هست، این همه شایعه بر علیه من برای چیست، به خاطر اینکه وقتی که ما یک دانه هواپیما می‌خریدیم، هواپیمای (A320) که ما (47) میلیون دلار خریدیم را (55) میلیون دلار معامله می‌کردند. در همین وزارتخانه هر یک هواپیما (7) میلیون دلار دلالی داشت. وقتی من می‌روم (200) تا هواپیما می‌خرم، یک سنت دلالی نمی‌دهم فکر می‌کنید دلال‌هایی که اینجا پایشان بریده می‌شود مثلاً می‌آیند از من تقدیر و تشکر می‌کنند؟ می‌آیند به همه‌جا نامه می‌نویسند که چه آدم خوبی بود که در واقع تمام دلالی‌ها را قطع کرد، دیگر به ما پول دلالی نمی‌رسد؟ معلوم است که شانتاژ می‌کنند، معلوم است همه‌جا نامه‌نگاری می‌کنند، معلوم است که یک قیافه بسیار زین‌العباسی می‌گیرند، این طرف و آن طرف می‌روند این کارها را می‌کنند وگرنه این همه حرف در این چهارساله بود، در استیضاح‌های مختلف، در جاهای مختلف این‌همه حرف بود یکبار یک ریالش ثابت شد؟ آقای دکتر محمدی رئیس کمیسیون اصل (90) اینجا تشریف دارند، از ایشان بپرسید این‌همه حرف در این مطالب و سخنان و گفته‌ها گفته شد ایشان همه آنها را در کمیسیون اصل (90) رسیدگی ‌کرده‌اند. نمی‌دانم آقای دکتر محمدی کجا تشریف دارند، یک موردش را بگویند که به نتیجه رسید، حتی یک مورد بسیار بسیار کوچک. از من یک تصویری ساختند یک آدم ثروتمند فلان و از این حرف‌ها، آقای قاضی‌پور عزیز! من اهل سالوس نیستم، من اهل ریاکاری نیستم ولی شما من را مجبور کردید امروز دو تا عدد را به شما بگویم. دو تا عدد خدمت شما می‌گویم، من تا حالا هیچ‌وقت این عددها را نگفته بودم. اول دوره جدید وزرا باید اموالشان را خدمت رئیس قوه قضائیه گزارش می‌کردند. این وزیری که برایش شایعه درست کردند (7000) میلیارد تومان ثروتش است، بروید بپرسید مبلغ موجودی حساب من (5/4) میلیون تومان بود. آقای قاضی‌پور! وزیر (7000) میلیارد تومانی کل موجودی‌اش (5/4) میلیون تومان بود. آقای قاضی‌پور عزیز یک لحظه اجازه بدهید! من که با شما دوستم، با همدیگر در شورای رقابت حداقل شش سال همکار بودیم. این را من نمی‌خواستم بگویم، دخترم گفت بابا آبروی ما می‌رود، آبروی من می‌رود. کل موجودی حساب دختر بنده (638) هزار تومان بود. آخر چرا این بحث‌ها را مطرح می‌کنید؟ کسی که می‌خواهد بحث مطرح بکند یک سر سوزن یک لحظه می‌رود بررسی می‌کند. درست است که من همواره پدربزرگم به من گفته فلانی همیشه باید لباس مرتب بپوشی! من به وصیت ایشان عمل می‌کنم، ولی لباس مرتب پوشیدن که دلیل بر این حرف‌ها نیست. عزیز من! این چه حرفی است که گفته می‌شود، کسی که دارد شایعه درست می‌کند (رنجبرزاده ـ از وقت شما 30 دقیقه برای آن دو نفر باقی مانده اگر اجازه بفرمایید) عرضم تمام شد، بنابراین من اصلاً تا حالا نمی‌خواستم این حرف‌ها را بزنم، از بس که در این مدت فشار آمده، از بس که این حرف‌ها گفته شد من این را عرض کردم. در هر صورت امیدوارم که همه ما بتوانیم به این کشور خدمت بکنیم و بتوانیم در راه مبارزه با فساد پایمرد باشیم، ثابت‌قدم باشیم، از هیچ تهمتی نترسیم، از هیچ گزافه‌گویی نرنجیم، بایستیم به این مملکت خدمت بکنیم. من خدمت شما هستم،‌ از تمام این شرایط سخت فرار نمی‌کنیم. ما اهل جنگیم، مرد جنگیم، در جهاد بودیم، در جبهه بودیم، در دولت بودیم باز هم برای ایران و برای کشور جمهوری اسلامی ایران می‌مانیم و می‌جنگیم و امیدواریم که این کشور با رهبری‌های رهبر معظم انقلاب هر روز به جلو برود. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

اکبر رنجبرزاده
تشکر، جناب آقای سیداحسن علوی و جناب آقای الیاس حضرتی (29) دقیقه و (30) ثانیه این دو بزرگوار وقت دارند که در موافقت با آقای وزیر و در مخالفت با استیضاح صحبت کنند. از وقت آقای وزیر استفاده می‌کنند. جناب آقای سیداحسن علوی نماینده محترم سنندج بفرمایید. چند دقیقه می‌خواهید صحبت کنید؟ (10) تا (15) دقیقه، بفرمایید.

سیداحسن علوی
بسم الله الرحمن الرحیم «رب اشرح لی صدری و یسرلی امری و احلل عقده من لسانی یفقهوا قولی». سلام عرض می‌کنم خدمت ملت بزرگ ایران، شما همکاران عزیز و ارجمند و میهمانان گرامی و همینطور ادای احترام می‌کنم محضر شریف همه شما عزیزان. دوستان! من از فرمایش بزرگان فهمیدم که متکلمین، نویسندگان، مورخین، محققین کسانی که می‌خواهند موضوعی را یا چیزی را اثبات کنند برای تأیید نگاه خودشان باید به کلام و مرام بزرگان تکیه کنند و در حقیقت بتوانند به صحبت‌های خود نافذیت بدهند. من امروز عرایضم را به فرمایشی از حضرت علی (علیه السلام) به مالک‌اشتر متبرک می‌کنم. فرمودند «ای مالک برحذر باش از عجله در کارهایی که وقتش نرسیده، یا تأخیر کردن در آنچه باید انجام داد، یا اصرار در انجام کاری که درست روشن نیست، یا بی‌همتی در انجام کارهایی که لزوم انجامش واضح است. پس هر چیزی را جای خود بنه و هر کاری را به وقتش انجام بده». دوستان، همکاران عزیز! بخش راه و شهرسازی غیر از اینکه نقش تأثیرگذاری را در زندگی مردم دارد، بلکه عملکرد کشور در بُعد اقتصاد مقاومتی،‌ اقتصاد کلان و همینطور در بُعد اجتماعی را متأثر از فعالیت‌های خودش می‌کند. من این را می‌خواهم خدمتتان عرض کنم؛ خوشبختانه آقای دکتر آخوندی به مسائل و آمار و اقداماتی که انجام دادند اشاره کردند. در سال‌های اخیر اقدامات بسیار خوب و اساسی در بخش حمل و نقل انجام شده. خیلی از رویه‌هایی که نادرست بود در مسیر درستش قرار گرفت و توانست از ظرفیت‌های کلی استفاده کند. دوستان! من یک مورد خدمت شما عرض کنم؛ اینکه یک دفعه از خودمان سؤال کنیم به راستی همه این مشکلات واقعاً مربوط به یک وزیر یا یکسری وزارتخانه‌ها می‌شود؟ ما چکار کردیم؟ چطور شد که سال‌ها قبل در دوره‌‌های قبلی چهار وزارتخانه را تجمیع کردید، سه وزارتخانه را تجمیع کردید همه را در یک وزارتخانه قرار دادید. هیچ ابروزیری نمی‌تواند این مشکلات را حل کند. دوستان! این خطای استراتژیکی را چه کسی انجام داد؟ ما مجلسیان، در گذشته هیچ فرقی ندارد. آمدیم بخش کشتیرانی را به وزارت صنعت، معدن و تجارت دادیم که امروز در آن تصادم کشتی سانچی معلوم نیست شما باید از چه کسی سؤال کنید. از وزارت صنعت، معدن، از بخش خصوصی یا از وزارت راه و شهرسازی یا در بحث دریانوردی شما باید از چه کسی سؤال کنید؟ در هواپیمای ATR مگر مربوط به وزارت راه و شهرسازی است؟ یک سؤال باز هم از خودمان بکنیم. دوستان! در زمانی که شهید دادمان با همین هواپیمایی که تحت نظارت فائقه خود وزارت راه و شهرسازی بود شهید شد، خودش وزیر بود، اگر او در داخل هواپیما نبود بی‌تردید حتماً بازخواست و استیضاح می‌شد. می‌گفتند تو چطور نظارت نکردی. خود ایشان در همان هواپیما شهید شد. من این را می‌‌خواهم خدمتتان عرض کنم؛ دوستان ببینید! قبول کنیم قانون، رویه، دستورالعمل، آیین‌نامه‌ها، بخشنامه‌ها در دنیا مقدس است،‌ در ایران چون ما مستمسک به فرد هستیم و چون تابع سیستم نیستیم همیشه برایمان ابهام فضیلت شده. هر رئیس‌جمهوری آمد ما از او تبعیت کردیم، یک روزی در دولت قبلی گفتند شما بیایید، براساس قانون (22) وزارتخانه را (17) وزارتخانه کردیم، ولی فکر امروز را نکردیم که این مشکلات یک روزی برای ما پیش می‌آید که ما دوباره باید بیاییم دقیقاً از کسانی سؤالاتی داریم که در وزارتخانه‌های تجمیع‌‌شده است. به خاطر اینکه گستردگی کار، وزارت راه و شهرسازی (55) هزار نفر نیرو دارد، (17) معاونت دارد، این کار ساده‌ای نیست. دوستان! یک چنین شرایطی خیلی طبیعی است، چند روز پیش یک هواپیمای مسافربری ترکیه، حالا با تعداد کمتر سقوط کرد. جاهای دیگر، همه ما، چه کسی است که از مرگ تعداد زیادی در سقوط هواپیمای تهران ـ یاسوج متأثر نشود؟ چه کسی است که متألم و متأثر و مغموم نشود در بحث آن کشتی سانچی یا در وقت تصادم دو تا قطاری که در سال گذشته اتفاق افتاد؟ اینها عزیزان ما هستند، اینها خانواده‌های ما هستند، همه ما متأثر و متأسفیم، ولی دوستان! قبول کنید بخش زیادی از اینها واقعاً مربوط به وزیر نیست. یک بخشی بالاخره اتفاق خواهد افتاد، ما سیستم ناوگان حمل و نقلمان باید قبول کنیم فرسوده است. این برای سال‌ها پیش است، عمر متوسط هواپیما در دنیا (11) سال است، در کشورهای اقماری شش سال است، در ایران با این هواپیماهایی که اخیراً آوردند از (30) سال به (22) سال تبدیل شد. این ناوگان، ناوگان فرسوده‌ای است، بالاخره ما باید اعتبار بدهیم. مگر این لایحه بودجه که دوستان می‌فرمایند آقای وزیر! شما باید بروی پول بگیری از چه کسی باید بگیرد؟ مگر این لایحه نیامده در کمیسیون تلفیق، مگر در صحن نیامده ده‌ها و صدها ساعت رویش کار شده؟ شما کجا پول می‌دهید؟ آقای دکتر آخوندی باید می‌گفتند برای سال آینده همین وضعیت موجود را اگر بخواهد حفظ کند (170) هزار میلیارد تومان نیاز دارد، ما چقدر به او دادیم، دولت چقدر به او داده؟ (5000) میلیارد تومان. معنایش این است که (165) هزار میلیارد تومان کسری بودجه دارد. این را از کجا می‌خواهد تأمین کند؟ در کشورهای توسعه‌یافته (6) درصد هزینه‌های راهسازی در هر جا، آزادراه، بزرگراه یا راه‌های اصلی و فرعی هزینه تعمیر و نگهداری جاده‌ها است. در کشورهای نیمه‌توسعه‌یافته یا در حال توسعه (4) درصد است، در ایران زیر (5/0) درصد است. دوستان! چطور می‌شود این جاده‌ها را نگهداری کرد؟ چطور می‌شود این سیستم فرسوده را دوباره درست کرد؟ در بحث ناوگان هوایی ما هم همینطور، سیستم کنترل ما، یک روز وقتی رفتیم بازرسی کردیم یک سیستم فرسوده است. دوستان! بالاخره ما تحریم بودیم همه ما می‌دانیم، اینها با این مضایق اقتصادی که امروز داریم نیازمند بودجه کلانی است، واقعاً نمی‌توانیم، اشاره کردند. خوب است که من به تعدادی از این فعالیت‌هایی که بالاخره انجام شده اشاراتی داشته باشم. گفت: موشکافم من به عیب دیگران چون به عیب خود رسم کورم در آن گاه انسان وقتی که به خودش برمی‌گردد، وقتی که فکر می‌کند اگر من وزیر بودم چکار می‌کردم واقعاً جوابی برای این سؤالات ندارد. پس شما این را بدانید در بحث شاخص توان احداث آزادراه قبلاً (100) کیلومتر بود، حالا به سالی (300) کیلومتر رسیده. شما بدانید که اینها ربطی به اعتبارات دولتی ندارد، همه اینها از طریق فاینانس و بخش خصوصی دارد انجام می‌پذیرد. دستیابی به رکورد ریل‌گذاری از (230) کیلومتر به (560) کیلومتر رسیده، این در واقع یک رکورد جدیدی است. از طریق قرارداد هواپیماها که با بوئینگ و ایرباس و ATR و روش‌های نوین مالی (30) سال را به (22) سال تغییر داد، یعنی عمر متوسط هواپیماهای ما کاهش پیدا کرد و باز به عمر مناسب‌تری رسید. در جابه‌جایی مسافر هوایی از (26) میلیون نفر به (33) میلیون نفر رسید. افزایش توان جابه‌جایی بار در حمل و نقل ریلی از (32) میلیون تن در سال 92 به (42) میلیون تن در سال 96 رسیدیم. توسعه ترمینا‌ل‌ها و تطویل باند فرودگاه در کلان‌شهرها برای افزایش جابه‌جایی بار و مسافر و دستیابی به اهداف تکلیفی در قانون برنامه ششم اقدامات بسیار اساسی شده. اجرایی نمودن خطوط برقی در چند منطقه مثل خط سریع‌السیر تهران ـ قم، تهران ـ مشهد و همینطور تهران ـ قم ـ اصفهان این موارد انجام شده، اینها از طریق بخش خصوصی است. سرمایه‌گذاری بی‌سابقه در تأمین تجهیزات ناوبری فرودگاه‌های کشور به ارزش (2500) میلیارد تومان. راه‌اندازی و فعال‌سازی شرکت شهر فرودگاهی حضرت امام (رحمه‌الله علیه) علی‌رغم عدم فعال‌سازی در طول برنامه پنجم این بخش هم انجام شده و دارد کارهای اساسی انجام می‌شود. اجرای سیاست بازآفرینی شهری با رویکرد محله‌محوری و مشارکت ساکنان با ایجاد مناطق بازآفرین و بهبود مناطق ایمنی در آن مناطق. اعتمادسازی بخش خصوصی برای سرمایه‌گذاری در طرح‌های توسعه‌ای وزارت راه و شهرسازی مانند سرمایه‌گذاری باز هم در فرودگاه حضرت امام و ترمینال سلام با ظرفیت (5) میلیون نفر و ترمینال ایرانشهر در فرودگاه امام با ظرفیت (25) میلیون نفر. (1314) کیلومتر احداث آزادراه با سرمایه‌گذاری (12) هزار میلیارد تومان از طریق بخش خصوصی. همه اینها باعث افزایش ایمنی، تسهیلات تبادلات تجاری، کاهش مصرف سوخت و کاهش آلایندگی در این زمینه خواهد بود. ایجاد صندوق در توسعه حمل و نقل به منظور دستیابی به منابع پایدار. من می‌خواستم یک اشاره‌ای هم به این موضوع سقوط هواپیما کنم که باز هم تکرار می‌کنم که ان‌شا‌ءالله روح آن عزیزان شاد باشد، ما هم در غم بازماندگان عزیزمان شریک هستیم. ولی من می‌خواهم این نکته را خدمتتان عرض کنم، وقتی جعبه سیاه بررسی شد مشخص شد که در دانلود اطلاعات کمک‌خلبان به خلبان اخطار می‌کند که ما حتماً باید برگردیم، حتی در آن موقعی که مسئول هواشناسی در جلسه‌ای که ستاد بحران را در روز اول تشکیل دادیم گزارش داد، مسئول هواشناسی اعلام کرد که ما گفتیم که حتماً این هوا با مخاطراتی هم روبرو است. ولی دوستان! وقتی که شما نمی‌دانید واقعاً‌ از چه کسی سؤال کنید، هم مربوط به صندوق بازنشستگی است، هم از این طرف باید سازمان هواپیمایی یا وزارت راه و شهرسازی، بالاخره وقتی که شما وظایف را اینطوری تقسیم می‌کنید، وقتی مسئولیت‌ها متعدد می‌شود، به طور طبیعی چنین مشکلاتی را ایجاد می‌کند. هر دو خلبان به طور اتوماتیک دستگاه اتوپایلوت را روی (15) هزار پا و (14) هزار پا می‌آورند و این خلبان براساس آنچه که ما گوش کردیم و این را متوجه شدیم، در آن شرایطی که هواپیما را خاموش می‌کند که فرود بیاید، به خاطر مه‌گرفتگی شدید، تراکم ابرها و عدم دید به جلو،‌ حتی سیستم حس‌گری که به او آلارم می‌دهد، دو بار به صورت اتوماتیک تذکر می‌دهد، در هواپیما که این را گوش بدهید قشنگ متوجه می‌شوید، اعلام می‌کند که این هواپیما نزدیک به مانع است. شما باید اوج بگیرید. بیش از حد اینها متوجه نمی‌شوند، در آن لحظه خود به خود کپ می‌کنند در آن لحظه که باز هم قدرت موتور را بیشتر کند، متأسفانه اتفاق نمی‌افتد و هواپیما با این صخره و کوه دنا برخورد می‌کند که متأسفانه این مشکل را ایجاد می‌کند. دوستان عزیز! من فکر می‌کنم ما یک مقداری بهتر است که با بررسی بیشتر، بالاخره ما کسانی هستیم که در این مجلس به عنوان یک کارشناس، به عنوان کسانی که در جامعه ما را به نوعی نخبه، حالا بنده نه، شما را به عنوان یک نخبه تلقی می‌کنند، بنشینیم یک نظر کارشناسی بدهیم و براساس آنچه که واقعیت دارد تصمیم بگیریم که هم مرضی رضای خدا باشد، هم رضایت مردم عزیزمان. والسلام علیکم و رحمه الله

اکبر رنجبرزاده
تشکر از جناب آقای سیداحسن علوی. جناب آقای الیاس حضرتی نماینده محترم تهران (15) دقیقه وقت دارید، بفرمایید.

الیاس حضرتی
بسم الله الرحمن الرحیم ـ الحمدلله رب العالمین همکاران محترم، آقایان و خانم‌های محترم! ما امروز راجع به موضوع مهمی در قالب استیضاح جناب آقای آخوندی و بقیه وزرا داریم صحبت می‌کنیم. خواهش من این است که کمی دقت کنید، با همدیگر همفکری کنیم و این موضوع را بهانه‌ای قرار بدهیم برای بررسی یک موضوع مهم کشوری و یک موضوع اساسی. عزیزان من! ضمن تشکر از استیضاح‌کنندگان عزیز که این فرصت را به ما دادند، برای کشور خلق کردند، برای وزارتخانه ایجاد کردند که مسائل و مباحثش را به خوبی طرح کند، گزارشی از پیشرفت و کارهای مثبتی که در این کشور انجام شده یک بار هم شده خبر، اقدام و سیگنال مثبت به این ملتی که مدام خبرهای منفی و یأس‌آور و ناامیدکننده داده می‌شود، خبر مثبتی ارائه شود، از استیضاح‌کننده‌ها تشکر می‌کنم. ضمن اینکه عزیزان من و استیضاح‌کنندگان عزیز با عجله این کار را انجام دادند و محتوا و محورهای استیضاح نشان می‌دهد که خیلی با عجله تنظیم شده است. عزیزان! اولاً ‌ما یک عادت بدی داریم که این نقص هم در این استیضاح هست که در زمانی که یک اتفاق، فاجعه و بحرانی در کشور پیش می‌آید ما به جای اینکه صبورانه بنشینیم و ببینیم که علت، مشکل و ریشه این بحران چیست و مقصرش کیست، همان لحظه شروع به زدن طرف می‌کنیم. وزیر هنوز در بحران است، در بین برف و باران و طوفان، در منطقه سردسیر آنجا رفته بررسی کند، عوض اینکه به او روحیه بدهیم، همان لحظه شروع به استیضاح کردن کرده‌ایم. این با عجله بود، بپذیرید که با عجله این کار را کردید. منتظر می‌ماندید تا جعبه سیاه در بیاید و آن وقت مشخص شود که داستان چیست؟ نکته دومی که باز عجولانه شد و باعث ضعف این استیضاح شد، سه تا استیضاح از سه وزیر با هم در مجلس مطرح شدند و این سابقه ندارد و داستان را از روال طبیعی بودن خارج کرد. نکته سومی که باز جزء ضعف این داستان است زمان مطرح شدن استیضاح است. عزیزان من، برادران عزیز، همکاران گرامی! وزیر راه و ترابری را در این ایام استیضاح کردن مثل استیضاح کردن وزیر آموزش و پرورش در آستانه مهرماه است. الان سفرهای استانی، سفرهای ملت، سفرهای هوایی،‌ سفرهایی ریلی همه تجمع و ازدحام دارد و لذا فکر می‌کنم که این نقطه ضعف‌ها باعث شده که ما کمی دقت بیشتری کنیم. اما بحث اصلی من؛ آقای محبی‌نیا! خواهش من این است که دقت کنید، در بحث کشور مشکلاتی داریم. آقای لاریجانی، رئیس‌ محترم مجلس! بحران‌هایی را اینجا شمردید، بحران‌های مختلفی شمردید، گرفتاری‌های مختلف را شمردید، ریشه این گرفتاری‌ها به نوع مدیریت کشور برمی‌گردد. آیا ما به یک مدیریت کوچه‌های تنگ، تاریک و باریک معتقدیم؟ معتقدیم که دست روی دست بگذاریم، فقط یک لابی کنیم، به همه سلام بگوییم، با همه علیک سلام داشته باشیم، رفت و آمدی داشته باشیم، به همه بله و چشم بگوییم، ولی کاری انجام ندهیم، خودمان را در چهارچوب بودجه‌های سنواتی عمرانی ناچیز محصور کنیم یا اینکه به یک روش مدیریت دیگر، روش مدیریت باز، با چشم بینا، با نگاه به روند و تجارب جهان، به استفاده از فرصت‌ها و امکاناتی که در جهان وجود دارد، استفاده از منابعی که در جهان وجود دارد، استفاده از نیروی انسانی کارآمدی که در کشور وجود دارد، تا بتوانیم چهره زیبا و کارآمد جمهوری اسلامی را به مردم‌مان نشان بدهیم. کدام‌یک از این روش‌ها را باید انتخاب کنیم؟ امروز تصمیم ما راجع به همین موضوع است. آیا مدیریت باز، مدیریتی که چشم‌انداز وسیع‌تری دارد، مدیریتی که روشن و شاد است، مدیریتی که می‌تواند زنده و پویا با توجه به امکانات و استفاده از فرصت‌ها حرکت کند، ما امروز می‌خواهیم این مدیریت را تشویق کنیم؟ من امروز نمی‌خواهم از شخص آقای آخوندی دفاع کنم، بگویم آقای آخوندی نوه آیت‌الله امینی است، فرزند آیت‌الله آخوندی است، از تبار علم و دین است،‌ از افتخارات بزرگ این کشور است، از فرزندان دلیر آذربایجان است، نمی‌خواهم از این زاویه دفاع کنم. من می‌خواهم از ضرورت مدیریت پویا و زنده دفاع کنم که ضرورت حیاتی این کشور است. آقای آخوندی به جای اینکه خودش را به بودجه عمرانی صفر اندر صفر محدود کند، فضایی را باز کرده از امکانات و از فرصت‌های سرمایه‌گذاری خارجی، از جذابیت‌هایی که می‌تواند در بخش خودش برای جذب سرمایه‌گذاری استفاده کند اقدام کرده است. عزیزان من! ما بحران آب را داریم، بحران محیط زیست را داریم، بحران اشتغال را داریم، ولی مهمترین بحران جذب سرمایه‌گذاری است، بحران کمبود سرمایه‌گذاری است. کمبود سرمایه‌گذاری که از سال 1349 در این کشور شروع شد، در بخش صنعت، در بخش راه، در بخش ابنیه. آقای آخوندی بالاترین جذب سرمایه‌گذاری را چه در بخش سرمایه‌گذاری خارجی، چه در بخش سرمایه‌گذاری داخلی انجام داده و این نکته مهمی است، توانسته بودجه عمران و آبادانی خودش را در نوع بازسازی و نوسازی ناوگان هوایی و ریلی اقدام جدیدی کند. آقای قاضی‌پور عزیز من! آن زمان که مذاکرات برجام ادامه داشت مدیرانی نشسته بودند و تماشا می‌کردند که آیا برجام به نتیجه خواهد رسید یا نه،‌ همزمان با مذاکرات برجام آقای آخوندی و وزارتخانه‌اش و بخش و دستگاه مربوطه‌اش در حال رایزنی، آماده کردن و مذاکره کردن برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی و استفاده از منابع خارجی بودند. ما مالزی، اندونزی و ترکیه را داریم، نمی‌گویم برویم کشورهای اروپایی را الگو قرار بدهیم، همین کشورهای اسلامی با انگیزه اسلامی و با مردم اسلامی را مد نظر خودمان قرار بدهیم. تا کی باید این مردم را به خاطر ضعف مدیریت و دید محدود مدیریت‌مان تنبیه کنیم؟ آقای آخوندی کسی است که آمده در وزارتخانه‌اش کارهای اساسی انجام داده، آقای امیرآبادی عزیز یک لحظه اجازه بدهید! شما را یادآور می‌شوم به زمانی که پیمانکاری (200) میلیارد تومان از وزارت راه و ترابری طلب داشت. به آنجا رفت، نزدیک عید، همین ایام بود که یک چک لااقل (20) میلیاردی بگیرد تا حقوق پرسنلش را بدهد. مواجه با یک چک (20) میلیونی تومانی شد و درجا سکته کرد و مرد. شما در این مورد هیچ خبری از این داستان‌ها ندارید. ما به آقای آخوندی در اینجا بودجه اضافی دادیم، بودجه عمرانی‌اش را زیاد کردیم؟ تخصیصش را زیاد کردیم؟ عدد و رقم دست شما است. به کدامین گناه امروز او را آوردیم اینجا استیضاحش کنیم؟ به خاطر اینکه پرچم‌دار نوسازی ناوگان هوایی شده؟ رفته برای خرید صد و خرده‌ای هواپیما قرارداد بسته،‌ در این دنیای وحشتناک اندر وحشتناکی که ترامپ بر علیه ما شمشیر برداشته، عربستان تمام امکاناتش را بر علیه ما بسیج کرده و دشمنان مختلفی که داریم. از لا‌به‌لای تمام این پیچ و خم‌ها مسائل را به قرارداد تبدیل کرده است، باید تنبیه‌اش کنیم یا تشویقش کنیم؟ من دنبال این نیستم که عدد و رقم بدهم که در ریل، راه‌آهن، در بخش هوایی و زمینی، در آسفالت جاده‌های روستایی، در بنادر و کشتیرانی چه کارهایی انجام شده،‌ من می‌گویم برادران و عزیزان من! ما امروز باید تصمیم بگیریم راجع به مدیریت کشور که مدیریتی نوآفرین است، حرکتش رو به جلوست، اشتغال ایجاد می‌کند، سرمایه‌گذار جذب می‌کند و این نیاز واقعی و اساسی مملکت است. خواهش من از تمام همکاران بر این است که امروز پیام استیضاح و پیام رأی شما به این داستان پیام به مدیریت نوآفرین، مدیریتی که می‌تواند نیازهای زمانه را درک کند، مدیریتی که فراتر از بخش، حوزه و وزارتخانه خودش دید دارد. من و آقای مهندس تابش در شورای پول و اعتبار یک سال و اندی است که داریم به نمایندگی از شما حضور پیدا می‌کنیم. جناب آقای لاریجانی!‌ در شورای پول و اعتبار هفت، هشت تا وزیر حضور دارند، کارشناسان زبده حضور دارند، از آقای دکتر نیلی تا آقای نهاوندیان و تا آقای سیف گرفته و بقیه وزرا، صحبت‌های مختلف و متعددی و مباحث خیلی غامض و پیچیده در آنجا انجام می‌شود. آقای آخوندی به عنوان وزیر راه و ترابری و مسکن و شهرسازی در آنجا ابراز وجود نمی‌کند، به عنوان وزیری که کلان‌اندیش است، درباره مسائل کلان مملکت، مسائل اقتصادی، مسائل بانکی، مسائل مالی و ریز شرکت‌ها دقیقاً سوار و مسلط است اظهارنظر می‌کند و اظهارنظرش فوق‌العاده قوی و غنی است. ما امروز می‌خواهیم تصمیم بگیریم یک وزیری که در قد و قامت یک وزیر واقعی است و به کلان کشور اشراف دارد و توانش بالاتر از یک وزارتخانه است، آیا می‌خواهیم او را تنبیه کنیم یا تشویق کنیم؟ اگر تشویق کردیم راه برای امثال زنگنه و دیگر وزرای خوب هم باز می‌شود که آنها هم تشویق شوند. ما می‌خواهیم دوباره تنبیه‌اش کنیم که تو چرا خودت را به بودجه عمرانی محدود نکردی، تا به تو مراجعه می‌کنیم می‌گویی بفرمایید، این هم جدول بودجه‌ها، نگاه کنید، دست من بسته است، امسال (4) درصد بیشتر تخصیص ندادند. یا به وزیری که بن‌بست‌ها را می‌شکند و از تمام فرصت‌ها استفاده می‌کند. عزیزان من! ما امروز در یک آزمایش سختی قرار داریم که به مدیران کارآمد امتیاز و نمره بدهیم یا به دنبال مدیرانی باشیم که کوچه‌های تاریک، باریک و تنگ و ندانم‌کاری و چه کنم، چه کنم را دارند. عزیزان! از همه شما درخواست دارم امروز با رأی قوی و قاطع خودتان ان‌شا‌ءالله ما از این وزیر کارآمد که برای سال 97 بخش زیادی از برنامه اشتغال به عهده وزارت مسکن است بتوانیم حمایت کنیم و میدان کار را همچنان در آن برای ایشان و بقیه مدیران امثال آن باز کنیم. موفق و پیروز باشید.

علی اردشیرلاریجانی
آقای حضرتی متشکریم.

اکبر رنجبرزاده
در این بخش دو نفر از نمایندگان محترم استیضاح‌کننده هر کدام به مدت (15) دقیقه صحبت‌های تکمیلی خواهند داشت. جناب آقای داریوش اسمعیلی بفرمایید. چون وقت قابل انتقال نیست صرفاً‌ فقط (15) دقیقه بیشتر نمی‌توانید صحبت کنید.

داریوش اسمعیلی
بسم الله الرحمن الرحیم به پیشگاه مقدس حضرت ولیعصر (ارواحنالمقدمه‌الفداء) عرض ادب و احترام دارم. به ارواح پاک و مطهر شهدا و امام شهدا سلام و درود می‌فرستم و برای مقام معظم رهبری آرزوی سلامتی و طول عمر باعزت دارم. اولین مسأله‌ای که باید عرض کنم این است که در برابر خداوند قادر متعال و در حضور ملت شریف ایران و نمایندگان محترم سوگند یاد می‌کنم که دلیل امضای استیضاح اینجانب از جناب آقای دکتر آخوندی صرفاً‌ انجام وظیفه و ادای تکلیف در مقابل خداوند بزرگ، شهدا، مقام معظم رهبری و به خصوص مردم عزیز و شریف ایران علی‌الخصوص مردم حوزه انتخابیه است و هرگز انگیزه حزبی، جناحی و یا شخصی نداشته و ندارم، چنانچه هم وزیر محترم راه و معاونین و مدیران کل ایشان و هم سایر وزرا نیک می‌دانند که حتی یک مورد درخواست شخصی تاکنون به هیچ شکلی مستقیم یا غیرمستقیم مطرح نکرده و دنبال نکرده‌ام که اگر هر کدام از وزرا یا نمایندگان محترم سراغ دارند، حتماً عنوان نمایند. از طرف دیگر؛ در این شش سالی که افتخار خادمی مردم در مجلس شورای اسلامی را داشته‌ام وظیفه خود دانسته‌ام که همواره از دولت حمایت کنم، چراکه دولت را پیشانی اجرایی نظام می‌دانم و این را در کمیسیون صنایع و معادن و ارتباط تنگاتنگی که با وزارت صنعت، معدن و تجارت و وزارت ارتباطات داشته‌ام به اثبات رسانده‌ام. اما در مورد دلایل استیضاح؛ قبل از آن باید یک نکته‌ای را عرض کنم و به این ابهام پاسخ بدهم که چرا با گذشت نزدیک به شش ماه استیضاح به صحن مجلس آمد. آنچه را که هم سخنگوی محترم دولت و هم دیگر عزیزان مطرح نمودند. اگر شما دقت بفرمایید جناب آقای دکتر آخوندی وزیر جدیدی نبود که این شش ماه کار کرده باشد، بلکه نزدیک پنج سال است که در کابینه حضور دارد. کم نیستند تعداد نمایندگانی که هنگام معرفی وزرا مخالف حضور جناب آقای دکتر آخوندی در کابینه بودند، ولی با جلساتی که ایشان گذاشتند تعهد کردند که اشتباهات گذشته را تکرار نفرمایند، بلکه آنها را اصلاح و جبران کنند. ولی وقتی نمایندگان دیدند که جناب آقای وزیر خیلی پرشتاب‌تر اشتباهات گذشته را ادامه می‌دهد به این نتیجه رسیدند، که هر چه زودتر فردی باانگیزه‌تر سکان وزارت راه و شهرسازی را در دست بگیرد. این به نفع دولت و ملت است. مسأله‌ای که یکی از همکاران در دفاع از وزیر محترم فرمودند، اینکه در استیضاح عجله شد، چرا وقتی اتفاقی می‌افتد دست به استیضاح می‌زنیم؟ برادر من! آیا اتفاقاتی که می‌افتد رسم بر این نیست که حداقل وزیر مربوطه یک عذرخواهی را داشته باشد؟ آیا نباید التیامی بر زخم داغدیدگان گذاشته شود؟ آیا این اتفاق افتاد که نمایندگان مردم دست به کار نشوند؟ دیگر اینکه مگر تمام استیضاح صرفاً مربوط به سقوط هواپیما است؟ چنانچه در ادامه عرایضم خواهید دید. البته شخصیت جناب آقای دکتر آخوندی مورد احترام بنده است و به عنوان یک همکار دانشگاهی برای ایشان ارزش و احترام قائلم و امیدوارم از نظر شخصیت حقیقی از اینجانب دلگیر نشوند. اما دلایل استیضاح؛ عدم پایبندی و یا حداقل عدم تلاش برای تحقق اسناد بالادستی از جمله قانون برنامه ششم. از کجا می‌توان فهمید که در این شش ماه ایشان در این راستا تلاش نکرده و یا پایبند به قانون برنامه ششم و اسناد بالادستی نبوده است؟ کمرنگ بودن نقش وزارتخانه متبوع در لایحه بودجه 97 تقدیمی به مجلس این مهم را به روشنی بیان می‌کند. شکی نیست در زمان تدوین لایحه بودجه هر وزارتخانه‌ای با محوریت وزیر مربوطه بتواند مسائل خود را بهتر طرح کند، در مرحله اول سازمان برنامه و بودجه و در مرحله بعدی هیأت محترم دولت را قانع کند، می‌تواند سهم بیشتری در لایحه بودجه داشته باشد. در قوانین مادر و قانون برنامه ششم احکام بسیار مترقی و خوبی برای توسعه حمل و نقل و مسکن و شهرسازی و مدیریت شهری آورده شده است که متأسفانه این مواد بر زمین مانده و اثری از آنها در لایحه بودجه 97 آورده نشده است. به عنوان مثال مواد (16) و (18) قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن که اشاره به تولید مسکن ویژه برای گروه‌های کم‌درآمد دارد. در مورد برنامه ششم، بند «ب» مواد (2) و‌ (3)، جزء (1) بند «پ»، بند «ب» ماده (6)، جزء‌های (2) و (3) بند «پ» ماده (6)، ماده (26)، جزء (3) بند «الف» ماده (27)، ماده (54)، ماده (59)، بند «الف» ماده (60)، بندهای «الف» و «پ» ماده (61)، بند «الف» ماده (62)، ماده (78)،‌ جزء (3) از بند «پ» و جزهای (1) و (2) از بند «چ» ماده (80)، ماده (89)، ماده (102)، ماده (108) و احکام دیگری که متأسفانه به طور کلی در لایحه بودجه به فراموشی سپرده شد و این وظیفه وزارت راه و ترابری بود که بتواند این موارد را در لایحه بودجه بگنجاند. برخی از احکام مربوط به آنچه که ذکر شد را می‌توانم به شکل زیر خلاصه کنم: تسهیلات مسکن به رزمندگان، آزادگان و ایثارگران. جناب آقای وزیر! در کجای لایحه بودجه عدد و رقمی آمد تا به این مجموعه خدماتی داده شود؟ ساخت مسکن اجتماعی و گروهی برای اقشار آسیب‌پذیر. نمی‌خواهم صحبت‌های عزیزان‌مان را تکرار کنم. حمایت از تولیدکنندگان داخلی تجهیزات صنعت حمل و نقل ریلی که متأسفانه حتی در گزارش امروز شما آمد که خروار، خروار این موارد و واگن‌ها دارد وارد می‌شود، در صورتی که در داخل کشور بایستی ساخته شود و حمایت از تولید داخل را داشته باشیم. عمران و توسعه روستایی و عشایری که قرار بود براساس برنامه ششم عنوانی تحت عنوان عمران و توسعه روستایی در لایحه بودجه بیاید که نیامد. نتیجه این بی‌توجهی یا کم‌توجهی به دو بخش مهم حمل و نقل و مسکن و شهرسازی این شد که اعتبارات بخش مسکن و شهرسازی در لایحه بودجه 97 نسبت به بودجه 96 به میزان (70) درصد و در فصل حمل و نقل حدود (52) درصد کاهش یابد. بدتر از این؛ در لایحه بودجه 97 نسبت به 96 اعتبارات هزینه‌ای حدود (5/24) درصد افزایش یافت و اعتبارات تملک دارایی حدود (5/32) درصد نسبت به سال 96 کاهش داشت که این هم از نقاط ضعف وزارت متبوع است که هزینه‌ها را بالا برد و تملک دارایی‌ها را پایین آورد. کمرنگ دیده شدن اعتبارات در بودجه 97 در بخش مسکن و شهرسازی و مدیریت شهری و حمل و نقل نمی‌تواند رافع چالش‌ها و مشکلات این وزارتخانه باشد که قطعاً علت آن عدم توانایی یا بی‌انگیزگی وزیر محترم است. نکته‌ای که باید در ارتباط با فرمایشات جناب آقای وزیر اشاره کنم که امروز عنوان فرمودند، جناب آقای وزیر! فرمودید که برای سه سال متوالی اعتبارات بخش راه صفر بوده است، آیا به این افتخار می‌کنید؟ آیا به عنوان مسئول وزارتخانه راه و شهرسازی نباید این را برای سازمان برنامه و بودجه و دولت جا بیندازید که اعتبارات شما صفر نشود؟ مجلس چقدر می‌تواند این تغییرات را ایجاد کند؟ مسأله دوم عدم تلاش برای انجام تعهدات وزارت متبوع اعم از داخلی و خارجی و ایجاد پشیمانی به جای تشویق در سازمان‌ها و شرکت‌ها و افراد حقوقی برای مشارکت در توسعه بخش مربوطه به وزارت متبوع. به عنوان مثال تفاهم و قراردادی که بین کشور ایران و کشور آذربایجان در ارتباط با ایجاد ریل از کشور آذربایجان و آستارا و از آن سمت قزوین ـ‌ رشت ـ آستارا انجام شد، در دیداری که با ریاست محترم جمهوری کشور آذربایجان داشتیم تقریباً گفتند همه تعهدات را انجام دادند،‌ شدیداً گلایه‌مند بودند که چرا در ایران این اتفاق نمی‌افتد؟ این سلب اعتماد و بی‌اعتمادی از کشورمان نیست؟ در مورد داخل فرمودید از بخش معادن، چقدر از بخش معادن برای توسعه راه‌ها و ریل استفاده کرده‌اید؟ جناب آقای دکتر آخوندی! استحضار دارید که سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی (ایمیدرو) با تصویب هیأت دولت تقبل کرده که (40) درصد جاده‌ای را که برای استفاده بخش معدن و صنایع معدنی از سمت کرمان به سمت شیراز، قطعه خرامه ـ نی‌ریز را داشته، تقبل کرده تمام مسئولیت و اعتبارات را در اختیار گذاشته، شما چه کردید؟ چقدر اعتبار گذاشتید؟ کمتر از (2) میلیارد تومان و امروز پیمانکار بیش از (17) میلیارد تومان طلبکار است. با این وضعیت انتظار دارید بخش خصوصی و معدن بیاید با شما مشارکت کند؟ مسأله سوم، جناب آقای دکتر آخوندی! در مورد نظام مهندسی معدن، در مورد نظام مهندسی ساختمان توضیحاتی فرمودید. آنچه را که جناب آقای دکتر عثمانی به عنوان اشکال سؤال پرسیدند، شما پاسخ آن مسأله را ندادید. آقای دکتر! سؤال این است،‌ شما اصرار بر این دارید که انبوه‌سازان مالکند، بنابراین می‌توانند پیمانکار هم باشند، تا اینجا هیچ صحبتی نیست، هیچ اشکالی ندارد، اشکال دوم دقیقاً همین فرمایش شماست که برای دفاع از خودتان استناد کرده‌اید. امروز شما این را می‌خواهید، می‌فرمایید که مالک می‌تواند ناظر را انتخاب کند. یعنی انبوه‌سازان مسکن هم مالکند که می‌توانند پیمانکار را انتخاب کنند و هم خودشان می‌توانند ناظر را انتخاب کنند. اشکال این است،‌ تقابل شما با نظام مهندسی ساختمان این قسمت است، این منشأ فساد است که یک مجموعه‌ای خود مالک باشد، خود سازنده و خود ناظر باشد،‌ اگر غیر از این است در صحبت‌های پایانی بفرمایید تا ما هم قانع شویم و در این مسأله خیالمان راحت باشد. (رنجبرزاده ـ یک دقیقه و 30 ثانیه وقت دارید). جناب آقای وزیر! مسأله پایانی که من می‌خواهم عرض کنم آن چیزی بود که در کمیسیون سؤال کردم و جوابش را نگرفتم، ای کاش در آنجا جوابش را می‌گرفتم و در اینجا مطرح نمی‌کردم. جناب آقای وزیر! گفته می‌شود، نمی‌دانم، صحت و سقم آن را شما بفرمایید که حضرت‌عالی از این مسئولیت‌تان استعفا داده‌اید، آیا این درست است؟ اگر درست نیست که هیچ، نیاز به توضیح نیست، اگر درست است چرا؟ آیا با ریاست محترم جمهوری و دولت هماهنگ نیستید؟ آیا انگیزه خدمت ندارید و یا اینکه خدای‌ناکرده با عرض پوزش به قول معروف ناز کردن است؟ هر کدام باشد دلیلی برای عدم امکان حضور شما در کابینه است. مجدداً تقدیر و تشکر می‌کنم، نمایندگان محترم بدانند همه ما در معرض نظارت خدا هستیم و هر لحظه ممکن است جان خودمان را از دست بدهیم و پاسخگوی اعمال و رأیی باشیم که امروز داریم در صندوق می‌اندازیم. مجدداً تقدیر و تشکر می‌کنم.

اکبر رنجبرزاده
از آقای دکتر اسمعیلی به خاطر رعایت وقت ممنونیم. جناب آقای احمد امیرآبادی‌فراهانی نماینده محترم قم بفرمایید. جناب آقای امیرآبادی! (15) دقیقه وقت دارید.

احمد امیر آبادی فراهانی
سلام علیکم و رحمه الله بسم الله الرحمن الرحیم ـ الحمدلله رب العالمین به ارواح طیبه شهدا و روح بلند و ملکوتی امام راحل‌مان درود و سلام و صلوات می‌فرستیم و برای رهبر عزیزمان آرزوی صحت و سلامتی داریم. از همه همکارانی که تا حالا حوصله خرج دادند تقدیر و تشکر می‌کنم، امیدوارم آنچه که خیر و برکت برای ملت ایران است از جلسه امروز ان‌شا‌ءالله بتوانیم داشته باشم. واقع مطلب این است که ما و دوستان همفکر ما یک بار آقای آخوندی را در این مجلس استیضاح کردیم. همکاران امیدی ما در آن مرحله ما را همراهی نکردند و وزیر محترم رأی آوردند و رأی اعتماد مجدد از مجلس گرفتند. این دفعه هم پرچمدار این استیضاح برخی از دوستان امیدی ما بودند و ما انتظار داشتیم که دوستان تا آخر پای این استیضاح بمانند. ما صبح در جلسه‌ای که برای برنامه‌ریزی این استیضاح قبلاً‌ با استیضاح‌کنندگان داشتیم برخی از دوستان که عضو فراکسیون امید هستند بنا بود اینجا صحبت کنند، ولی متأسفانه امروز انصراف دادند و عقب‌نشینی کردند. بالاخره ما ماندیم و این استیضاح. داستان کیان که از اسب پیاده‌اش کردند و به جنگ فرستادند. (قاضی‌پور ـ ما احتیاج به لشکر نداریم) حالا مگر اینکه لشکر آقای قاضی‌پور بیاید. ما با صداقت تمام در این استیضاح آمدیم تا به دوستان عزیز فراکسیون امید که آقایان و همکاران عزیز ما آمدند از ما امضا گرفتند، می‌خواستیم کمک‌شان کنیم. چون واقعاً‌ در این سانحه به خصوص خیلی از مردم داغدار شده بودند، مردمی که حقشان بود مجلس به این موضوع بسیار مهم رسیدگی کند. (66) نفر در این سانحه جانشان را از دست دادند. در هر صورت مسأله بسیار مهمی بود، باید مجلس ورود پیدا می‌کرد، ما با عزیزان‌مان هم همکار و هم برادر هستیم، خواهران محترمه، همه باید برای مصالح ملی تصمیم بگیریم، نه برای مسائل جناحی و گروهی خودمان. این مسأله بسیار مهمی است. به هر صورت من فکر کردم که دیگر اصلاً صحبت نکنم، چون فضای مجلس تقریباً‌ برای من مشخص است، متأسفانه امروز مجلس دارد استیضاح می‌شود. قبل از اینکه این استیضاح مطرح شود سر استیضاح را بریدند و متأسفم که امروز این اتفاق در این مجلس می‌افتد. با این حال من اسناد زیادی را از مجموعه عملکرد جناب آقای آخوندی که دیروز به مجلس آمده بود به من گفت شما که همشهری ما هستید، شما دیگر چرا؟ این هم از زرنگی‌های آقای آخوندی است، به اصفهانی‌ها می‌رسد می‌گوید پدر من اصفهانی بوده،‌ به عزیزان آذری‌زبان می‌گوید مادر من آذری بوده، به بعضی‌ها می‌گوید شما نجفی هستید همشهری ما هستید، متولد نجف هستند، به ما هم می‌گوید من بچه قم هستم، چرا شما قمی‌ها استیضاح را امضا کردید؟ جناب آقای آخوندی! مسأله کشور و منافع ملی و منافع ملت مهمتر از مسأله قومیت‌ها و همشهری‌گری است و این برای ما خیلی مهم است. متأسفانه آنچه که در جلسه امروز دارد اتفاق می‌افتد به نظرم به ضرر نمایندگان محترم و مجلس است. من این انذار را می‌دهم و از همکاران عزیز می‌خواهم که به افکار عمومی مراجعه کنند. درست نیست وقتی که کشتی در دریا غرق می‌شود ما بگوییم ناخدا مقصر است. وقتی قطاری تصادف می‌کند بگوییم راهبر قطار مقصر است. وقتی هواپیمایی سقوط می‌کند بگوییم قلب کاپیتان مشکل داشته و کاپیتان مشکل داشته و یا به قول آقای تاج‌گردون کوه دنا مشکل داشته، اصلاً چرا کوه دنا آنجا واقع شده و در مقابل هواپیما قرار گرفته است، وزیر که مقصر نیست. سازمان هواپیمایی که مقصر نیست. (قاضی‌پور ـ پس چه کسی مقصر است؟) آقای قاضی‌پور! راهبر قطار مقصر است، خلبان مقصر است، همیشه ما ضعیف‌کشی می‌کنیم. استعفا هم که می‌دهند در جای بهتر دیگری به‌کارگیری می‌کنیم، یکی از دوستان یک لیستی را برای من آورد، از آنهایی که در سانحه قطار استعفا داده بودند، مسئولیت‌های جدیدشان را برای من نوشته آورده که اینها مجدداً در کجاها به‌کارگیری شده‌اند. به برخی از آنها مسئولیت‌های بالاتری داده شده است. این است پاسخگویی وزیر محترم به مجلس و مردم؟ همکاران عزیز! من اسناد زیادی را از عملکرد جناب آقای وزیر داشتم و مطالب زیادی را تهیه کرده بودم، ولی نمی‌خواهم از وقتم استفاده کنم، به نظرم می‌رسد که گفتن مطالب هیچ فایده‌ای ندارد، چون پیامکی برای برخی از نمایندگان یکی از فراکسیون‌ها داده شده که به آقای وزیر رأی بدهید، من متأسفم. اما برای اینکه بدانید ما چه مدارکی داشتیم، برای اینکه در تاریخ ثبت شود، برای اینکه بدانید ما امروز چه می‌خواستیم بگوییم و چگونه می‌خواستیم از حقوق ملت ایران دفاع کنیم، من فقط به یکی از آنها اشاره می‌کنم. جناب آقای وزیر! این نامه گردش کار جناب آقای جابر انصاری در تاریخ 24/12/94 به جناب‌عالی است. شماره نامه که به دبیرخانه شما ثبت شده (820/1136/م) است. آقای جابر انصاری در این گردش کار از جناب‌عالی می‌خواهد که موافقت کنید تعدادی آپارتمان به قضات شریف داده شود تا آنها هوای شما را داشته باشند. این قضات در این مملکت اکثراً مسئولیت‌های مبارزه با زمین‌خواری را دارند. من امروز با بعضی از این قضات تماس گرفتم، عرض کردم آقایان! شما این آپارتمان‌ها را گرفتید؟ گفتند قبل از عید سال 96 اینها را به ما پیشنهاد دادند، ما گفتیم شرافت قضات بالاتر از این آپارتمان‌ها است، نپذیرفتیم. آقای وزیر! این کارها چیست دارد در این مملکت انجام می‌شود؟ شما نمی‌دانستید این گردش کار برای چیست که زیر آن بنویسید موافقت می‌شود؟ آقای جابر انصاری برای شما نوشته، می‌خوانم: «با سلام همان‌گونه که مستحضرید یکی از ارکان اساسی مقابله با مفاسد اقتصادی و تحقق تدابیر حضرت‌عالی جلب مشارکت دستگاه‌های مختلف و مراجع قانونی مرتبط بوده و نقش قوه قضائیه بالاخص دادسرای مبارزه با زمین‌خواری کارکنان دولت و دادگاه‌های رسیدگی‌کننده به این‌گونه پرونده‌ها برجسته و درخور تقدیر است». آقای وزیر!‌ این نامه برای چیست؟ آیا قوه قضائیه از شما درخواست داشت که به آنها آپارتمان بدهید و برای شما گردش کار کردند؟

احمد بیگدلی
چرا خارج از موضوع استیضاح صحبت می‌کنند؟ تذکر دارم.

علی اردشیرلاریجانی
اجازه بدهید بحث‌شان را تمام کنند، آقای امیرآبادی! بحثتان را تمام کنید. چشم،‌ آن را هم گوش می‌کنیم، بفرمایید.

احمد امیر آبادی فراهانی
ببینید آقای آخوندی! موقعی باید در سیستم شما گردش کار انجام شود که یک سازمانی از شما درخواست کرده باشد. قوه قضائیه از شما درخواست آپارتمان نداشته، برای چه آقای جابر انصاری چنین درخواستی داشته؟ من این درخواست را با اسامی قضات و آنهایی که در ستاد مبارزه با زمین‌خواری هستند به آقای رئیس می‌دهم، آقای رئیس بفرمایید. آقایان نماینده‌ها! خود دانید، این و این ملت ایران، این آقای وزیر و این همه سوانح هوایی، دریایی و زمینی. والسلام علیکم و رحمه الله

علی اردشیرلاریجانی
متشکریم، آقای آخوندی! جناب‌عالی فرصت دارید، بفرمایید.

اکبر رنجبرزاده
جناب آقای دکتر آخوندی! (30) دقیقه وقت دارید. البته اگر امکان‌پذیر باشد کمتر از وقتتان استفاده کنید ممنون می‌شویم

عباس آخوندی
حتماً همین کار را می‌کنیم.

علی اردشیرلاریجانی
آقای آخوندی! جناب‌عالی بفرمایید.

عباس آخوندی
بسم الله الرحمن الرحیم خدمت شما عرض شود که چند تا سؤال مطرح شد، خدمت دوستان عرض می‌‌کنم. یکی در ارتباط با بحث نظام‌ مهندسی. از آقای عثمانی خواهش می‌کنم دقت کنند، از آقای دکتر اسمعیلی هم درخواست می‌کنم که دقت کنند! آقای اسمعیلی عزیز! الان وضعیت نظارت چگونه است؟ وضعیت نظارت این‌گونه است که یک نفر که مالک است پول می‌دهد، به چه کسی؟ به سازمان نظام مهندسی که سازمان نظام مهندسی یک مهندس را به عنوان مهندس ناظر برای مالک تهیه کند که به چه کسی گزارش کند؟ به شهرداری. دوستان! یک بار دیگر می‌گویم که این روابط پیچیده را ببینید، شما به یک جایی پول می‌دهید که آنجا یک مهندس انتخاب کند، پول شما را به او بدهد که او به شهرداری گزارش بدهد. فکر می‌کنید از این یک کار مهندسی در می‌آید؟ غیر از امضافروشی چیز دیگری از این در می‌آید؟ بعدش چه؟ برای اینکه یک ساختمان یک ذره بزرگ می‌شود یک لیست (30) نفره، (40) نفره، (50) نفره و (60) نفره که یک بار هم ساختمان را نخواهند دید به عنوان پیوست. ما چه گفتیم؟ ما عین قانون را گفتیم. چه کسی مسئول کنترل ساختمان است؟ شهرداری. قانون می‌گوید کسی که باید ساختمان را نظارت و بازرسی کند که ساختمان طبق مقررات ملی ساختمان و مقررات شهرسازی صورت بگیرد، شهرداری است. شهرداری که می‌خواهد کنترل کند یا خودش مستقیماً کنترل می‌کند، یا مهندس بازرس انتخاب می‌کند. اگر قرار است شهرداری مهندس بازرس انتخاب کند چه دلیلی دارد که مالک پولش را بدهد؟ آن هم پولش را به سازمان نظام‌ مهندسی بدهد. کسی به جای دیگر پول بدهد که آن فرد به یک جای دیگری گزارش کند و با این سیستم آشفته امضافروشی کرده که برای همه شما دلخوری به وجود می‌آید. ما چه زمانی گفتیم که مالک خودش ناظر انتخاب کند؟ اگر مالک بخواهد بر پیمانکار خودش نظارت کند می‌رود ناظر انتخاب می‌کند. عزیز من! آن کسی که باید از طرف شهرداری بازرسی کند خود شهرداری انتخاب می‌کند نه مالک. اصلاً تمام داستان این بود که شهرداری مسئولیت خودش را بپذیرد، مهندس مسئولیت خودش را بپذیرد، مالک هم مسئولیت خودش را بپذیرد. اصلاً همین بوده که این رابطه بسیار گیج و منگ و این رابطه فسادآلود را جمع کنیم. من فکر می‌کنم اگر دوستان یک لحظه تأمل می‌کردند می‌توانستند دقت کنند که من به هیچ وجه من‌الوجوه نگفتم مالک برای خودش از طرف شهرداری ناظر انتخاب کند. مگر کسی می‌تواند برود از طرف شهرداری ناظر انتخاب کند؟ شهرداری خودش باید برای خودش ناظر و بازرس انتخاب کند. آقای عثمانی! ما هیچ وقت چنین حرفی نزدیم، به هیچ وجه. راجع به بحثی که راجع به شورای روستا گفتید، ما گفتیم هیچ‌کس در حوزه انتخابیه و قلمرو خودش حق ندارد نظارت کند، نگفتیم در قلمرو دیگری، ما کی گفتیم که یک مهندسی در شهرداری تهران نمی‌تواند در شهرداری بوکان نظارت کند؟ بنابراین آن سؤال دوم حضرت‌عالی هم به نظر من خیلی‌خیلی روشن است و شما هم حتماً‌ این کاری که انجام شده را تصدیق می‌کنید. نکته دوم، آقای اسمعیلی فرمودند که بودجه‌ها کم شده افتخار ندارد. بله آقای اسمعیلی، حتماً افتخار ندارد. اولاً‌ من نگفتم که بودجه راهداری صفر، گفتم ماده (70). ولی مگر شما مطلعید که ما اقدام نکردیم؟ ما همه ساله مطابق برنامه ششم مقطع سال 97 را جزء به جزء آن را به سازمان برنامه و بودجه پیشنهاد کردیم، تا آنجا که ممکن بود پیگیری کردیم، آقای دکتر رضایی رئیس کمیسیون عمران اینجا تشریف دارند، همه اعضای کمیسیون عمران هستند، آقای دکتر تاج‌گردون هم هستند، لحظه به لحظه برای اجزا با کمیسیون تلفیق،‌ با کمیسیون برنامه و بودجه، با کمیسیون عمران و خود دولت همه موارد را پیگیری کردیم. این‌طور نیست که ما همه چی را همین‌طور راحت رها کرده باشیم. عزیز من! آنچه که من گفتم، گفتم شما یک تبصره دارید، (10) درصد قیمت گازوئیل را طبق ماده (70) برای راهداری و (10) درصد هم برای راه‌آهن گذاشتید. آن (10) درصد را ما به شما پیشنهاد کردیم که بیایید این را مستقیماً به حساب راه‌آهن و حساب راهداری واریز کنید. در هر صورت کمیسیون تلفیق به هر دلیلی مصلحت ندانستند و تصویب نکردند. بنابراین این اصلاً هیچ دلیلی ندارد که شما فکر کنید ما پیگیری نمی‌کنیم. ما لحظه به لحظه پیگیری کردیم، ما پیگیری نمی‌کردیم مثلاً (46) هزار میلیارد تومان سرمایه‌گذاری بخش خصوصی ایجاد می‌شد؟ (1800) میلیارد تومان سرمایه‌گذاری در حوزه نفت و ریل ایجاد می‌شد؟ این همه میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری خارجی انجام می‌شد؟ آقای اسمعیلی عزیز! من و شما که همکار دانشگاهی هستیم، باید علمی و دانشگاهی صحبت کنیم. ما کی پیگیری نکردیم؟ تمام موارد را پیگیری کردیم، هم من می‌دانم، هم شما می‌دانید که بودجه محدودیت دارد، تمام عرض بنده این است که علی‌رغم این همه محدودیت‌ها میزان عملکرد ما دهها برابر بودجه است. شما این را از هر یک از اعضای کمیسیون عمران، کمیسیون بودجه و کسانی که بودجه ما را بررسی کرده‌اند ملاحظه بفرمایید همه تأیید می‌کنند که عملکرد ما دهها برابر بودجه است که در واقع خودمان را فقط و فقط پایبند بودجه نکردیم. اما آقای امیرآبادی! آقای امیرآبادی عزیز! واقعاً من از شما تعجب می‌کنم. شما چطور می‌آیید پشت تریبون قضات شریف ایران را متهم می‌کنید؟ اصلاً چه کسی چنین حرفی را به شما زده؟ اصلاً‌ خود شما می‌گویید که یک مورد اقدام نشده، شما دارید در این جلسه نیت‌خوانی می‌کنید؟ آنجا در گزارش نوشته قضات در مقابله با زمین‌خواری نقش بسیار مؤثری دارند، این حرف بدی است؟ اینکه قضات تلاش کنند و روبروی زمین‌خواران می‌ایستند و ما جزء محدود وزارتخانه‌هایی هستیم که شورای مبارزه با زمین‌خواری را با همین قضات شریف مرتب تشکیل می‌دهیم و هر جا کوچکترین موردی باشد گزارش می‌کنیم و با آنها برخورد می‌شود، در واقع این کار بدی است؟ شما بابت کار انجام‌نشده یک جمله از یک گزارشی که گزارش چندصفحه‌ای است را می‌خوانید و بعد ذهن مردم را مشوش می‌کنید. تا حالا در مورد این موضوعات دهها مورد در همین جلسه گفته شده، آقای دکتر لاریجانی به کمیسیون اصل (90) ارجاع کرده‌اند. یک موردش تا به حال به نتیجه نرسیده، حتی یک مورد. آقای امیرآبادی عزیز!‌ من خواهش می‌کنم، می‌خواهیم کسی را از صحنه بیرون کنیم عیبی ندارد بیرون کنیم، به هر دلیلی که شما علاقه‌مند هستید، ولی دلیلی ندارد که ما از حیطه اخلاق پا را فراتر بگذاریم،‌ خدای‌ناکرده قضات شریف را منکوب کنیم، وزارتخانه را منکوب کنیم، افراد را منکوب کنیم. خود شما می‌گویید این نامه که اصلاً‌ من نمی‌دانم چیست، دو خط از یک نامه‌ای را می‌خوانید می‌گویید یک مورد عمل ندارد، چیزی که یک مورد عمل ندارد، طرحش در صحن علنی مجلس و میلیون‌ها نفر آدم که دارند گوش می‌کنند، این مثلاً چه حسنی دارد؟ مثلاً شما چه چیزی را می‌خواهید با این ثابت کنید؟ مثلاً می‌خواهید بگویید چه اتفاقی رخ داده؟ آقای دکتر لاریجانی! من خواهش می‌کنم یک بار دیگر این را به کمیسیون اصل (90) بدهید.

احمد امیر آبادی فراهانی
نه، همین الان می‌خوانند، چرا به کمیسیون بدهیم.

عباس آخوندی
بخوانید، برای من که فرقی نمی‌کند. آقای امیرآبادی! خود شما می‌گویید یک مورد عمل نشده.

احمد امیر آبادی فراهانی
نگرفتند، پیشنهاد دادند.

عباس آخوندی
پیشنهاد دادند؟! آقای امیرآبادی! این حرف‌ها چیست که می‌زنید؟ خواهش می‌کنم، از شما استدعا می‌کنم...

احمد امیر آبادی فراهانی
شکایت کنید.

عباس آخوندی
اشکالی ندارد، شما بروید شکایت کنید.

احمد امیر آبادی فراهانی
شما شکایت کنید ما ثابت می‌کنیم.

عباس آخوندی
من حتماً این کار را می‌کنم، حتماً قوه قضائیه هم نسبت به شما شکایت می‌کند. مگر می‌شود که شما در یک جلسه‌ای جمع قضات شریف و انسان‌ها را بیهوده همین‌طور یک نامه نوشته شده،‌ یک نامه در می‌آورید می‌خوانید، مگر شما این نامه را سال 95 نمی‌دانستید؟ در 95 من استیضاح شدم، 96 رأی اعتماد گرفتم، چرا آن وقت نگفتید؟ خدمت شما عرض شود که من واقعاً‌ از این جهات متأسفم که ما بعد از (40)‌ سال از جمهوری اسلامی هنوز هم که هنوز است وقتی می‌خواهیم با کسی مخالفت کنیم نه حرف مستند می‌زنیم، نه حرفی که دادگاه تشکیل شده باشد می‌گوییم، همین‌طور با کسی مخالفیم سریع یک نامه‌ای در می‌آوریم،‌ آقا! ما سند داریم. سند دارید، می‌رفتید به دادگاه، قوه قضائیه و کمیسیون اصل (90) می‌دادید. چرا اینجا مطرحش می‌کنید؟ اما دوستان عزیز! من در هر صورت از جوانی عضو شورای مرکزی جهاد سازندگی بودم،‌ تمام عمر و جوانی‌ام را برای این انقلاب، جمهوری اسلامی و ایران گذاشتم. همچنان برای سرفرازی جمهوری اسلامی ایران حاضرم در هر جبهه‌ای بجنگم. من هیچ‌وقت از خدمت کردن به این مردم خسته نمی‌شوم. از هیچ طعنه‌ای دلگیر نمی‌شوم، از هیچ سرزنشی دل‌آزرده نمی‌شوم. من کشورم را دوست دارم، من ایران را دوست دارم، من جمهوری اسلامی را دوست دارم، برای این جمهوری اسلامی جانفشانی کردم، جانفشانی می‌کنم و می‌ایستم. این حرف‌ها که گفته می‌شود فلانی انگیزه ندارد، آدم سیاسی همواره می‌دانید که باید حرفش را دلیرانه بزند، مرد باشد حرفش را بزند. من در دولت حرفم را می‌زنم، در مجلس حرفم را می‌زنم، در رسانه حرفم را می‌زنم، می‌ایستم از این مملکت حمایت می‌کنم، تلاش می‌کنم، اقدام می‌کنم. راجع به این مواردی هم که گفته می‌شود تا این لحظه از ارقام چند هزار میلیارد تومانی راجع به من گفته شده، تا هر رقم دیگری. یک ریال، یک سنت نه راجع به من، نه راجع به خانواده من هیچ‌کسی تا حالا نتوانسته به اندازه یک سنت چیزی را در دادگاه ثابت کند. خواهش من از شما این است که به حرفهایم مستدل دقت بفرمایید، من خدمت شما هستم، رأی دادید کمافی‌السابق مردانه می‌جنگم، رأی ندادید مصلحت است که شما برای این کشور تشخیص دادید. ما همواره در خدمت نمایندگان عزیز بودیم. ایرادی که به من گرفته می‌شود که این فرد فردی است که حاضر نیست مماشات کند. کسی به من ایراد نمی‌گیرد که این دارد می‌رود مماشات کند. هیچ‌کس به من ایراد نمی‌گیرد که این می‌رود لابی می‌کند، به من کسی ایراد نمی‌گیرد که این دارد معامله می‌کند. تا حالا در عمرم برای هیچ کاری در هیچ شرایطی با هیچ‌کسی معامله نکردم. غیرممکن است در همین دوستان نماینده عزیز کسی بیاید بگوید که فلانی! تو برای یک کاری با من معامله کردی. دوستان! (13) تا شرکت زیر نظر من است، بیش از (200) تا مدیرکل زیر نظر من کار می‌کنند، اگر یک مدیرکل، مدیرعامل، معاون یا عضو هیأت‌مدیره پیدا شد گفت آخوندی برای یک پروژه حتی ابراز تمایل کرده، سفارش و تلفن که هیچ، فقط کسی بگوید آقا! فلانی ابراز تمایل کرده که خوب است فلانی برنده شود. اگر شما پیدا کردید. در تمام ایران بگردید، بیش از (200) مدیرکل زیر نظر من کار می‌کنند، دهها هیأت‌مدیره زیر نظر من کار می‌کند. خواهش من این است که اگر می‌خواهیم نکته‌ای را بگوییم آن نکته باید محکمه‌پسند و متکی به دلایل باشد. در هر صورت من از اینکه وقت شما را گرفتم یک بار دیگر پوزش می‌خواهم. امیدوارم آنچه که به مصلحت جمهوری اسلامی، ایران و من است همان بر قلب و زبان شما جاری شود و مطمئن باشید که من همچنان در خدمت شما هستم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

علی اردشیرلاریجانی
آقای آخوندی متشکریم.

محمدرضا تابش
تذکر ماده (79) را داریم.

علی اردشیرلاریجانی
اگر می‌خواهید تذکر بدهید ادامه پیدا می‌کند. اگر اجازه‌ بدهید ما رأی‌گیری کنیم، چون اگر بخواهید تذکر بدهید دیگران هم تذکر می‌دهند. آقایان! در جایگاهتان باشید که ما بتوانیم رأی‌گیری کنیم. نمایندگان محترم در صندلی‌هایتان باشند.

اکبر رنجبرزاده
عزیزان دستگاه‌های اجرایی تشریف ببرند می‌خواهیم رأی‌گیری کنیم.

علی اردشیرلاریجانی
دوستان در صندلی‌هایتان مستقر باشید. 241 نفر حضور دارند. کارت‌ها را توزیع کنید. (أخذ رأی با ورقه به عمل آمد و نتیجه پس از شمارش آراء اعلام گردید)

محمدحسین فرهنگی
چون کارت‌ها را سر میزها توزیع می‌کنند همکاران حضور داشته باشند.

علی اردشیرلاریجانی
بله، خانم‌ها و آقایان! در صندلی‌هایتان مستقر باشید که بعد شبهه‌ای هم به وجود نیاید، بفرمایید. همه عزیزان در صندلی‌هایتان مستقر باشید که کارت‌ها را به موقع توزیع کنند.

اکبر رنجبرزاده
کارت‌های رأی دارد توزیع می‌شود، سر صندلی‌ها تحویل و امضا گرفته می‌شود.

علی اردشیرلاریجانی
آقای علوی‌! تشریف ببرید که رأی‌گیری داریم، می‌خواهیم رأی‌گیری کنیم، معانقات را برای بیرون بگذارید. دوستان در صندلی‌هایتان مستقر باشید.

احمد بیگدلی
تذکر (79) دارم.

علی اردشیرلاریجانی
اگر تذکر بدهید، دیگران هم تذکر می‌دهند، بحث ادامه پیدا می‌کند. اجازه بدهید رأی بگیریم. من فکر می‌کنم یک مقدار با طمأنینه جلو برویم، چون اگر این بحث را ادامه بدهید فضای جلسه را مشوه می‌کند، درگیر می‌شوید، یکی این جواب می‌دهد، یکی آن جواب می‌دهد، رأی‌گیری را از انضباط می‌اندازد. اگر اجازه بدهید کار رأی‌گیری را انجام بدهیم، کارت‌ها را توزیع کنید.

محمدحسین فرهنگی
قبلاً توضیح داده شده کسانی که موافق استیضاح‌کنندگان هستند «موافق»، کسانی که موافق وزیر هستند «مخالف» را بزنند، معنی «ممتنع» هم که روشن است، در صورت خط‌خوردگی هم اگر مخدوش شد حتماً در مقابل کادر انتخاب رأی حتماً کلمه صحیح را درج بفرمایید. صبح یک مورد بود که محل اشکال و شبهه بعضی از دوستان قرار گرفت.

علی اردشیرلاریجانی
حاضرین 246 نفر شدند. کارت‌ها را توزیع بفرمایید. آراء را جمع کنید.

اکبر رنجبرزاده
جناب آقای کمال دهقانی‌فیروز‌آبادی، جناب آقای کریمی نماینده اراک، سرکار خانم پروانه مافی، جناب آقای کورش کرم‌پور، جناب آقای قاضی‌پور، جناب آقای یوسف‌نژاد و آقای مسعودی برای نظارت بر شمارش آرا تشریف بیاورند.

علی اردشیرلاریجانی
اگر رأی را جمع کردید صندوق‌ها را بیاورید.

سیدامیرحسین قاضی زاده هاشمی
اگر استیضاح‌کننده‌ها پس بگیرند از دستور خارج می‌شود؟

علی اردشیرلاریجانی
نه، نمی‌شود. همه دوستان کارت‌ها را گرفتند؟ ما الان شمارش می‌کنیم دیگر کارت توزیع نشود، اگر همه گرفتید دیگر کارت داده نمی‌شود. تشریف داشته باشید، چون جلسه باید رسمی باشد که ما آرا را می‌خوانیم. دوستان همه کارت‌هایشان را ارائه کردند؟ 246 نفر حاضر در جلسه بودند. حالا اگر تذکرات هست می‌توانید بفرمایید.

غلامرضا کاتب
جناب آقای گودرزی اخطار دارند، بفرمایید.

مصطفی کواکبیان
آقای کاتب! تذکر داریم.

غلامرضا کاتب
عزیزم! من مجبورم به نوبت بخوانم، چشم، من نوبتی که الان وجود دارد را به نوبت می‌خوانم، هر که بود نوبتش می‌شود. آقای گودرزی بفرمایید.

علی اردشیرلاریجانی
تذکر دارند گوش می‌دهیم.

غلامرضا کاتب
آقای گودرزی بفرمایید.

عباس گودرزی
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم عرض سلام خدمت ملت شریف ایران و خسته‌نباشید خدمت همکاران محترم. واقعیت مسأله این است که ما نباید با اعتبار مجلس در افکار عمومی بازی کنیم و شأن و منزلت و جایگاه مجلسی که در رأس امور است همواره باید حفظ شود. ماده (24) را می‌خواهم تذکر بدهم، بنده خودم استیضاح را امضا نکردم و معتقد بودم که پایان سال موقع حسابرسی، بررسی، پرداخت حقوق، پیگیری مسائل و جمع‌بندی امور وقت استیضاح نیست. اما کسانی که استیضاح را امضا کردند یا عالم به مسائلی که مطرح کردند، بودند یا همین‌طور مسائلی را نوشته‌اند. اگر به مسائلی که نوشتند ایمان داشتند باید پایش بایستند. این همه ابرچالش در کشور وجود دارد، وقت گرانبهای مجلس، رسانه‌های گروهی، ملت و افکار عمومی گرفته شود، بعد نماینده مجلسی در کمیسیون پس نگیرد، به صحن مجلس بکشاند، وظیفه و تکلیفش است که طرح مسأله کند، چون وقت منِ نماینده و مردم اینجا گرفته می‌شود، با شأن مجلس بازی می‌شود. تقاضای من از همکاران محترم این است که اگر کسی سؤالی دارد با اطلاع، اگر اطلاع دارد پای آن بایستد، اگر ندارد وقت مجلس را نگیرند، با اعتبار مجلس بازی نکنند (رئیس ـ خیلی ممنون) و تقاضایم این است که اگر می‌خواهند حل کنند در کمیسیون حل کنند. این همه ابرچالش در کشور ما، ما می‌خواستیم به بحث اولویت و دوفوریت اعاده اموال نامشروع مسئولان و دهها مسأله دیگر بپردازیم، متأسفانه بعضی از همکاران وقت مجلس را تباه کردند. خیلی ممنون و متشکرم.

غلامرضا کاتب
متشکر، جناب آقای قوامی بفرمایید.

هادی قوامی
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم به همه عزیزان خداقوت می‌گوییم. ببینید! تذکر بنده هم بند (3) ماده (24) است و هم بندهای مختلف آن. ما مسائل و مشکلات مهمی داریم، مثلاً نرخ ارز در همین چند ماهه چقدر تغییر کرد. یک بار آمدند سیاست‌های پولی در بانک مرکزی شورای پول و اعتبار نرخ سود را به (15) درصد کاهش داد و بعد دوباره به دلیل این اتفاقات ارزی که افتاد ناچار شدند نرخ سود را یک گواهی‌های سپرده یکساله (20) درصد چاپ کنند، حدود (230) هزار میلیارد تومان از این حساب‌های یکساله دوباره به این حساب‌های (15) درصد به (20) درصد شیفت پیدا کرد. این یعنی چه؟ یعنی تصمیماتی که در شورای پول و اعتبار گرفته شده یعنی الان دوباره در لوپ و دور تسلسل افتادیم، الان هم که افاقه نکرد، یعنی دوباره ارز به (4850) تومان رسیده است. آقای دکتر لاریجانی! من می‌خواهم عرض کنم که واقعاً مسائل و مشکلات کشور مهم است، حتماً هم‌جهتی بین دولت و مجلس می‌خواهد. بالاخره این استیضاح‌ها هم با این کیفیت برگزار شد حتماً وقت مجلس گرفته شد در این ساعات پایانی، در این آخرین روزهایی که ما باید به مهمترین مسائل کشور بپردازیم ما چه نتیجه‌ای از بحث استیضاح گرفتیم؟ اگر استیضاح خیلی مهم بود باید قوی و محکم به آن پرداخته می‌شد. این‌گونه مدام جلو رفتن و عقب نشستن، در واقع ما فرصتهای مهم دیگر را از مجلس و دولت و حاکمیت می‌گیریم و این حتماً شرایط را خراب‌تر می‌کند. لذا خواهش من از جناب‌عالی این است که اگر امکان دارد همکاران استیضاح فردا را هم کمک کنند از دستور خارج شود، الان بودجه به شورای نگهبان رفته دوباره برگشت خورده، ما نمی‌دانیم هفته آینده بالاخره آخرین هفته است. یعنی اگر ما هفته آینده اصلاحات بودجه را برطرف نکنیم، اگر مثلاً آن بندی که مربوط به زمین بود برگردد (1000) میلیارد تومان از رقم کل بودجه تغییر می‌کند، یعنی دوباره باید کلیات بودجه مطرح شود. یعنی اگر ما نتوانیم قبل از پایان سال بودجه را تصویب کنیم دوباره باید بودجه سه‌دوازدهم مطرح کنیم. عزیزان! می‌خواهم عرض کنم که این موضوع خیلی مهم است و ما خودمان براساس اولویت‌ها و اهمیتی که امور دارند به مسائل بپردازیم. بله، ما حتماً امروز به هم‌جهتی بین دولت، مجلس، قوه قضائیه و مردم، شما مسائل منطقه‌ای و دنیا را نگاه کنید، مسائلی که در پیرامون‌مان اتفاق می‌افتد، در واقع این نشان می‌دهد که ما باید سراغ اساسی‌ترین و مهمترین مسائل برویم. این یعنی فرصت‌ها را از دست دادیم و به حاشیه رفتیم.

علی اردشیرلاریجانی
خیلی ممنون. تذکر بعدی را بفرمایید.

غلامرضا کاتب
متشکر، جناب آقای حاجی اخطار دارند، بفرمایید.

حسینعلی حاجی
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم آقای رئیس! من هم اخطار و هم تذکر دارم، اجازه بدهید اول تذکر را عرض کنم و بعد اخطار، هر دو نوبت هم مربوط به بنده است. تذکر بنده همان بند (11) ماده (24) است، پریروز هم جناب‌عالی تشریف نداشتید، نوبت نایب‌رئیس محترم بود، من آنجا هم تذکر دادم. گفتم واقعاً اگر کسی پای سؤالی را امضا می‌کند، اگر کسی استیضاحی را امضا می‌کند تا آخر بایستد. آقای رئیس! راجع به همین دو تا سؤالی که از رئیس‌جمهور محترم بود شاید برخی چهار، پنج بار امضا کردند و امضایشان را پس دادند. این برای مجلس خوب نیست. الان هم همین مطلب است، یعنی ثبات قدم، انسان همه فکرش را کند،‌ یا امضا کند یا نکند، اما اگر امضا کرد تا آخر بایستید. در همین رابطه اگر که افرادی امضا کردند و اجازه نگرفته بودند بیایند قبلش اجازه بگیرند از آن افرادی که باید اجازه بگیرند و بعد بیایند امضا کنند. اگر که ناهماهنگی داشتند و بدون اجازه دیگران امضا کردند این وهن مجلس است و به هر حال آبروی مجلس نرود. مجلس این همه هزینه دارد، هر روزی که برگزار می‌کنیم برای کشور هزینه دارد. ما مسائل مهمتری داشتیم. البته در رابطه با همین استیضاح‌ها هم از روز اول که سراغ بنده آمدند، آن بندگان خدایی که از همکاران آمدند، چون من اعتماد نکردم که تا آخر بمانند لذا گفتم شما اهل این نیستید که تا آخر بمانید، لذا امضا نکردم، این نکته اول. در حالی که ما همین پریروز بحث اعاده اموال نامشروع را داشتیم، اجازه طرحش داده نشد. آقای رئیس! اما اخطار بنده خطاب به جناب‌عالی و همکاران هیأت‌رئیسه است، همان اصل (8) قانون اساسی. ببینید! اصل (8) قانون اساسی امر به معروف کردن و نهی از منکر کردن را یک واجبی دانسته که بر همه لازم است. من می‌خواهم عرض کنم که ما در این رابطه در مجلس نهی از منکرمان جلوتر از امر به معروف است. در حالی که هم در آموزه‌های اسلامی و هم در قانون اساسی آمده امر به معروف و نهی از منکر. درست و بجا صبح به صبح اسامی متأخرین و غائبین خوانده می‌شود، درست است، اما الان که اسامی برخی از همکاران به عنوان کسانی که فعال‌تر بودند، در هیچ رأی‌گیری نبوده که شرکت نداشته باشند، چیزی که جناب‌عالی و همکارانی که نایب‌رئیس هستند مرتب تذکر می‌دهند و یا دیگر فعالیت‌هایی که در مجلس است و همچنین افرادی که منظم‌ترین افراد بودند، به هر حال چرا اسم اینها قرائت نشود؟ آقای رئیس! خواهش من این است که جناب‌عالی امر به معروف را هم در این قسمت عمل کنید و اسامی را قرائت کنید.

علی اردشیرلاریجانی
این را حضوری هم فرمودید، ان‌شا‌ءالله. نتیجه آرای استیضاح جناب آقای آخوندی: آرای أخذ شده (246) رأی. آرای موافق استیضاح (92) رأی، آرای مخالف (152) رأی. آرای ممتنع (2) رأی. بنابراین مجلس به استیضاح آقای آخوندی رأی ندادند و ایشان همچنان وزارت راه و شهرسازی را بر عهده خواهند داشت. آقای تاج‌گردون! مطلبتان چیست؟ بفرمایید. آقای کواکبیان هم می‌گوید من (79) دارم.

غلامرضا تاج گردون
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم تذکر من (79) است. جناب آقای رئیس! تذکر من چند بند است، یکی ماده (25) که رئیس مجلس و سایر اعضای هیأت‌رئیسه در مورد انجام وظایف محوله در این آیین‌نامه در برابر مجلس مسئولیت مشترک دارند. مواد (100)، (125) و (128)؛ امروز حضرت‌عالی در اداره رأی‌گیری خیلی با دقت نکاتی را در ارتباط با اعضای حاضر در جلسه اعلام کردید. ماده (100) می‌گوید «تشخیص عده حضار با استفاده از تابلو است که در اول هر جلسه و قبل از أخذ آرا به وسیله رئیس جلسه باید اعلام شود». (125) را رها می‌کنیم، (128)؛ در ماده (128) می‌گوید: «به مجرد اعلام أخذ رأی، توسط رئیس جلسه تعداد نمایندگان حاضر در جلسه به استناد دستگاه شمارشگر اعلام و بلافاصله أخذ رأی به عمل می‌آید». این دو،‌ سه تا نکته. آقای رئیس! حضرت‌عالی صبح تشریف نداشتید، رئیس محترم وقت جلسه اعلام فرمودند تعداد حاضرین (248) رأی، بعد وقتی شمارش آرا شد (253) رأی اعلام شد. اعتراض کردیم، فرمودند در طول (رأی‌گیری) آمدند. گفتیم مبنای اینکه آیین‌نامه می‌گوید تعداد آرا را اعلام کنید برای همین است. از اینها که بگذریم بالاخره فاصله بین (248) تا دویست و پنجاه و خرده‌ای یک عددی است، من نمی‌خواهم از این جهت سوءبرداشت شود و حتی یکی از عزیزان بعد از اینکه شمارش انجام شد در انتهای شمارش بود، شما ساعت ورود این عزیز را چک کنید، چون من از خودش سؤال کردم دارم عرض می‌کنم، ساعت ورودش حتی بعد از شمارش است و آمد و بعد از اینکه در حال جمع کردن آرا بودند رأیش را به عزیزی داد و انداخت. کاری به نتیجه ندارم. آقای رئیس! حضرت‌عالی و هیأت‌رئیسه مجلس به وجدان خودتان در برابر قسمی که در برابر ملت ایران و این مجلس خوردید این رأی، رأی ملت است. من خواهش می‌کنم به وجدان شرعی‌تان رجوع کنید، هیأت‌رئیسه محترم برگردند این آرا را نگاه کنند، آیین‌نامه را دقت بفرمایند. وزیر محترم تعاون، کار و رفاه اجتماعی با یک رأی باطله مجدداً وزیر شد، حق مردم در اختیار شخصی قرار گرفته که حداقل بنده قانع بر این نیستم که ایشان رأی اعتماد را کسب کرده باشد، اگرچه کسب نکرده و رأی موافقین استیضاح بیشتر از مخالفین استیضاح است. شما و هیأت‌رئیسه محترم مجلس را به استناد ماده (25)، در برابر قرآنی که قسم خوردید مجدداً رجوع می‌کنم و خواهش می‌کنم خودتان با وجدان شرعی خودتان بروید بررسی کنید و به هر نتیجه‌ای هم رسیدید ما قبول می‌کنیم. فقط بدانید در برابر خداوند متعال،‌ خون شهدا و سبزی این صندلی‌ها مسئول هستید.

علی اردشیرلاریجانی
(79) هم دارند، بفرمایند. آقای پزشکیان هم بعداً توضیح می‌دهند.

غلامرضا کاتب
آقای بیگدلی و آقای کواکبیان اخطار (79) دارند.

علی اردشیرلاریجانی
بگذارید آقای پزشکیان یک توضیح راجع به این بدهند، چون جلسه را اداره می‌فرمودند، آقای پزشکیان بفرمایید.

مسعود پزشکیان
بسم الله الرحمن الرحیم من فکر نمی‌کنم اینجا بحث‌هایی که آقای دکتر فرمودند خدای‌ناکرده اینجا آقای دکتر به فکر مردم است و ما مثلاً به فکر کس دیگری هستیم. حق با ایشان است، من از روی مانیتور تعداد حاضرین را (248) نفر اعلام کردم، ولی وقتی که رأی‌گیری را شروع کردیم کسانی که بیرون بودند برای اینکه رأی بدهند داخل آمدند، کارت گرفتند، امضا دادند، تیمی هم که بررسی می‌کرد کارت‌ها را با امضاها چک کرد.

علی اردشیرلاریجانی
شما آرا را هم اعلام کردید.

مسعود پزشکیان
خود آن تیم شمرد، من اصلاً نبودم، تیمی که از گروه‌های مختلف آن پشت جمع شده بودند از فراکسیون‌های مختلف،‌ موافقین و مخالفین، کلی هم اختلاف داشتند، ولی نهایتاً با ارجاع به خود همان امضاهایی که در گرفتن برگه رأی، برگه‌های رأی را با امضاها تطبیق دادند، تعداد کسانی از نماینده‌ها که برگه گرفتند و حق رأی داشتند، برگه را گرفتند، امضا کردند، اینها هم چک کردند. من از آقای دکتر رنجبرزاده پرسیدم آیا این درست است؟ گفت ما چندین‌بار شمردیم همین است. اینکه بلند شود بگوید ما مثلاً فلان کار را کردیم، این حرف‌ها برای اینکه همدیگر را متهم کنیم کار درستی نیست. تعداد کسانی که آنجا بودند از همه گروه‌ها بودند، نهایتاً همه آنها امضا کردند، نماینده حق دارد وقتی که در صحن است کارت رأی و نظرش را بدهد. نماینده‌ها رأی دادند و وزیر برای استیضاح رأی نیاورد. حالا بنده و شما باید در قبال این دستور و کاری که برای نماینده‌ها است تمکین کنیم. کسی غیر از نماینده در آن رأی‌گیری نبوده، آقای دکتر!‌ شش بار هم آن را شمرده‌اند.

علی اردشیرلاریجانی
خیلی ممنون، ببینید! جناب آقای پزشکیان که جلسه را اداره می‌کردند ممکن است اولش گفته باشند (248) نفر، ولی افرادی وارد شدند و اضافه شدند، مثل الان هم که ما در ابتدا اعلام کردیم بعد چند نفر اضافه شدند و من دوباره تابلو را دیدم و اعلام کردم که دویست و اینقدر شد.

جهان بخش محبی نیا
آقای دکتر خدا شاهد است تابلو را نگاه نکرده.

علی اردشیرلاریجانی
اشکالی ندارد، به هر حال کارت گرفتند.

جهان بخش محبی نیا
آقای ابراهیمی بعد از اینکه شمرده شد آنجا آمد.

علی اردشیرلاریجانی
می‌خواهم بگویم حتی اگر یک رأیی هم که می‌گویند اضافه شود خیلی تأثیری نمی‌گذارد، یعنی عدد و رقم‌ها را بررسی کنید تأثیری نمی‌گذارد. این‌قدر هم شبهه در آن نکنید، ممکن است بیرون رفته باشد و آمده باشد، کارت گرفته باشد، فقط ممکن است بگویید شما اعلام نکردید، وقتی کارت گرفته این است. از نظر آیین‌نامه‌ای شما درست می‌گویید، ما باید پشت میکروفن اعلام کنیم که تعداد آرا این‌قدر شده، یعنی باید این را اعلام کنیم که آیین‌نامه رعایت شود. ولی وقت کارت گرفتند یعنی حضور دارند و در جلسه حاضرند. منتها روش ما از نظر مقررات این است، وقتی شمارش آرا شروع شد دیگر کسی رأی بدهد نمی‌پذیریم، یعنی شمارش آرا که شروع شد آن مرحله قبلی تمام شده است. حالا به نظرم این مسائل را رعایت کردند، من از آقای فرهنگی و دوستان دیگر هم پرسیدم، گفتند رعایت کردند. اگر چه ما باز هم این را دقت می‌کنیم، این نکته‌ای که آقایان گفتند رسیدگی کنید، باز هم رسیدگی می‌کنیم و می‌بینیم چه بوده است. هفتاد و نهی دارند، بفرمایند.

غلامرضا کاتب
نفر اول تذکر (79) جناب آقای بیگدلی هستند.

مصطفی کواکبیان
(79) داریم.

غلامرضا کاتب
چشم، در لوح اول آقای بیگدلی است و بعد شما هستید.

احمد بیگدلی
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم عرض سلام و ادب و احترام و خسته‌نباشید خدمت همکاران عزیز. آقای دکتر لاریجانی! قبل از (79) من یک موضوعی را خدمت حضرت‌عالی عرض کنم. چند وقت پیش سالگرد عملیات کربلای (4) بود، بعد کربلای (5) شد، بعد خیبر شد، امروز هم که روز شهدا بود. تا کی می‌خواهد در این مملکت و مجلس شهیدان‌مان مظلوم واقع شود؟ چرا حضرت‌عالی به عنوان رئیس مجلس دو کلام از شهیدان، من آن دفعه آمدم از حضرت‌عالی خواهش کردم، گفتم سالگرد کربلای (4) است.

علی اردشیرلاریجانی
ما که دیروز برای شهدا سخنرانی مفصل کردیم، برای همین مناسبت بود.

احمد بیگدلی
نه، امروز را عرض می‌کنم. حالا خواهش می‌کنم از این به بعد به اینها توجه شود. آقای دکتر! به فراکسیون امید اتهام زدند، ما سه تا فراکسیون سیاسی داریم، همه آنها هم از پاکدست‌ترین افراد این مجلس هستند. دلیلی ندارد عزیزان و بزرگواران بیایند اینجا بخواهند مسائلی را مطرح کنند، آقای دکتر! در سال 88 همین مسائل باعث شد که مملکت ما به حاشیه رفت. با اتهام‌زنی به همدیگر نمی‌توانیم به مردم خدمت کنیم. ایثارگران، فرزندان شهدا و جانبازان عضو فراکسیون امید هستند، یک مطلب این. آقای دکتر! یک مطلب دیگر اینکه چرا بند (3) ماده (124) رعایت نمی‌شود؟ عزیزان در بحث استیضاح آمدند مواردی را مطرح کردند که جزء محورهای استیضاح نبود. مفاسد وزارت را مطرح کردند که جزء محورها نیست، من از حضرت‌عالی و بقیه دوستان خواهش می‌کنم که این آیین‌نامه را اعتنا کنیم، این آیین‌نامه را برای ما گذاشته‌اند. من باز از همه مردم ایران اسلامی که امروز پای رادیوها نشستند، نطق‌ها را گوش کردند، مسائل را گوش کردند ممنون و متشکرم (رئیس ـ تشکر می‌کنیم) و اعلام می‌کنم که همه فراکسیون‌ها مخصوصاً فراکسیون امید از پاک‌دست‌ترین افراد هستند و وارد لابی‌ها و بازی‌های سیاسی نشده و نخواهند شد.

علی اردشیرلاریجانی
متشکریم.

غلامرضا کاتب
آقای کواکبیان بفرمایید.

نصراله پژمان فر
آقای رئیس! نوبت بنده است. چرا به لیست توجه نمی‌کنید؟

غلامرضا کاتب
چشم، حاج‌آقا! من به نوبت می‌خوانم، الان نوبت آقای کواکبیان است.

علی اردشیرلاریجانی
حالا نوبت شما هم می‌شود،‌ عصبانی نشوید.

مصطفی کواکبیان
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم جناب آقای رئیس ببینید! آقای تاج‌گردون عزیز ما نه هفتادونهی داشتند، اگر در تابلو هم بودند بعد از من بودند، همین در تابلو فعلی. (رئیس ـ مطلبتان را بفرمایید) حالا رئیس کمیسیون است مورد احترام است عیبی ندارد، مقدم است. عرض من این است که حتی اگر ما مبنا را (248) تا هم بگیریم باز بحث استیضاح رأی نیاورده است. ما بیاییم به قانون تمکین کنیم و تابع شویم. بحثی که بنده دارم این است که (11) نفر از دوستان اصلاح‌طلب ما برای استیضاح آقای آخوندی امضا کرده بودند، اما این به معنای نظر فراکسیون نبود. ما جلسه کمیته گذاشتیم، جلسه شورای مرکزی گذاشتیم، مجمع عمومی گذاشتیم، خود آقای تاج‌گردون هم بودند. در شورای مرکزی رأی‌گیری نهایی امروز ظهر انجام شد و مخالفت با استیضاح آقای آخوندی بود. اینکه آقای امیرآبادی می‌گوید فراکسیون‌ها ما را گول زدند، به خدا هیچ پیچیدگی در کار نبوده است. بحث اصلی این بوده و بنده هم عرض می‌کنم بیننا و بین‌الله عزیزان توجه کنید که اگر قرار باشد کار فراکسیونی انجام می‌دادیم ما خیلی حرف داریم. اعضای هیأت‌رئیسه،‌ رؤسای کمیسیون‌ها، همه صبح فعال شدند، ولی زورشان نرسید. والسلام

علی اردشیرلاریجانی
متشکریم، اجازه بدهید دیگر بحث را تمام کنیم. نفر بعدی را هم بفرمایید.

اکبر رنجبرزاده
آقای پژمانفر بفرمایید.

غلامرضا کاتب
آقای پژمانفر! شما هم (79) دارید؟

نصراله پژمان فر
(79) ندارم.

غلامرضا کاتب
(79) نیست صبر کنید (79) تمام شود.

علی اردشیرلاریجانی
نوبتشان است بگذارید بگویند.

غلامرضا کاتب
نه، نوبتشان نیست، الان آقای قاضی‌پور و آقای تابش (79) دارند.

علی اردشیرلاریجانی
گفتند دیگر، آقای تابش و آقای قاضی‌پور دیگر بس کنید، چیزی مطرح شد، بحث را ادامه ندهید. نوبت آقای پژمانفر هم هست، بگذارید بگویند.

نادر قاضی پور
آقای لاریجانی! تذکر (79) دارم. نوبت من است.

علی اردشیرلاریجانی
چشم. حرف شما را هم گوش می‌دهیم، آقای پژمانفر بفرمایید.

نصراله پژمان فر
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم تذکر بند (11) ماده (24) و تذکر ماده (212) را دارم. آقای دکتر! همانطور که مستحضر هستید ماده (212) صراحت دارد که اگر حداقل با یک‌چهارم نمایندگان بخواهند از رئیس‌جمهور سؤال کنند حق آنها این است که بدون فاصله به کمیسیون یا کمیسیون‌های مربوطه این سؤال ارجاع شود و بعد از اینکه در کمیسیون بررسی شد یک هفته فاصله است تا اینکه اگر کسانی کم شوند یا از کل نماینده‌ها به این موضوع اضافه شوند،‌ بعد از آن مسأله اگر حد نصاب رعایت شود اعلام شود و رئیس‌جمهور تا یک ماه فرصت دارد. من بندهایش را دیگر کامل نمی‌خوانم، صراحت دارد. آقای دکتر! ما در این یک ماه گذشته دو تا سؤال از رئیس‌جمهور داشتیم، یک سؤال در مورد مؤسسات مالی بود که (180) نماینده این سؤال را امضا کرده بودند، متأسفانه این سؤال چند ماه بدون اینکه آیین‌نامه اجازه بدهد معطل ماند و بعد از اینکه به کمیسیون مربوطه رفت و مطرح شد (13) روز معطل شد و حال اینکه اگر طبق آیین‌نامه یک هفته را ملاک قرار می‌دادیم تعداد افراد حد نصاب برای اینکه سؤال برای رئیس‌جمهور برود و رئیس‌جمهور به مجلس بیاید وجود داشت. این سؤالات تا (13) روز معطل ماند و در زمانی که مجلس تعطیل بود، یعنی نماینده‌ها در حوزه انتخابیه بودند، آنجا آمدند تعدادی از این نماینده‌ها را با پیگیری‌هایی که معاونین پارلمانی دولت داشتند، این تعداد را کم کردند. امروز باز یک وضعیت دیگری دارد خلاف آیین‌نامه می‌شود، از قدیم گفتند هفت روز شنبه تا شنبه بعد می‌شود هشت روز، بنا بر آن چیزی که در آیین‌نامه وجود دارد اگر ملاک را در نظر بگیریم دقیقاً تا روز یکشنبه دولت موظف بوده کسانی که می‌خواستند امضایشان را پس بگیرند بیاورند، تا روز یکشنبه تعداد امضاها برای این پنج تا سؤال حد نصاب را داشته که یکی از آن سؤالات در مورد مؤسسات مالی است. امروز آمدند تفسیر به رأی می‌کنند. من می‌گویم اینکه یک نفر می‌آید دو نوع تفسیر می‌کند، یک بار یک هفته را (13) روز حساب می‌کند، (فرهنگی ـ خیلی متشکر) یک بار یک هفته را می‌آید هفت، هشت روز حساب می‌کند خلاف آیین‌نامه است. بعد هم می‌گویند باید برویم تفسیر و صراحت آیین‌نامه را ببینیم که رئیس مجلس آقای لاریجانی چه می‌گوید؟ آقای لاریجانی! آیا حضرت‌عالی بالاتر از آیین‌نامه هستید؟ اگر این روشن شود تکلیف ما معلوم می‌شود که بالاخره حل همه موضوعات با نظر جناب‌عالی است.

علی اردشیرلاریجانی
خیلی ممنون آقای پژمانفر، شما یک بار دیگر هم این مطالب را فرمودید، من فقط برای اینکه مطلب برای همه روشن شود این را عرض می‌کنم. اینکه فرمودید آن سؤال چند ماه اینجا معطل ماند خودتان که می‌دانید این‌طور نبود. سؤال مطرح شد، آقای رئیس بانک مرکزی در یک جلسه غیرعلنی آمد توضیح داد، من هم گفتم مسیری که ما طی کردیم برای اینکه این تعداد زیاد افرادی که گرفتار مؤسسات شدند و قوه مجریه نمی‌تواند مشکلاتش را به تنهایی حل کند، قوه قضائیه، قوه مقننه و قوه مجریه جلساتی گذاشتیم که آقای پزشکیان از طرف قوه مقننه بود. بحث‌هایی کردند، بعد معلوم شد که دولت به تنهایی نمی‌تواند این را حل کند، چون اموال این مؤسسات الان ضبط شده و قوه قضائیه باید اینها را بفروشد و به اینها بدهد. به قوه قضائیه گفتیم، گفتند باید دادگاه تشکیل شود، بنابراین ما تا دادگاه تشکیل شود نمی‌توانیم. پس این افرادی که جلوی مجلس می‌آمدند و بعضی‌هایشان (10) میلیون، (20) میلیون مشکل داشتند، این پروسه حقوقی طولانی بود. من اینها را برایتان توضیح دادم. جلسه گذاشتیم گفتیم این افرادی که زیر (100) میلیون هستند که (90) درصد اینها هستند را بدهیم که قوه مجریه هم قبول کرد، قوه قضائیه می‌گفتند ما از نظر شرعی نمی‌توانیم این کار را کنیم. راست هم می‌گفتند. ما مجبور شدیم از مقام معظم رهبری کمک خواستیم که چون این یک مسأله اجتماعی است، چند میلیون آدم گرفتارند، اگر شما إذن بفرمایید ما اول افراد زیر (100) میلیون و بعد (200) میلیون را بدهیم که خیل عظیمی هستند، بعد برای افرادی که بالاتر هستند تأمین اعتبار کنیم. این پروسه قدری طول کشید، اینکه شما می‌فرمایید اینها پاسخ دارد. بعد طول کشید تا إذن گرفته شد و شروع شد به انجام دادن. من اینجا در جلسه غیرعلنی به شما درباره این مسأله توضیح دادم عرضم را توجه بفرمایید، شما که مطالب‌تان را فرمودید. عرض کردم که این مسأله با هماهنگی همه قوا و مقام رهبری لطف کردند ما به اینجا رساندیم. من به شما توضیح می‌دهم، وضع اینها اینطوری است، بانک مرکزی حتماً‌ باید یک خط اعتباری بدهد تا آن اموال فروخته شود و داده شود. سؤال هم کنید چیزی غیر از این نیست. گفتم من مطالب را به شما بگویم مسیری که پشت‌ صحنه برای حل مشکل این عزیزان انجام شد، اما اگر شما می‌خواهید دنبال کنید بفرمایید دنبال کنید. خود آقایان به خاطر اینکه این مسیر انجام شود دنبال نکردند. بعد از اینکه یک ماهی گذشت شما از همین‌جا تذکر دادید که چرا شما به عنوان رئیس مجلس جلویش را گرفتید؟ گفتم من جلویش را نمی‌گیرم، من برایتان توضیح دادم، اگر فکر می‌کنید این‌طوری عمل می‌شود انجام دهید. شما هم اصرار کردید، ما گفتیم به کمیسیون ارجاع بدهید. بنابراین هیچ مسأله‌ای برای جلوگیری از این سؤال واقعاً وجود نداشت، فقط ما یک مصلحتی را برای پیگیری آن روش داشتیم و من فکر کردم نمایندگان محترمی که امضا کردند، پذیرفتند. همان روز هم گفتم، نوارش هم موجود است: من مطالب را خدمتتان گفتم، اما اگر شما اصرار می‌کنید می‌توانید پیگیری کنید. خود دوستان پیگیری نکردند، بنابراین معلوم بود که بدنه مجلس می‌خواهد این مسیر به نتیجه برسد. اما چون شما گفتید ما دوباره پیگیری کردیم و آقایان مصر هستند، گفتیم به جریان بیندازید. در جریان انداختند، به کمیسیون رفتند و مطرح شد. کمیسیون هم بررسی کرد. حالا اینکه شما می‌فرمایید از عدد افتاد، چون مسئولش آقای وکیلی هستند توضیح بدهند تا رفع ابهام شود. کسی اینجا دنبال این نیست که ظلم شود. این هم که می‌فرمایید تفسیر آیین‌نامه با رئیس مجلس است، ما چکاره‌ایم؟ کم‌لطفی نفرمایید. این آیین‌نامه میثاق همه ماست، هم من باید رعایت کنم، هم شما باید رعایت کنید. بحث این است که اگر در مجلس در بررسی یک کار یک مسأله‌ای وجود داشت، مثلاً آیا طبق قانون اساسی تخلفی دارد می‌شود یا نه، این به تشخیص رئیس مجلس است، خودتان به آیین‌نامه رأی دادید. بالاخره یک نفر باید تصمیم بگیرد. این مورد اصلاً‌ تفسیر لازم ندارد، گفته بعد از اینکه کمیسیون نظر داد، یک هفته بعد از آن است. بعد از یک هفته است، تفسیر نمی‌خواهد، عین متن آیین‌نامه را باید رعایت کنیم. حالا اجازه بدهید چون آقای وکیلی مسئولش هستند توضیح بدهند، آقای وکیلی بفرمایید.

محمد علی وکیلی
بسم الله الرحمن الرحیم پیرامون این موضوع چون مسأله چند بار مطرح شده و الان هم دغدغه حاج‌آقای ذوالنوری است، من با اجازه آقایان یک توضیح کوتاهی را عرض کنم. یک سؤالی را ابتدائاً‌ آقای وقفچی‌ در ارتباط با مؤسسات اعتباری داشتند. حاج‌آقای پژمانفر که می‌فرمایید! آن سؤال (180) امضا نبود، (180) امضایی که شما به آن استناد می‌کنید امضاهایی بود که تقاضای ارجاع داشتند،‌ نه تقاضای سؤال داشتند. سؤال (77) امضا داشت که به کمیسیون رفت، همزمان که به کمیسیون رفت، یعنی به کمیسیون ارجاع شد دولت امضاهای کاهش را به هیأت‌رئیسه ارائه داد. به رغم اینکه ارائه داده بود ما معتقد بودیم بایستی اجازه داد موضوع در کمیسیون بررسی شود و بررسی شد. پایان گزارش کمیسیون که به هیأت‌رئیسه ارائه شد مصادف با هفته تعطیلات مجلس شد. وقتی مصادف با هفته تعطیلات مجلس شد چون امضاهای دولت که کاهش پیدا کرده بود پیوست بود ما می‌بایست علی‌الاصول پس از یک هفته این سؤال را مختومه می‌کردیم. چون مصادف با هفته تعطیلات بود بنده با حاج‌آقای ذوالنوری و حاج‌آقای پژمانفر و آقای دکتر مطهری در حقیقت همراهی کردم و آن این بود که یک هفته را تمدید کردیم که دوستان فرمودند ما به نماینده‌ها دسترسی پیدا کنیم برای راستی‌آزمایی این امضاهایی که دولت ادعا می‌کند پس گرفته شد. حاج‌آقای پژمانفر! بنابراین این (13) روزی که شما ما را با آن تخطئه می‌کنید، این (13) روز را برای رعایت حال جناب‌عالی و حاج‌آقای ذوالنوری که فرمودند. (پژمانفر ـ اصلاً هم رعایت نشده، روشن کنید من توضیح بدهم) حاج‌آقا! عرض کردم همزمان با گزارش کمیسیون، دولت کاهش امضاها را به هیأت‌رئیسه ارائه داده بود. این ادعاهای من در هیأت‌رئیسه ثبت است. بنابراین این در حقیقت همراهی با سؤال‌کننده‌ها بود. اما سؤال امروز؛ سؤال امروز که سؤال حاج‌آقای ذوالنوری با پنج محور است، این سؤال وقتی با (102) امضا به هیأت‌رئیسه ارائه شد، فکر می‌کنم حاج‌آقای ذوالنوری در جلسه تشریف دارند، بدون اینکه در هیأت‌رئیسه معطل بماند، به محض اینکه ارائه شد سؤال به کمیسیون ارجاع شد. در روز دوشنبه هفته گذشته کمیسیون جلسه‌اش را برگزار می‌کند و گزارش کمیسیون را به هیأت‌رئیسه ارائه می‌دهد. چون سؤال از رئیس‌جمهور مسبوق به سابقه نبوده که تفسیر ماده (212) که می‌گوید یک هفته پس از کمیسیون می‌بایست ملاحظه شود که آیا یک‌چهارم نصاب در مقیاس کل باقی هست یا نیست، چون مسبوق به سابقه نبوده بنابراین من با اجازه هیأت‌رئیسه فهمم از آیین‌نامه این بوده، دوشنبه هفته گذشته جلسه کمیسیون بوده، من دوشنبه را محاسبه کردم، جمعه را از هفته کم کردم، روز یکشنبه پریروز خدمت حاج‌آقای ذوالنوری به عنوان مؤلف این امضاها زنگ زدم، به ایشان عرض کردم حاج‌آقای ذوالنوری! فردا که دوشنبه است پایان یک هفته پیش‌بینی‌شده در آیین‌نامه است. اگر اجازه می‌دهید ما فردا تا ساعت (3:30) صبر می‌کنیم،‌ پس از ساعت (3:30) ملاحظه می‌کنیم، اگر امضاها به قوت خودش باقی است سؤال اعلام وصول می‌شود. حاج‌آقای ذوالنوری هم محبت فرمودند، فرمودند: چشم. اما فرمودند اگر امضاها کاهش پیدا کرد به اطلاع ما برسد. دیروز که دوشنبه هست ساعت (3) دولت حدود (40) امضا از این (102) امضا را که امضاها را پس گرفتند به هیأت‌رئیسه ارجاع می‌دهد. با عرض معذرت مفاد فرمی که دولت در پس گرفتن امضاها دارد هم این است، من امضا را نمی‌خوانم، ولی مفاد آن این است: «احتراماً با توجه با توضیحات و گزارش‌های ارائه‌شده درخصوص پنج محور در سؤال از رئیس‌جمهور اینجانب فلانی انصراف خود را از سؤال مذکور اعلام می‌نمایم». بنابراین امضاکننده دقیقاً‌ متوجه است چه چیزی را دارد امضا می‌کند، سؤال دیگری را امضا نمی‌کند. عین سؤال حاج‌آقای ذوالنوری را دارد امضا می‌کند. حاج‌آقای ذوالنوری امروز مراجعه فرمودند، فرمودند که (22) امضا از این (40) امضایی را که دولت ارائه داده، اینها مجدداً امضا کرده‌اند که امضای ما به قوت خودش باقی است. من عرض کردم با فهم خودم این امضاها را به هیأت‌ نظار می‌دهم تطبیق می‌دهند، اگر به قوت خودش باقی است با اجازه آقای رئیس به شرط تجدید آن (59) امضای دیگر این سؤال مجدداً‌ به جریان می‌افتد. مگر اینکه آقای رئیس بفرمایند این مبنایی را که بنده در تفسیر هفته ارائه دادم غلط است،‌ اگر تفسیر این شود که پایان هفته یکشنبه پریروز بوده فرمایش شما متین است و سؤال به قوت خودش باقی است. اگر مبنای تفسیر این شود که پایان هفته امروز بوده نه دیروز و یا فردا باشد بنابراین این امضایی که من کردم که سؤال مختومه است این اعلان نشده، الان هم که من دارم خدمت شما عرض می‌کنم این اعلان مختومه شدن نیست، بلکه ما در حال رسیدگی وضعیت امضاها هستیم، راه باز است، هرچه از هفته تفسیر شد بر آن اساس اقدام می‌کنیم.

علی اردشیرلاریجانی
ما دیگر می‌خواهیم جلسه را تعطیل کنیم،‌ آقای ذوالنوری و آقای قاضی‌پور هم نکته‌هایی دارند، آقای قاضی‌پور بفرمایید.

نادر قاضی پور
تذکر آیین نامه
بسم الله الرحمن الرحیم آقای لاریجانی!‌ من دو، سه تا تذکر دارم، (79)‌ را هم اعلام می‌کنم. اول آقای وزیر (15) نفر فک و فامیلشان را با خودش به داخل صحن آورده بود. آقای کاتب که مسئول اینها است اظهار بی‌اطلاعی کرد. آیا لشکرکشی است؟ این یک مورد که هیأت‌رئیسه تخلف کرده است. دومین عرضم این است، (رئیس ـ اذان شده است) آقای لاریجانی! شما درجا سه تا استیضاح را قبول کردید به خاطر اینکه سؤال از رئیس‌جمهور مطرح نشود. این را این‌طور می‌گویند، می‌گویند هیأت‌رئیسه مجلس را بازی داد. (رئیس ـ آقای قاضی‌پور نفرمایید) نه، گفتم می‌گویند، من نمی‌گویم. می‌گویند اصلاحات این کار را کرد، آمد استیضاح‌ها را آورد تا سؤال از رئیس‌جمهور مطرح نشود. سومین تذکر؛ آقای وکیلی! ما امضا کردیم،‌ آنهایی که پس گرفتند را قرائت کن، به ما نشان بده. آنها می‌گویند ما امضا نکردیم، آیا امضاها جعلی است یا نه؟ حضرت‌عالی باید در سایت بگذارید تا ببینیم،‌ به ما فتوکپی امضاها را بدهید تا ملت بدانند چه کسی سؤال را پس گرفته و چکار کرده است. به عشق امام حسین،‌ یا حسین.

علی اردشیرلاریجانی
خیلی ممنون. جناب آقای قاضی‌پور! من فقط این توضیح را بدهم، واقعاً‌ این نکته‌ای که گفتید می‌گویند خلاف می‌گویند، چون چه سؤال از رئیس‌جمهور محترم باشد و چه نباشد ربطی به استیضاح ندارد، زمان‌بندی‌اش هم متفاوت است. بنابراین این چه حرفی است؟ وقتی چیزی می‌گویند باید مبنای عقلایی داشته باشد. استیضاح ظرف (10) روز است، سؤال از رئیس‌جمهور یک ماه وقت دارد، چه ربطی به هم دارد؟ باشد هم که روی هم نمی‌افتد مشکلی باشد. بنابراین این حرف، حرف درستی نیست. آقای ذوالنوری! شما هم بفرمایید، چون اذان است می‌خواهیم جلسه را تعطیل کنیم.

مجتبی ذوالنوری
تذکرات شفاهی
بسم الله الرحمن الرحیم جناب آقای دکتر لاریجانی! ضمن تشکر از اینکه فرصتی را مقرر فرمودید که من موضوع را خدمتتان عرض کنم، این است که قصه کاسپین، مبنای محاسبه هفته را جناب آقای دکتر وکیلی دوشنبه را جزء مهلت قرار دادند. روزی که نمایندگان دولت و نمایندگان مجلس با هم جلسه داشتند، همان روز را جزء یک هفته حساب کردند. یک روز شهادت داشتیم کسر کردند، پنجشنبه و جمعه را هم کسر کردند، گفتند یک هفته کاری ملاک است. الان در این محاسبه اگر بخواهیم بر همان اساس کار کنیم دوشنبه جلسه ما با دولت بوده،‌ پنجشنبه و جمعه از آن کم می‌شود، لذا ما امروز برای تکمیل امضاها مهلت داریم که آقایان از انصراف‌شان برگشته‌اند و مجدداً به سؤال مراجعه کردند، باید پذیرفته شود. اگر مبنا یک هفته باشد به معنای اینکه دوشنبه‌ای هم که جلسه ما باشد جزء همان هفته باشد، یکشنبه پایان موضوع بوده، دولت انصراف‌ها را دوشنبه تحویل داده است. بنابراین در وقتش نیاورده، (رئیس ـ بله) آقای دکتر! عذرخواهی می‌کنم، تمام نشد. سؤال در وقتش به قوت خودش باقی است. سه؛ دولت حق ندارد برود انصراف بگیرد، نماینده سؤال به هیأت‌رئیسه می‌دهد، انصرافش را هم می‌آورد تحویل می‌دهد. وقتی دولت به جان نماینده‌ها می‌افتد، حالا اگر این موضوع حل نشود آنچه که اتفاق افتاده، به نماینده‌ها چه گفتند تا انصرافشان را گرفتند؟ چه قول‌هایی دادند؟ چه تهدیدهایی کردند؟ من اینها را رسانه‌ای خواهم کرد که کتابی است مثنوی با صد من کاغذ،‌ با انواع مسائلی که در آن بوده است. ولی من این را عرض می‌کنم که وقتی دولت می‌رود به جان نماینده می‌افتد، دیگران را واسطه می‌کند، پنج وزیر با یک نماینده ارتباط داشتند که سؤال را پس بگیرند. این خلاف آیین‌نامه است. اگر نماینده‌ای از سؤالش منصرف شده باید بیایند انصرافش را تقدیم هیأت‌رئیسه کند، نه اینکه دولت فرم‌ها را دقیقه (90) بیاورد به هیأت‌رئیسه یکجا تحویل بدهد و آن کسانی که امضا کردند فرصتی برای تجدیدنظر نداشته باشند. (رئیس ـ متشکریم) آقای دکتر!‌ لذا اصل کار مبنائاً خلاف شده که دولت سراغ نماینده‌ها رفته، هیأت‌رئیسه تخلف کرده که انصراف را از دولت پذیرفته، باید از نماینده‌ها بپذیرد. خواهش من این است که این را حل کنید. وحشتی ندارد آقای رئیس‌جمهور که می‌فرماید نقد، فلان و فلان بیاید در جمع نمایندگان مردم، نمایندگان سؤال‌کننده نیم‌ساعت وقت دارند، او بیاید در این جمع نخبگی از این تریبون با مردم حرف بزند،‌ طبق آیین‌نامه یک ساعت فرصت دارد.

علی اردشیرلاریجانی
خیلی متشکریم. البته این نکته‌ای که می‌گویید ما کاری به دولت نداریم، ورقه‌هایی که نماینده‌ها امضا می‌کنند برای ما اصل است، کاری به دولت نداریم، حالا هر کسی می‌خواهد پشت آن باشد یا نباشد. نماینده‌ای پس بگیرد یا اضافه کند آن مبنا است. حالا ما این بحث را در هیأت‌رئیسه هم پیگیری می‌کنیم.
4 اعلام ختم جلسه و تاریخ تشکیل جلسه آینده

علی اردشیرلاریجانی
جلسه بعدی ما فردا صبح بیست و سوم اسفند ماه 1396 ساعت (8) صبح است و موضوع آن هم استیضاح وزیر جهادکشاورزی است. ختم جلسه را اعلام می‌کنم.

ناطقین
بازگشت به بالا